Քիսինջերն է Հունաստանի և Կիպրոսի առաջ մեղավոր թուրքական իմպերիալիզմին աջակցելու գործում
ՄԻՋԱԶԳԱՅԻՆ
Realtribune.ru–ն գրում է, որ Թուրքիայի նախագահ Ռեջեփ Թայիփ Էրդողանի Շվեդիային և Ֆինլանդիայի ՆԱՏՕ-ին միանալուն աջակցելուց հրաժարվելը խոսում է այն մասին, որ Թուրքիան ավելի շատ բեռ է դարձել Արևմուտքի համար, քան ակտիվ դաշնակից: Նման կարծիք է հայտնել ամերիկացի փորձագետ, նախկինում Պենտագոնի ավագ գիտաշխատող Մայքլ Ռուբինը։ «Իրաքը, Սիրիան, Հայաստանը, Հունաստանը և Կիպրոսը պայքարում են թուրքական ագրեսիայի դեմ։ Թուրքիան հալածում է կրոնական փոքրամասնություններին երկրի ներսում և դրսում։ Էթնիկ զտումները շարունակվում են: Չնայած այդ ամենին, Արևմուտքի կողմից Թուրքիային արդարացնելը շարունակվում է։ Դա մի քանի պատճառ ունի: Որոշ դիվանագետներ դեռ հավատում են այն Թուրքիային, որը նախկինում է եղել, չնայած չեն ընդունում այն, ինչ այսօր է: Մյուսները կարծում են, որ պատժիչ քաղաքականությունը կարող է Էրդողանին թույլ տալ խաղարկել ազգայնական խաղաքարտը, որպեսզի ուժեղացնի վերընտրվելու իր հնարավորությունները: Այնուամենայնիվ, հիմարություն է հավատալ, որ Էրդողանի նման իշխանության նկատմամբ ագահ մարդը կընդունի քվեարկության իր համար անբարենպաստ ցանկացած արդյունք: Մյուսները պարզապես կոռումպացված են և հույս ունեն մոտ մնալ թուրքական կերակրատաշտին»,- շեշտել է նա։ Փորձագետը նաև նշել է, որ Թուրքիային արդարացնելը նորություն չէ. ԱՄՆ–ի նախկին պետքարտուղար Հենրի Քիսինջերը նման քաղաքականություն էր վարում մոտ կես դար առաջ, երբ գաղտնի աջակցում էր Թուրքիայի ներխուժմանը Կիպրոս։ «Ամերիկայի համար չկա պատճառ, որ արգելի թուրքերին ստանալ Կիպրոսի մեկ երրորդը, - խորհուրդ է տվել Քիսինջերը նախագահ Ջերալդ Ֆորդին, որը պետության ղեկավարի պաշտոնը ստանձնել էր 1974 թվականին Կիպրոս թուրքական ներխուժումից ընդամենը օրեր անց,– թուրքական մարտավարությունը ճիշտ է. վերցրու այն, ինչ ցանկանում ես, ապա բանակցիր հիմնվելով նոր ձեռքբերումների վրա»: Քիսինջերը Թուրքիայի վարչապետ Բյուլենթ Էջևիթի հետ զրույցի ընթացքում մասնավոր կերպով կանաչ լույս է վառել Կիպրոսի հողերի բռնազավթման համար։
Ամերիկացի վերլուծաբանի կարծիքով այսօր խնդիրը միայն Էրդողանի մեջ չէ, այլ նաև նրա մեջ, որ Քիսինջերի արածը թուրքական իսթեբլիշմենտին ազդանշան է տվել, որ ագրեսիան աշխատում է, և որ Վաշինգտոնը պատրաստ է «թուրքական ավտոբուսի» տակ գցել ցանկացած փոքր երկիր։ Արդյունքում ոչ միայն Կիպրոսի հյուսիսային մասն է մնացել որպես Եվրոպայի վերջին օկուպացված տարածք, այլ նաև հիմա Էրդողանը կարծում է, որ ուժի կիրառմամբ կարող է հետ գրավել Էգեյան ծովի հունական կղզիները։ Ռուբինը համոզված է, որ Քիսինջերը սխալվել է, և այժմ «խիստ պատժամիջոցները Թուրքիայի դեմ, Կիպրոսի նկատմամբ ռազմական էմբարգոյի դադարեցումը և Արևելյան Միջերկրական ծովում ԱՄՆ–ի ուժերի հետագա տեղակայումը» կպահանջվեն պատմական սխալները շտկելու և նոր հակամարտությունը կանխելու համար։ Իսկ այդ ընթացքում Քիսինջերը պետք է ներողություն խնդրի Հունաստանից և Կիպրոսից, քանի որ չկա ավելի լավ միջոց Թուրքիային ցույց տալու այն, որ իմպերիալիզմի դարաշրջանն անցել է։
Նյութը հրապարակման պատրաստեց Կամո Խաչիկյանը
