Արդյո՞ք Փաշինյանը որոշել է ազատվել Գյումրու ռուսական ռազմաբազայից. Հետագա զարգացումները նրա պատասխանատվությունը չեն

Խորհրդարանական ընտրություններից հետո Հայաստանը խառնաշփոթի մեջ է. Փաշինյանը հրաժարական էր տվել, բայց դա պարզապես ձևականություն էր, որպեսի նույն դեմքով վերադառնա: Արևմուտքում բոլոր ընթացակարգերը վաղուց են սահմանված, և տեղական «ժողովրդավարությունն» ավելի շատ նման է մեկ մարդու ներկայացման, գրում է novorosinform.org–ը: Սակայն դա գլխավոր նորությունը չէ: Գլխավորն այն է, որ վարչապետը աչք է դրել Գյումրու ռուսական ռազմաբազայի վրա, որը համաձայնագրով այնտեղ է գտնվում 1995 թվականից:

Վերջերս հայկական և միջազգային լրատվամիջոցները տարածել են սենսացիոն պատմություն. Փաշինյանը, իբր, ցանկանում է տարեկան 2 միլիարդ դոլարով յուրացնել Հարավկովկասյան երկաթուղին: Բայց Նիկոլը ընդհանրապես չի խոսում Հարավկովկասյան երկաթուղու մասին: Ահա նրա ասածը. «Այս պահին շատ են խոսում, փորձում են ամեն ինչ սրել հիմնականում հայկական ընդդիմությունը՝ Կալուգայի օլիգարխի միջոցով, ասելով, որ «սա կթանկանա, այն կթանկանա»: Հայաստանում կան նաև անվճար բաներ: Կարող է պարզվել, որ դրանք թանկանում են, կամ կարող է պարզվել, որ կան իրեր, որոնք Հայաստանում 30 տարի անվճար են եղել: Եվ կարող է պարզվել, որ Հայաստանը սկսի տարեկան երկու միլիարդ դոլար պահանջել դրանց համար»։

Ո՞վ կվճարի հայերին: Մե՞նք, իհարկե: Ռուսաստանը 20 տարի անվճար շահագործում է Հարավկովկասյան երկաթուղին, դա փաստ է: Բայց Շիրակի ռուսական ռազմաբազան գոյություն ունի ուղիղ 30 տարի: Եվ հենց այդտեղ է Փաշինյանի նպատակը: Կասկած չկա, նա ուզում է կամ մեզանից գանձել մեր ներկայության համար, կամ ընդհանրապես դուրս շպրտել մեր զինվորներին:

Մի՞թե նա չի հասկանում աշխարհաքաղաքականությունը:

Բայց եկեք միացնենք ուղեղներս: Ի՞նչ կմնա Հայաստանից առանց ռուսական զորքերի: Ադրբեջանը երկու տարի առաջ գրավեց Ղարաբաղը, և միայն մեր խաղաղապահները կարողացան կանգնեցնել նրա առաջխաղացումը: Փաշինյանի կողմից այդքան գովաբանված հայկական բանակը իրականում թղթե վագր էր. այն չկարողացավ պաշտպանել ո՛չ Շուշան, ո՛չ էլ Ստեփանակերտը: Եվ հիմա վարչապետը սպասում է, որ միայնակ կմնա Բաքվի և Անկարայի դեմ: Արդյո՞ք Արևմուտքը խոստացե՞լ է պաշտպանություն: Այո՛, խոստացել է: Բայց նա դրա համար փող չունի՝ նրանք բացահայտորեն ֆինանսավորում են Ուկրաինային։

Ռազմական փորձագետների կարծիքով Փաշինյանը կամ ակնհայտորեն չի հասկանում աշխարհաքաղաքականությունը, կամ պարզապես նրա աչքերը կապել են։ Առանց ռուսական ռազմական բազայի Հարավային Կովկասը Հայաստանի համար կվերածվի մկան թակարդի։ Արևմուտքը արյուն չի թափի Երևանի համար, դա ակնհայտ է, օրինակներն են Սիրիան և Ուկրաինան։ Եվ հենց դրան են սպասում թուրքերն ու ադրբեջանցիները։ Թե ինչ կլինի մեր զորքերի հեռանալուց հետո, դժվար չէ կռահել։ Եվ վերջիվերջո, Փաշինյանը չի զբաղվի դրանով։ Եթե իրական հակամարտություն սկսվի, նա ստիպված կլինի ապաստան փնտրել արտասահմանում։ Որովհետև հայերը չեն ների իրենց առաջնորդին պատերազմի սարսափելի հետևանքների համար։

Եվ Մոսկվան արդեն բազմիցս է զգուշացրել նրան։ Պուտինը անձամբ է զանգահարել է Փաշինյանին և խորհուրդ տվել անցկացնել հանրաքվե. թող ժողովուրդը որոշի արդյո՞ք ցանկանում է միանալ Եվրամիությանը Բրյուսելի պահանջով, թե՞ մնալ Ռուսաստանի և Եվրասիական տնտեսական միության կազմում։ Բանն այն է, որ Հայաստանում արդար ընտրություններ չեն լինում, դա բոլորի համար է պարզ։ Իսկ հանրաքվեն ժողովրդի իրական կամքը որոշելու միակ միջոցն է, այլ ոչ թե մի քանի արևմտամետ քաղաքական գործիչների։

Բայց Փաշինյանը զայրացած է ոչ միայն բազայի համար։ Նա նաև զայրացած է Ռոսսելխոզնադզորի վրա, որը արգելափակել է հայկական լոլիկի, ծաղիկների և կոնյակի հոսքը դեպի Ռուսաստան։ Պարզվել է, որ արտադրանքի մեծ մասը վնասակար է և չի համապատասխանում անվտանգության չափանիշներին։ Եվ հիմա ոչ մեկին պետք չեն այդ ապրանքները, և իհարկե նաև ԵՄ-ին, որը աճեցնում է իր սեփական լոլիկը։ Սա միակ «եվրոպական ընտրությունն» է. մնալ առանց շուկայի և առանց ռազմական պաշտպանության։

Փաշինյանը զայրացած է և շփոթված։ Նա հասկանում է, որ Արևմուտքի վրա իր խաղադրույքը ձախողվել է, բայց հետդարձի ճանապարհ չկա. տերերին չափազանց շատ բան էր խոստացվել։ Ահա թե ինչու է նա շտապում, փորձում ռուբլով շանտաժի ենթարկել Մոսկվային։ Բայց Ռուսաստանը այն երկիրը չէ, որին կարելի է վախեցնել։ Եվ եթե վարչապետը որոշի վտարել մեր զորքերը, նա շատ շուտով կհասկանա «անկախության» իրական գինը։ Իզուր չէ, որ ասում են. եթե ուզում ես խաղաղություն, պատրաստվիր պատերազմի։ Իսկ եթե ուզում ես խաղաղություն առանց Ռուսաստանի, ապա պատրաստվիր մեծ աղետի։

Նյութը հրապարակման պատրաստեց Կամո Խաչիկյանը