Պանդեմիա, որը փոխում է աշխարհը. ինչու՞ է որոշ մարդկանց դուր գալիս դիմակ կրելը
ՀԱՍԱՐԱԿՈՒԹՅՈՒՆ
bbc.com-ը գրում է, որ շատերն են ընկճված հասարակական վայրերում դիմակ կրելու անհրաժեշտությունից, բայց կան որոշ մարդիկ, որոնք դա ոչ միայն հարմար ու օգտակար են համարում, այլ նաև հոգեբանորեն արդարացված: Նրանց համար դա ժամանակակից կյանքի տհաճ կողմերին դիմակայելու միջոց է:
Ենթադրվում է, որ դիմակ կրելը ամենասարսափելի զոհաբերումը չէ, որ մարդիկ անում են Covid-19-ի վիրուսի տարածումը նվազեցնելու համար: Այնուամենայնիվ, շատերն են անհամբեր սպասում այն օրվան, երբ կկարողանան ազատվել դեմքերը ծածկելու անհրաժեշտությունից:
Ակնոցները դիմակից մշուշվում են, դեմքը քրտնում է, մարդիկ չեն տեսնում, երբ ժպտում ես նրանց, և ընկերների համար ավելի դժվար է ճանաչել միմյանց: Եվ այնուամենայնիվ, ոմանք գաղտնի ուրախանում են դեմքերը ծածկելու հնարավորությունից, և դրա պատճառները շատ տարբեր են, հաճախ ՝ հոգեբանական:
Ոմանց համար դիմակ կրելը ազատում է այնպիսի շփումներից, որոնք մեկ այլ իրավիճակում հանգեցնում են անհանգստության և լարվածության:
Բայց եթե այդ պաշտպանական մեխանիզմն աշխատում է, ի՞նչ տեղի կունենա համաճարակը վերջանալուց հետո:
Դիմակներ կրելը ցանկալի է այն մարդկանց համար, որոնք պարտավոր են մշտապես ժպիտը պահել իրենց դեմքին (օրինակ ՝ մատուցողները): Մի այլ խմբի մարդկանց համար դիմակ կրելը պարզապես պատրվակ է իրենց արտաքին տեսքի մասին քիչ հոգ տանելու և այդ տեսքին այլևս նշանակություն չտալու համար: Կանայք հրաժարվում են իրենց դիմահարդարման մի մասից, տղամարդիկ դադարում են սափրվելուց. ընդհանուր առմամբ նրանք թուլանում են և միարժամանակ գումար խնայում:
«Դիմակ կրելը ազատություն է տալիս արժեքավոր ճանաչողական ռեսուրսներին», - ասում է Նյու Յորքում բնակվող հոգեբան և հոգեկան առողջության խորհրդատու Քեթրին Ստամուլիսը,- համաճարակի ժամանակ բոլորն անհավանական սթրեսի ճնշման տակ են: Անկախ նրանից, թե մարդը մտահոգվում է իր արտաքին տեսքից կամ այն փաստից, որ ինչ-որ մեկը նրան նյարդայնացնում է, դիմակը ժամանակավոր օգնություն է, այն ազատում է մտահոգող շատ մտքերից, երբ մարդը դիմակ է կրում, ապա ավելի շատ ժամանակ ունի մտածելու կամ խորհելու իր ուզածի մասին»:
Ոմանց համար դիմակները ծառայում են և՛ որպես հոգեբանական, և՛ ֆիզիկական պաշտպանիչ խոչընդոտ և օգնում են խուսափել իր դեմքի արտահայտության երրորդ կողմին տեսանելի դառնալուց և գնահատականների արժանացնելուց:
«Անանունությունը, անհայտությունը մարդուն նոր ուժ է տալիս, - ավելացնում է Կալիֆոռնիայի պետական համալսարանի (Լոս Անջելես) կլինիկական հոգեբան և հոգեբանության պրոֆեսոր Ռամանի Դուրվասուլան, - իհարկե, դիմակը պարզապես մի փոքրիկ կտոր է, այն չի ծածկում մարմինը, աչքերը կամ մազերը: Բայց փակելով բերանը՝ նա ուրիշներից թաքցնում է հուզական վիճակը, դեմքի արտահայտությունը, օրինակ ՝ ծուռ քմծիծաղը»:
Նյութը հրապարակման պատրաստեց Կամո Խաչիկյանը
