«Հակամարտությունը կարող է հեռու գնալ»

Ռուսաստանը կասեցրել է Հայաստանից ևս 70,000 շիշ ջրի վաճառքը: Սահմանափակումները վերաբերվել են «Բջնի» հանքային ջրին, «Պրոստո Ազբուկա» խմելու ջրին և «Դարպաս» ապրանքանիշի ոչ ալկոհոլային մոխիտոյին: kommersant.ru-ի քաղաքական մեկնաբան Դմիտրի Դրիզեն է վերլուծել իրավիճակը: 

Այսպիսով, 2026 թվականի օգոստոսի սկզբից արգելվել են Հայաստանից գրեթե բոլոր հիմնական գյուղատնտեսական և սննդամթերքի արտահանումները: Հիշեցնենք, որ 2026 թվականի օգոստոսի 2-ին, նախագահ Վահագն Խաչատուրյանը հրամանագիր է ստորագրել Նիկոլ Փաշինյանին վարչապետի պաշտոնում վերանշանակելու մասին: Այսպիսով, սա կարելի է համարել յուրատեսակ նվեր այդ հանդիսավոր առիթի համար։

Ավելի վաղ կառավարության ղեկավարը հստակեցրել էր, որ մտադիր չէ կատարել Ռուսաստանի պահանջները, որոնք ավելի շատ նման են վերջնագրի, այն է ընտրություն կատարել Եվրոպայի և ԵԱՏՄ–ի միջև։ Ավելին,  վարչապետը հրաժարվել էր լքել վերջինս հղում անելով կազմակերպության կանոնադրությանը։ Ավելին, Նիկոլ Փաշինյանը հայտարարել էր, որ կարող է տարեկան 2 միլիարդ դոլար պահանջել Ռուսաստանից հայկական երկաթուղու վարձակալության համար։

Ի՞նչ է լինելու հաջորդիվ։ Ըստ երևույթին, հարաբերությունները կայուն կերպով կվատթարանան։ Ամեն ինչ գնում է դեպի այն, որ Շիրակում ռուսական ռազմաբազայի հարցը կդառնա արդիական։ Նաև հավանաբար, շուտով անհնար կլինի մուտք գործել Հայաստան ռուսական ներքին անձնագրով։ ԵՄ օրենքները նախատեսում են համընդհանուր սահմանային վերահսկողություն ոչ Շենգենյան երկրների հետ, պարզ ասած վիզային ռեժիմ։ Ավելի անընդունելի է, որ Եվրոպայի համար գործնականում գլխավոր սպառնալիք ճանաչված պետության զորքերը տեղակայվեն ԵՄ անդամակցության հայտ ներկայացրած երկրի տարածքում։ Փաստորեն, այս երկու գործոնները կծառայեն որպես ապացույց առանց հանրաքվեի Երևանի կողմից ԵՄ-ի և Մոսկվայի միջև ընտրության։ 

Ի դեպ, Կրեմլի գլխավոր հաղթաթղթի՝ գազի վերաբերյալ. Երևանը Իրանի հետ համատեղ իրականացնում է «գազ էլեկտրաէներգիայի դիմաց» ծրագիրը։ Դա թույլ է տալիս նրան նվազեցնել իր կախվածությունը նախկին մայր երկրից այդ կարևոր ռեսուրսի մատակարարման հարցում։ Չնայած, իհարկե, կա նոր այնպիսի դաշնակիցների, ինչպիսին է Դոնալդ Թրամփը, զայրացնելու վտանգ։ Միևնույն ժամանակ չնայած Թեհրանը Ռուսաստանի ռազմավարական գործընկերն ու դաշնակիցն է, բայց էլեկտրաէներգիայի խիստ կարիք ունի, հատկապես հաշվի առնելով իր ռազմավարական օբյեկտների վրա հարձակումների հնարավորությունը։ Ընդհանուր առմամբ, դա հետաքրքիր համադրություն է։ Ի՞նչ կապ ունի այս ամենի հետ հայկական ջուրը։ Տեխնիկապես կապ չկա, բայց մյուս կողմից էլ, կախված է նրանից, թե ինչպե՞ս նայենք դրան։

Նյութը հրապարակման պատրաստեց Կամո Խաչիկյանը

www.1or.am