Ինչու՞ Արսեն Զաքարյանը պետք չէ Հայաստանի ֆուտբոլի հավաքականին
ՍՊՈՐՏ
infoteka24.ru-ն գրում է, որ անսպասելիորեն կարելի է դառնալ Հայաստանի ֆուտբոլի ֆեդերացիայի պաշտպան, որին սկսել են քննադատության ենթարկվել այն բանի համար, որ իր սկաուտները բաց են թողել երիտասարդ կիսապաշտպան Արսեն Զաքարյանին: Նա արդեն խաղադաշտ է դուրս եկել Ռուսաստանի հավաքականի կազմում պաշտոնական խաղում, որը ՖԻՖԱ -ի կանոնակարգի համաձայն նրան մշտապես է դասում Ռուսաստանի հավաքականի կազմում:
ՀՖՖ -ի նկատմամբ ամբողջ «համակրանքով» հանդերձ անհնար է պատկերացնել, թե ուրիշ ի՞նչ կարող էին անել նրա ֆունկցիոներները, բացի Հայաստանի հավաքական Զաքարյանի պաշտոնական հրավերից: Ազգային հավաքականի կողմից ելույթ ունենալը չի կարող բանակցությունների թեմա լինել: Այդ համատեքստում որոշումները կայացվում են սրտով: Բայց փաստը մնում է փաստ. Զաքարյանը պատմության մեջ մտավ որպես ամենաերիտասարդ ֆուտբոլիստը, ով իր նորամուտը նշեց Ռուսաստանի հավաքականում: Այս դրվագը հստակորեն ապացուցում է հայերի մեջ տարածված ազգահայրենասիրության մասին մոլորությունն ու միամտությունը: «Յան»-ով վերջացող ազգանուններով հրաշալի վիրաբույժը Լոնդոնից, հիանալի ինժեները Սիեթլից և անզուգական դիզայները Փարիզից կարող են հպարտություն և հրճվանք պատճառել միայն այն դեպքում, երբ նրանք Հայաստանին ծառայում են խոսքով, գործով կամ փողով:
Մարզիկների համար ամեն ինչ շատ ավելի պարզ է. խաղում են ակումբում փողի համար (երբեմն անպարկեշտ մեծ գումարներով), իսկ ազգային հավաքականում երկրի պատվի համար: Արսեն Զախարյանն ու նրա ծնողները որոշեցին, որ այդ երկիրը իրենց համար կլինի Ռուսաստանը: Նրանց ընտրությունը պետք է ընդունվի առանց քննադատության կամ հայրենիքի հանդեպ սիրո մասին հավակնոտ ելույթների: Հայկական արմատներ ունենալը ինքնաբերաբար պատկանելիության զգացում չի ստեղծում, առավել ևս նվիրվածության: Իսկ այն, թե ինչու՞ սփյուռքի բոլոր հայերը Հայաստանը չեն համարում իրենց հայրենիքը, այլ զրույցի թեմա է:
Նյութը հրապարակման պատրաստեց Կամո Խաչիկյանը
