Լեռնային արկածներ. Ինչպես են համադրվում բնությունն ու մշակույթը Հայաստանում

Նորավանքի դիտահարթակ տանող արահետով ճանապարհը դեպի Հայաստանի գլխավոր զբոսաշրջային մարգարիտներից մեկը՝ Նորավանք, ունի ընդամենը մի քանի կիլոմետր երկարություն:

Այնուամենայնիվ, դա հեշտ վերելք չէ, կտրուկ զիգզագները, հատկապես ամառվա շոգին, պահանջում են տոկունություն: Բայց ջանքերը մեծ արդյունք են տալիս. վերևից եկող համայնապատկերը շունչ կտրող է, գրում է pravda.ru–ն:

Միայն վերևից կարելի է իսկապես գնահատել կարմիր քարից կառուցված վանական համալիրի շքեղությունը։ Եկեղեցիներ, մատուռներ, փորագրված խաչքարեր. այդ ամենը օրգանապես տեղավորվում է դարչինի գույնի կիրճի հետ, որը լիքն է մեղրամոմի նմանվող քարանձավներով: Տեղացիները դրանք անվանում են «արջի բներ»։

Իջնելուց հետո կարող եք հանգստանալ փոքրիկ սրճարանում, որը գտնվում է վանք տանող ճանապարհի մոտ գտնվող քարայրում։ Այնտեղ մատուցում են թարմ աղցաններ, թանձր, զով մածուն (յոգուրտի տեղական տարբերակը), անուշաբույր լավաշ հաց և Ջերմուկ՝ Հայաստանի հայտնի հանքային ջուրը:

Հայաստանը կարող է չպարծենալ այնպիսի բարձր գագաթներով, ինչ հարևան Վրաստանը, բայց արկածախնդրության զգացումն այստեղ ավելի ուժեղ է: Լեռներում քիչ մարդ ես հանդիպում, իսկ երբեմն ընդհանրապես ոչ ոքի։ Եվ դա հազվագյուտ, իսկապես արժեքավոր մենության զգացում է:

Բայց Հայաստանում զբոսանքը ոչ միայն բնության, այլ նաև մշակույթի մասին է: Սևանա լճի ափին կարող եք մնալ Գրողների տանը, որը խորհրդային մոդեռնիզմի ճարտարապետական ​​գլուխգործոցն է: Ֆուտուրիստական ​​կառույցը, որը հիշեցնում է հսկա  կոշիկ, կառուցվել է 1930-ականներին և մինչ օրս ընդունում է հյուրերին, թեև մի փոքր խարխուլ տեսք ունի:

Երեկոյան կարող եք գնալ Սևանավանք։ Սևան տանող ճանապարհին մարդիկ կանգ են առնում Նորատուսի գերեզմանատանը, որտեղ պահպանվել են մոտ հազար խաչքարեր, որոնց մի մասը թվագրվում է 10-րդ դարով։ Կարելի է թափառել փորագրված խաչքարերի մեջ հիանալով դրանց ժամանակի հետ խունացած նախշերով։

Զբոսաշրջիկների մեծ մասը նաև մեկնում է Դիլիջան՝ հյուսիսային գողտրիկ քաղաք, որը ծառայում է որպես դարպաս դեպի համանուն ազգային պարկ: Այնտեղից սկսվում են մոտ 200 կմ գծանշված արշավային արահետներ։

Առաջին երթուղին կարող է լինել նաև կեսօրյա արշավը հարևան Լոռու մարզում գտնվող հին հովիվների արահետներով: Այդ կերպ կարելի է ուսումնասիրել Տավուշի անտառներում կորած Բարձրաքաշի վանքի ավերակները և 13-րդ դարի Սիրուն Խաչ խաչքարը՝ «գեղեցիկ խաչ»–ը։

Նյութը հրապարակման պատրաստեց Կամո Խաչիկյանը

www.1or.am