«Արջին չսպանած` մորթին չեն կիսում»

Ժողովրդական ասացվածքն ասում է «արջին չսպանած` մորթին չեն կիսում»։ 2-րդ և 3-րդ նախագահների թիմերի միջև ընթացող լայնածավալ «մարտական» գործողություններն օրեցօր ավելի ու ավելի վտանգավոր տեսք են ստանում, երբեմն հատում են տարբեր կարմիր գծեր՝ հասարակության մեջ ընդդիմության պառակտվածության իսկական տպավորություն թողնելով։ Այդ պայքարն արդեն անցել է սոցցանցերում պատգամավորների միջև վեճերի փուլ։

Մյուս կողմից` Նիկոլ Փաշինյանի և իր իշխանության համար ուրախալի որևէ թեմա տիտղոսային ընդդիմության պայքարում չկա։ Ըստ ամենայնի, Փաշինյանի դիրքերը գնալով ավելի թուլանում են, և ընդդիմադիր ուժերն էլ օբյեկտիվորեն ցանկանում են իրենց կշիռը բարձրացնել ապագա ֆորս-մաժորային իրավիճակներում կամ արտահերթ խորհրդարանական ընտրություններում առաջին տեղը գրավելու և Փաշինյանի իշխանազրկման հիմնական դափնիները վայելելու համար։ 2021 թվականի արտահերթ խորհրդարանական ընտրություններում հիմնական ընդդիմադիր քաղաքական ուժը «Հայաստան» դաշինքն էր` 2-րդ նախագահ Ռոբերտ Քոչարյանի գլխավորությամբ, որին չհաջողվեց տապալել Փաշինյանի իշխանությունը, և այսօր, անկախ ամեն ինչից, «Հայաստան» դաշինքը վարկանիշի զգալի կորուստ է ունեցել։

Երկրորդ տեղում այն ժամանակ «Պատիվ ունեմ» դաշինքն էր՝ 3-րդ նախագահ Սերժ Սարգսյանի գլխավորությամբ, և փաստացի Սերժ Սարգսյանի թիմը նույնպիսի պատասխանատվություն չի կրում, որքան «Հայաստան» դաշինքը, իսկ այսօր ՀՀԿ-ն ռեալ հնարավորություններ ունի ընդդիմադիր դաշտում առաջին ջութակ դառնալու։ Եվ հենց դա է պատճառը, որ նախքան Փաշինյանին հարվածելը ՀՀԿ-ն փորձում է մաշկել ընդդիմադիր դաշտում իր գլխավոր մրցակցին։ Երկու խոշոր ընդդիմադիր ուժերի միջև պայքարը պետք է դիտարկել հենց այդ համատեքստում, բնականաբար, Փաշինյանին ընդդիմադիր տրամադրված ընտրազանգվածի մոտ այս ամենը լավ տրամադրություններ չի արթնացնում, բայց միևնույն ժամանակ այն օբյեկտիվ է և անխուսափելի։

Մելինե Ղազարյան