«Չի կարելի անունը փոխել, բայց փաստացի հնարավորություն թողնել, որ մարդու իրավունքների կամ ազատութունների բնագավառում սահմանափակումները թույլատրելի լինեն, որովհետև դրանք հնարավոր են բացառապես արտակարգ դրության պայմաններում»,- ասաց նա։
Տարոն Սիմոնյանի համոզմամբ՝ մինչև 6 ամիս կարանտին սահմանելը երկար ժամանակահատված է, ընդ որում՝ հնարավորություն է տրվում այն ևս 6 ամսով երկարացնել։
«Սա այն պայմաններում, երբ խորհրդարանը վերահսկողություն իրականացնելու գործուն լծակներ չունի։ Արտակարգ դրության ժամանակ ամիսը մեկ կառավարությունը՝ ի դեմս պարետի, գալիս էր ԱԺ և մենք հնարավորություն ունեինք փոփոխություններ մտցնելու արտակարգ դրություն հայտարարելու որոշման մեջ, հիմա փոփոխության հնարավորություն չունենք։ Մեր գործընկերներն ասում են՝ դուք կարող եք օրենքը փոխել, բայց այդ գործընթացը մի քանի ամիս է տևում, այսինքն՝ արդյունավետությունը ցածր է»,- նկատում է նա։
Առաջին ընթերցումից երկրորդ ընթերցման ընթացքում օրենսդրական փաթեթում որոշ փոփոխություններ եղան։
«Մենք պնդեցինք, որ «միջազգային կազմակերպությունների որոշումների ուղղակի կիրառումը Հայաստանում» դրույթը վերանա, որովհետև չի կարելի միջազգային կազմակերպությունների ներքին որոշումներն ուղղակի կիրառությամբ ապահովել մեր երկրում, որովհետև նման պարտավորություն մենք չենք ստանձնել միջազգային պայմանագրերի շրջանակում»,- ասաց Տարոն Սիմոնյանը։
Այնուամենայնիվ, «Լուսավոր Հայաստանին» մտահոգող ոչ բոլոր դրույթներն են փոփոխության ենթարկվել։ Օրինակ, ԼՀԿ-ն պահանջում էր, որ ինքնամեկուսացման, կամ մեկուսացման կարգը օրենքով մանրամասն սահմանվի։
«Առկա կարգավորումները դա թողնում էր գործադիր իշխանությանը։ Մեր խորին համոզմամբ՝ սա առնչվում է մարդու ազատության հետ, որովհետև մարդուն ինքնամեկուսացնելով կամ մեկուսացնելով փաստացի զրկում ենք ազատությունից։ Մինչդեռ մենք գիտենք, որ թե՛ մեր Սահմանադրությունը, թե՛ մեր վավերացրած միջազգային պայմանագրերը պարտավորեցնում են, որ մարդու ազատության հետ կապված բոլոր ակտերը օրենքի մակարդակով ընդունվեն, և չի կարելի կառավարությանը նման հնարավորություն տալ, որովհետև հնարավոր են նաև կամայականությունների տեղիք տան։ Բայց մեր գործընկերները գտան, որ առկա նորմերը, որոնք գրված են այս օրենսդրական նախաձեռնությունում բավարար են կարգը որպես այդպիսին ճանաչելու համար։ Մեր անհամաձայնությունը նրանում էր, որ մեր գործընկերներն ասում էին, որ սա արդեն կարգ է, իսկ մենք ասում էինք, որ կարգ չէ, որովհետև կառավարությունը հնարավորություն ունի ավելացնել- պակասեցնել գործողություններ և, հնարավոր է, որ դրանք անհամաչափ լինեն հետապնդվող նպատակին»,- նշեց «Լուսավոր Հայաստանի» պատգամավորը։
Ըստ օրենսդրական փաթեթի՝ եթե քաղաքացին մեկուսանա, ապա մեկուսացման վայրում անձի համար ապահովվում են սննդի, կեցության համար բավարար պայմաններ, բժշկական խորհրդատվություն: Անհրաժեշտության դեպքում` մեկուսացված անձի համար ապահովվում է բժշկական օգնություն եւ սպասարկում ստանալու հնարավորությունը:
«Սա ընդամենն այն է, որ պետությունը մեկուսացնում է անձին և ասում՝ ես հնարավորություն եմ տալիս քեզ, որ բարեկամդ քեզ համար դեղ կամ սննդամթերք բերի, այս բնորոշումը մեր կարծիքով սխալ է։ Պետք էր գրել, որ պետությունն է պարտավորվում ապահովել այդ անձին դեղորայքով, սննդամթերքով և այլ անհրաժեշտ միջոցներով, քանի որ պետությունն է մեկուսացում պարտադրել տվյալ անձին։ Մեր գործընկերներն ասացին, որ գործնականում նման խնդիր չի առաջացել, բայց անձամբ ես շատ քաղաքացիներից բողոքներ եմ ստացել, որ թե՛ դեղորայքը, թե՛ սննդամթերքը սեփական միջոցներով են գնում և բավականին դժվար, որովհետև տնից դուրս գալու հնարավորություն էլ չեն ունենում»,- ընդգծեց նա։
Տարոն Սիմոնյանի դիտարկմամբ՝ հանուն որոշ սահմանափակումների, չի կարելի համընդհանուր կարանտինային միջավայր սահմանել, պետք է ողջախոհությունը գերակայի։
«Պատկերացրեք՝ Հայաստանի մի քանի գյուղերում կամ քաղաքներում լուրջ խնդիր կա, կարելի է այդ վայրերում կարանտին հայտարարել, և ոչ թե համընդհանուր, որպեսզի մնացած գյուղերում, քաղաքներում տնտեսությունը կարողանա շնչել։
