Ծանոթ ու միառժամանակ անհայտ … աէրոհոկեյ

Շատերի մոտ է աէրոհոկեյ բառը հաճելի զգացողություններ առաջացնում: Եվ դա զարմանալի չէ, քանի որ դա այնպիսի լավ և դրական խաղ է, որը լրացուցիչ հմտություն չի պահանջում: Այն կարող են խաղալ ինչպես մեծահասակները, այնպես էլ երեխաները: Աէրոհոկեյը բաղկացած է հատուկ սեղանից, երկու հարվածիչներից և տափօղակից:

Խաղը հորինել են 1960 թվականին ամերիկացի ինժեներները, և բոլորովին պատահական: Մեծ կորպորացիայում աշխատելով նրանք հատուկ սեղան են ստեղծել օդի շրջանառության համակարգը փորձարկելու համար: Ազատ ժամանակ, ինչ-որ կերպ զվարճանալու համար, նրանք խաղում էին սեղանի վրա օգտագործելով քառակուսի հարվածիչներ և կլոր տափօղակ: Սեղանի ծայրերին, ըստ նախագծի, եղել են լուսազգայուն տարրեր և սովորական դռան զանգեր, որոնք էլ ազդարարել են խփած գոլի մասին: Դա կախվածություն առաջացնող խաղ էր, և որոշակիորեն հիշեցնում էր մեծ հոկեյը, որի երկրպագուներն էին գիտնականները: Որոշ ժամանակ անց նրանք որոշում են հանրությանը ներկայացնել իրենց հայտնագործությունը:

1972 թվականին Brunswick կորպորացիայի աշխատակից Բոբ Լեմիեն է կազմակերպել աէրոհոկեյի անհրաժեշտ սարքավորումների արտադրություն և վաճառք: Եվ այդ ծրագիրը արագ բերել է հաջողություն և լավ եկամուտ: Սեղանը պատրաստել են մետաղաթերթից կամ պլաստմասսայից կողմերով, որպեսզի տափօղակը դաշտից դուրս չթռչի: Իսկ դարպասների փոխարեն սեղանի եզրերին անցքեր են արվել: Գոլ խփելուց հետո տափողակը ընկնելով դարպասը վերադարձել է իր ելակետը՝ խաղադաշտ: Աէրոհոկեյի մասնագիտացված ​​սեղանները հագեցած են օդի շրջանառության համար անցքերով, որոնց շնորհիվ նվազեցվում է տափօղակի շփումը սեղանի մակերեսի հետ և այն մեծ արագացում է ստանում: Այնուամենայնիվ արտադրված առաջին սեղանների մեծ մասը հագեցած չեն եղել նման օդային համակարգով, բայց ունեցել են մնացած տարրերը:

Այդ խաղի հարվածիչները իրենցից ներկայացնում են հարթ մակերեսին ամրացված այնպիսի բռնակներ, որոնք առավելագույն հարմարավետություն են ստեղծում արագ խաղի համար, իսկ տափօղակը պատրաստվում է պլաստիկից հարթ սկավառակի տեսքով: 

Աէրոհոկեյի թիրախային օգտագործողներ պետք է դառնային երեխաները, բայց խաղն արագորեն ժողովրդականություն է ձեռք բերել նաև ավագ սերնդի շրջանում: Անգամ 1970-ականների կեսերից սկսել են անց կացվել առաջին մրցաշարերը, իսկ 1978 թվականին  ԱՄՆ-ում ստեղծվել է Աէրոհոկեյի ֆեդերացիան: Ֆեդերացիան մշակել է խաղի կանոններն ու առանձնահատկությունները, որոշել  գործիքների և սեղանի պահանջվող ձևերն ու չափերը: Օրինակ  նեոնային լամպերով լուսավորվող սեղանները մրցույթներում չեն թույլատրվում, բայց դրանք իդեալական են մարզվելու համար: Որոշվել է, որ խաղը սկսվում է մետաղադրամի նետումից հետո սկսողին որոշելով, իսկ  7 գոլ խփած խաղացողը հաղթողն է: Ժամանակի ընթացքում աէրոհոկեյի մրցույթներ սկսել են անցկացնել ոչ միայն ԱՄՆ-ում, այլ նաև ամբողջ աշխարհում:

Թվում է, թե աէրոհոկեյը պարզ խաղ է, բայց այն բաղկացած է բազմաթիվ մարտավարություններից, որոնք մեծացնում են հաղթելու հնարավորությունները: Ներկայումս այդ խաղի հարյուրավոր պրոֆեսիոնալ մրցաշարեր են անցկացվում: Ահա այդպես էլ պատահաբար հայտնվել է այդքան սիրված այդ սեղզանի խաղը՝ աէրոհոկեյը:

Կ.Խաչիկյան