Հայաստանն ու Ադրբեջանը բանակցություններից անցել են մեղադրանքների

Ng.ru-ն գրում է, որ Հայաստանի եւ Ադրբեջանի միջև բանակցությունները կարծես փակուղի են մտել: Միաժամանակ, հակամարտող կողմերը խաղաղապահ նախաձեռնությունների քննարկումներից աստիճանաբար անցնում են փոխադարձ մեղադրանքների։ Ընդ որում, դա վերաբերում է ոչ միայն տարածքային պահանջներին, որոնց բոլորը վաղուց են սովոր։ Կողմերը սկսել են խոսել միմյանց նկատմամբ հավակնությունների մասին, որոնք ազդում են Հայաստանի և Ադրբեջանի հիմնարար հիմքերի վրա։ Օրինակ, Բաքուն պահանջում է Հայաստանից հանել Ղարաբաղի հիշատակումը Անկախության հռչակագրից։ Երևանին դուր չի գալիս այն, որ Ադրբեջանն իրեն անվանում է ոչ թե ԱդրբեջանականԽՍՀ-ի, այլ Ադրբեջանի Դեմոկրատական ​​Հանրապետության իրավահաջորդը։

Ռազմավարական հետազոտությունների և նախաձեռնությունների վերլուծական կենտրոնի ղեկավար Հայկ Խալաթյանը կարծում է, որ Հայաստանի իշխանություններն ամեն գնով փորձում են գոնե ինչ որ համաձայնագիր կնքել Ադրբեջանի հետ և արդեն աննախադեպ զիջումների են գնացել Լեռնային Ղարաբաղի հարցում, ընդ որում իշխող վերնախավը խիստ քննադատության է ենթարկվում դրա համար, սակայն Բաքուն դեռ շահագրգռված չէ խաղաղության հաստատմամբ և փոխարենը ցանկանում է պահպանել Հայաստանի վրա ուժային ճնշման հնարավորությունը։ «Այժմ Բաքուն խաղաղության պայմաններ է առաջադրում, որոնք իրականում նշանակում են Երևանի լիակատար կապիտուլյացիա և հայկական գործոնի չեզոքացում Հարավային Կովկասում։ Անգամ Հայաստանի ներկայիս իշխանությունները դեռ պատրաստ չեն դա անել։ Ուստի Բաքուն մի կողմից սաբոտաժի է ենթարկում բանակցային գործընթացը, մյուս կողմից ակտիվորեն հիմքեր նախապատրաստում նոր սրացման համար»,- կարծում է Խալաթյանը։ Ըստ նրա Ադրբեջանին իր կարողությունների հարցով վստահություն է ներշնչում  այն փաստը, որ նա լուրջ խնդիրներ է տեսնում Երևանի Մոսկվայի հետ հարաբերություններում և Արևմուտքի անպատրաստ լինելը Բաքվին դատապարտող հայտարարություններից բացի իրական ճնշման հարցում։

Ադրբեջանցի քաղաքագետ Իլգար Վելիզադեն, ընդհակառակը, կարծում է, որ ԵՄ-ն ու ԱՄՆ-ն են խոչընդոտում հայ-ադրբեջանական հարաբերությունների կարգավորմանը, օրինակ ԵԽԽՎ-ն վերածվել է հակաադրբեջանական հարթակի, իսկ ԱՄՆ-ը Բաքվին մեղադրել է կրոնական ազատությունները ոտնահարելու մեջ։ «Հայկական կողմը հրաժարվում է Մոսկվայում բանակցություններից, քանի որ ցանկանում է խոսել միայն այնտեղ, որտեղ կա միակողմանի ճնշում Բաքվի վրա, բայց դա մեզ պետք չէ։ Արդյունքում խաղաղության գործընթացը խափանում է,- ասել է Վելիզադեն,- միևնույն ժամանակ, պահպանելով ներկայիս մոտեցումը, Արևմուտքը չի կարողանա ղարաբաղցի հայերին վերադարձնել Ղարաբաղ։ ԱՄՆ-ը և ԵՄ-ն փորձում են Երևանին համոզել, որ իրենք ավելի լավն են, քան Ռուսաստանը, քանի որ կոշտ հայտարարություններ են անում։ Այսպիսով, Վաշինգտոնն ու Բրյուսելը փորձում են Մոսկվային դուրս մղել Հարավային Կովկասից, իսկ դրանում նրանց օգնում է Երևանը չհասկանալով, որ ի վերջո տարածաշրջանի աշխարհակարգը պետք է որոշեն ոչ թե արտաքին ուժերը, այլ տարածաշրջանի երկրները։ Արդյունքում դա Հայաստանի համար վատ ավարտ կունենա»։

Նյութը հրապարակման պատրաստեց Կամո Խաչիկյանը

www.1or.am