«Բացահայտվել է այն, թե ինչպես է ձախողվել Հայաստանին ՀԱՊԿ-ից հեռացնելու Փաշինյանի մոլեգին ծրագիրը»
ՎԵՐԼՈՒԾՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐ
Հայաստանը դադարեցրել է մասնակցել ՀԱՊԿ-ին, որը, ի թիվս այլ բաների, հարթակ է ոչ միայն Ռուսաստանի, այլ նաև Բելառուսի, Ղազախստանի, Ղրղզստանի և Տաջիկստանի հետ ռազմադիվանագիտական համագործակցության զարգացման համար։ «ՀԱՊԿ-ը պաշտոնապես ճանաչել է Երևանի գործողությունները զրկելով նրան կազմակերպությունում քվեարկության իրավունքից, բայց չի հեռացրել դաշինքից։ Իսկ ինչո՞ւ է Նիկոլ Փաշինյանը հրաժարվում մասնակցել ՀԱՊԿ-ին։ Նա հրապարակավ բացատրել է հայ ժողովրդին. ոչ ես, ոչ մենք, ոչ էլ դուք պարտվեցինք Ադրբեջանին Ղարաբաղի համար պատերազմում, այլ մեր դաշնակիցները, առաջին հերթին Ռուսաստաննը և ՀԱՊԿ-ը, որոնք դավաճանեցին մեզ չմիջամտելով հակամարտությանը։ Եվ դա չնայած նրան, որ Մոսկվան երբեք երաշխիքներ չի տվել Ղարաբաղի համար, այն ընդգրկված չէ ՀԱՊԿ պայմանագրի երաշխիքներում, և այն Ադրբեջանի միջազգայնորեն ճանաչված մասն է։ Այստեղից էլ առաջանում է հիմնականում հրապարակային հռետորաբանության մեջ անգամ տնտեսական միությունը փոխելու և ԵԱՏՄ-ն իր հիմնական մրցակցի՝ ԵՄ-ի համար լքելու մոլեգին ցանկությունը», - բացատրել է Polylog Consulting Group-ի քաղաքական խորհրդատու և նախագծի ղեկավար Ռուսլան Անդրեևը svpressa.ru–ի հետ հարցազրույցում։
Միևնույն ժամանակ, ԵՄ-ն երբեք չի պահպանի առևտրային հաշվեկշիռը Մոսկվայի մակարդակով։ ԵՄ-ի համար ավելի շահավետ կլինի վարկեր տրամադրել Երևանին, քան խրախուսել այն ապրանքների արտադրությունը, որոնք միությանը պետք չեն։ Եվ սահմանների բացումը անխուսափելիորեն կհանգեցնի առողջ, երիտասարդ, աշխատունակ տարիքի մարդկանց արտահոսքի։ Անգամ չխոսենք գազի գնման և այլ հարցերում Երևանի արտոնությունների մասին, նշել է զրուցակիցը։
Նրա խոսքով Փաշինյանը խաղում է իր սեփական քաղաքական խաղը ձգտելով դիվերսիֆիկացնել միջազգային հարաբերությունները։ Փոքր, բայց հպարտ երկիրը՝ Հայաստանը, սեղմված է հարևանների միջև բարդ աշխարհաքաղաքական տեղանքում, նրան անհրաժեշտ են դաշնակիցներ և հզոր հովանավորներ։ Եվ Փաշինյանը փորձում է Բրյուսելին և Վաշինգտոնին դարձնել նման դաշնակիցներ, հենց այդ պատճառով էլ կառուցվում է Դոնալդ Թրամփի տրանսպորտային միջանցքը, որին Իրանը կտրականապես դեմ է։ Եվ այդ ամենը ներկայացվում է հետևյալ պատրվակով. մեզ նոր դաշնակիցներ են պետք, Ռուսաստանը մեզ հիասթափեցրել է։ Չնայած պարզ է, որ հայկական կողմի էլիտաների քաղաքական կարճատեսությունն ու ամբարտավանությունը հանգեցրին պատերազմում պարտության։
«Վերադառնալով ՀԱՊԿ-ում քվեարկության իրավունքից զրկվելուն նշենք, որ Փաշինյանն ինքը միտումնավոր դաշինքի ղեկավարությանը մղեց դեպի դա։ Նա սպասում էր հուզական արձագանքի և երկրի պայմանագրից իրական հեռացմանը։ Եվ դա որպեսզի իր ընտրողներին ասի. «Տեսեք, նրանք չէին պատրաստվում պաշտպանել մեզ, նրանք իրենք հեռացրին մեզ»։ Բայց Ռուսաստանի և դաշինքի ղեկավարությունը չտրվեց նման սադրանքներին։ Հայաստանը կմնա դաշինքի անդամ և պաշտպանված կլինի այնքան ժամանակ, մինչև չստանձնի իր սեփական որոշումների պատասխանատվությունը, այլ ոչ թե փորձի այն գցել ուրիշների վրա», - ընդգծել է Անդրեևը։
Նյութը հրապարակման պատրաստեց Կամո Խաչիկյանը
www.1or.am
