Հնդկաստանում ընտանիքն ապաստան է տալիս հարյուրավոր որբացած վայրի կենդանիների՝ արգելոցի վերածելով իրենց տունը (լուսանկարներ)
ՖՈՏՈ
Հնդկաստանի Մահարաշտրա նահանգում հատուկ արգելոց է գործում, որում ապաստան են գտնում որբացած վայրի կենդանիները: Նրանց ծնողները սատկել են տեղի ցեղերի կողմից, որոնք որս են անում սնվելու համար: Ապաստանը ստեղծած բժիշկն ընդունում է որսի անհրաժեշտությունը, սակայն թույլ չի տալիս, որ միայնակ մնացած կենդանիները սատկեն սովից:
Big Picture-ը գրում է, որ ամեն ինչ սկսվել է 1970-ական թվականներին: Մի օր բժիշկ Պրակաշ Ամտեն կնոջ հետ զբոսնելիս է եղել անտառում և որսից վերադարձող մարդկանց խմբի է հանդիպել: Նրանք սատկած կապիկ են տանելիս եղել իրենց հետ, և Պրակաշը փոքր կապիկ է նկատել, որը կպած է եղել սատկած մոր մարմնին: Բժիշկը որոշել է, որ չի կարող թույլ տալ սպանել ձագին, և այսպես ձագը դարձել է ապագա մեծ ընտանիքի առաջին անդամը:
Պրակաշն իմացել է, որ որսորդները մտադիր են սպանել նաև կապիկի ձագին, և փոխանակել է նրան բրնձի և հագուստի դիմաց: Տղամարդը կապիկին Բաբլի է կոչել, և կենդանին արագ սովորել է նոր տանն ու նույնիսկ ընկերացել բժշկի շան հետ:
Ամտեն իմացել է, որ տեղի ցեղերը զբաղվում են հիմնականում որսորդությամբ. սա նրանց սննդի միակ աղբյուրն է: Նա համոզել է մարդկանց, որ կենդանիների ձագերին սպանելը մեծ օգուտ չի բերում, և առաջարկել փոխանակել որբացած կենդանիներին սննդի, հագուստի և դեղորայքի դիմաց: Ցեղերի ներկայացուցիչները համաձայնել են, և շուտով Ամտեի տունը վերածվել է իսկական արգելոցի:
Աղբյուրի հաղորդմամբ՝ վերջին 40 տարվա ընթացքում այս արգելոցն ապաստան է դարձել բազմաթիվ վայրի կենդանիների համար՝ մանր կրծողներից մինչև շնագայլեր, ընձառյուծներ, պիթոններ և կոկորդիլոսներ:
Նշվում է, որ մի պահ արգելոցում միաժամանակ հայտնվել է տարբեր տեսակի 300 կենդանի. նրանք բառացիորեն ապրել են ազատ միջավայրում և սերտ շփման մեջ մտել մարդկանց հետ: Իհարկե, որոշ բնակիչներ դժգոհ են եղել այս փաստից և բողոքել տեղական իշխանություններին: Մի շարք բողոքներից հետո Ամտեն ստիպված է եղել ընտրել. կամ կողպել կենդանիներին վանդակներում, կամ փակել արգելոցը:
Այսպես, իշխանությունների պահանջով Ամտեն ցանկապատ է կառուցել, սակայն արգելոցն ավելի շատ նմանվել է ապաստանի, քան կենդանաբանական այգու:
Ամտեի որդին մեծացել է կենդանիների շրջապատում, և հարցազրույցներից մեկում նա ասել է, որ նա սիրում էր այն ժամանակները, երբ դեռ ցանկապատ չկար:
«Հիշում եմ՝ ինչպես մենք՝ գյուղի երեխաներով, կենդանիների հետ գնում էինք գետի մոտ ու լողում: Ընդհանրապես չէինք վախենում նրանցից», - պատմել է նա:
Այժմ արգելոցում բնակվում է մոտ 100 կենդանի: Գնահատականների համաձայն՝ մոտ ժամանակներս նրանց թիվը կնվազի, քանի որ ցեղերը սկսել են ավելի քիչ որս անել:
Հայտնի է, որ 1970-ական թվականներից Ամտե ընտանիքը փրկել է հազարավոր որբացած վայրի կենդանիների:
