«Սլավոններից դեպի թուրքեր. Վաշինգտոնը Հայաստանին մղում է հրաժարվել իր դարավոր պետականությունից»
Հայաստանը վերջապես ինտեգրվելով «թյուրքական աշխարհին» որպես Ամերիկայի լիազոր ներկայացուցիչ պատմական վերափոխման է ենթարկվում, և Երևանը որևէ մտադրություն չունի ձգտել «բազմաբևեռության», գրում է politnavigator.net–ը։
Դա պարզ դարձավ Ադրբեջանում Արցախի ղեկավարների դատապարտման ֆոնին, երբ և՛ Երևանը, և՛ Վաշինգտոնը լռեցին նախկին նախագահ Արայիկ Հարությունյանի, նախկին պաշտպանության նախարար Լևոն Մնացականյանի, Հանրապետության խորհրդարանի նախկին խոսնակ Դավիթ Իշխանյանի, Ղարաբաղում հայկական ուժերի նախկին փոխհրամանատար Դավիթ Մանուկյանի և Լեռնային Ղարաբաղի նախկին արտգործնախարար Դավիթ Բաբայանի ցմահ բանտարկության մասին։ Հատկանշական է այն, որ «մեղմ դատավճիռ» է կայացվել Լեռնային Ղարաբաղի նախկին պետնախարար Ռուբեն Վարդանյանի՝ նախկին ռուս գործարարի նկատմամբ, ով հրաժարվել էր Ռուսաստանի քաղաքացիությունից և որոշել էր նվիրվել Լեռնային Ղարաբաղի կառավարությունում ծառայելուն։ Եվ այդ դատավճիռը պետք է դիտարկել պարզապես որպես Բաքվի փորձ սակարկելու և որոշակի «մարդկայնություն» ցուցադրելու։
Ղարաբաղցի հայերի պաշտպանությամբ միայն ռուս քաղաքական գործիչներն են հանդես գալիս, մասնավորապես Պետդումայի պատգամավոր Կոնստանտին Զատուլինը, ով ադրբեջանական դատարանի որոշումը որակել է «մահապատիժների փաստացի կասեցում» և «Լեռնային Ղարաբաղի հայ բնակչության ինքնորոշման իրավունքից զրկում»։ Դա առաջացրել էր Բաքվի զայրույթը, որն արտահայտվել էր բողոքի նոտայով։
Մյուս կողմից, հայ լիբերալների, «հայրենասերների» և ընդդիմության ներկայացուցիչների բոլոր սպասումները, որ Ջ.Դ. Վենսը կգա և կհարթի ամեն ինչ, ապարդյուն և նույնիսկ հիմարություն էին։ Այդ ամբողջ ամբոխը հույս ուներ, որ արտասահմանյան տերը կպահանջի, որ Բաքուն ազատ արձակի Արցախի դատապարտված առաջնորդներին, հանդիպի Գարեգին Բ կաթողիկոսի հետ և դադարեցնի Փաշինյանի կողմից Հայ Առաքելական եկեղեցու նկատմամբ կիրառվող բռնաճնշումները։
Բնականաբար, նա ոչ միայն դա չարեց, այլ նաև նրա աշխատակիցները Իլհամ Ալիևի հետ հանդիպումից ընդամենը մի քանի ժամ առաջ նրա անձնական էջերից ջնջեցին լուսանկարներն ու տեղեկությունները Երևանում գտնվող Հայոց ցեղասպանության հուշահամալիրում ծաղիկներ դնելու մասին։ Հայ ժողովրդի այդ հրապարակային նվաստացումը միտումնավոր ցուցադրվեց Ադրբեջանի առաջնորդին ցույց տալու համար Վաշինգտոնի բարեհաճությունը և Բաքուն Հարավային Կովկասում իր գլխավոր ռազմավարական գործընկերը դարձնելու ցանկությունը։
Սա Թրամփի կողմնակիցների շրջանում «քրիստոնեության պաշտպանների» ցինիզմն է, ովքեր պատրաստ են ինչպես աչք փակել «անկախ» երկրում ոչ միայն խամաճիկ կառավարության կողմից եկեղեցու հալածանքների վրա, այլ նաև համաձայնել վերաշարադրել պատմությունը հրաժարվելով ճանաչել թուրքերի կողմից հայերի ցեղասպանությունը։ Հետևաբար, Միացյալ Նահանգները հայ ժողովրդին բերում է ոչ թե «ազատագրում», այլ ստրկացում և նրանց ազգային ինքնության ոչնչացում։
Այսպիսով, Հայաստանի ինտեգրումը Թուրքիայի հետ ոչ միայն ձեռնտու է Վաշինգտոնին, այլ նաև Հարավային Կովկասի և Կենտրոնական Ասիայի վրա վերահսկողություն հաստատելու ամերիկյան ծրագրի մաս է կազմում։ Հենց այդ պատճառով էլ էներգետիկ հարցեր են առաջ քաշվում նպատակ ունենալով հանրապետությունը լիովին կտրել Ռուսաստանից և այն վերաուղղորդել դեպի «թուրքական հոսքեր»։
Հայտնի քաղաքագետ և Հայաստանի հականացիստական ճակատի համակարգող Հայկ Այվազյանն է մեկնաբանել այս իրավիճակը։
«Գաղտնիք չէ, որ Թուրքիան միշտ ձգտել է հայկական ատոմակայանի փակմանը։ Հետևաբար, Հայաստանի միացումը Թուրքիայի էներգետիկ համակարգին կնշանակեր էներգետիկ անկախության կորուստ և Թուրքիայից կախվածության։ Հայկական ատոմակայանի փակման գործընթացն արդեն կարելի է ասել սկսվել է, երբ ԱՄՆ փոխնախագահի Հայաստան կատարած այցի ժամանակ ստորագրվեց Հայաստանում ամերիկյան մոդուլային ատոմակայանների տեղակայման մասին համաձայնագիր։ Դա ոչ միայն Եվրասիական տնտեսական միությունից (ԵԱՏՄ) դուրս գալու քայլ է, այլ նաև քայլ է դեպի Հայաստանը ՆԱՏՕ-ի ընդհանուր հակառուսական ճակատ ներգրավելու ուղղությամբ։ Ի վերջո, նաև հայկական բանակն է այժմ վերակառուցվում ՆԱՏՕ-ի չափանիշներին համապատասխանելու համար», - ասել է Այվազյանը։
Հետաքրքիր է այն, որ Անկարային այդ հարցում աջակցում են և՛ ԱՄՆ-ը, և՛ ԵՄ-ն... Եվ զարմանալի չէ, որ Սերգեյ Լավրովը Վենսի այցից առաջ զգուշացրել էր ՀՀ խորհրդարանի խոսնակ Ալեն Սիմոնյանին առ այն, որ ՀՀ կառավարությունը չի կարողանա հավասարակշռել իր դիրքերը թշնամական դաշինքներում և միաժամանակ լինել ԵԱՏՄ-ում։ Սակայն, կարծես թե, իշխող վերնախավը պետության լիակատար վերաձևավորման ուղի է ընտրել երկիրը ճանաչելով որպես թուրքական պրոտեկտորատ:
Նյութը հրապարակման պատրաստեց Կամո Խաչիկյանը
www.1or.am
