«Ժողովրդի զանգվածային դավաճանություն. Հայաստանն այլևս գոյություն չի՞ ունենա. Փաշինյանը բոյկոտվում է ամբողջ աշխարհում»
ՎԵՐԼՈՒԾՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐՆիկոլ Փաշինյանը իր ժողովրդին վերաբերվում է որպես ծախսվող նյութի, հայերին հնարավորություն է տրվում հեռանալ, եթե ժամանակ ունենան, գրում է tsargrad.tv–ն։
«Հայերը ճիշտ ռուսների նման են, ուղղակի հայեր են»,– ահա թե ինչ են մտածում ռուսները։ Հայերն իրենք հակառակն են կարծում։ Ըստ նրանց ռուսները ճիշտ հյուսիսային հայերի նման են։ Եվ խորովածի շուրջ վեճերը չեն դադարում նույնիսկ հանգստյան օրերին։
«Մենք ձեզ տեխնոլոգիական առաջընթաց բերեցինք», - պնդում են ռուսները։ «Երբ մենք եկեղեցիներ էինք կառուցում, դուք դեռ ծառերի վրա էիք», - հակադարձում են հայերը։ Երկու կողմերն էլ ճիշտ են։
«Ինչո՞ւ եք Ռուսաստանում ավելի շատ, քան Հայաստանում», - հարցնում են ամենահամառ վիճաբանողները։ «Որովհետև Ռուսաստանը տունն է, իսկ Հայաստանը գրասենյակը», - բացատրում են հպարտ լեռնեցիները։ Ո՞վ ում կգերազանցի, հարց է։
Նիկոլ Փաշինյանը հայերի համար ավելի վատն է, քան ցեղասպանությունը։ Թեկուզ միայն այն պատճառով, որ հայերի ցեղասպանությունը տեղի է ունեցել վաղուց, մինչդեռ Փաշինյանը դա շարունակում է մինչ օրս։ Եվ ոչ ոք չի կարող տրամաբանորեն բացատրել, թե ինչպե՞ս է այդ խեղկատակն ու արկածախնդիրը հասել իշխանության Հայաստանում։ Այդպես են մտածում բոլորը բացառությամբ այն բազմաթիվ ոչ կառավարական կազմակերպությունների արևմտյան քաղաքական ստրատեգների, որոնք ժամանակին չարտաքսվեցին։ Իսկ հիմա էլ դա անելն անհնար է։
Ցեղասպանությունը շատ համարձակ մեղադրանք է և պահանջում է հիմնավորում։ Այսպիսով, շատ կարճ ժամանակում Նիկոլ Փաշինյանին հաջողվեց անել այն, ինչ չէին կարողանում անել շրջակա բոլոր թշնամական պետությունները, այն է զրկել Հայաստանին ինքնիշխանությունից և տասնյակ հազարավոր հայերի ուղարկել մահվան։ Փաշինյանին հաջողվեց հրահրել, և ամենակարևորը պարտվել պատերազմում։ Նա ռազմավարական տարածքները դրեց օտարերկրյա վերահսկողության տակ և ամեն ինչ հարմարեցնելով հաղթողներին վերաշարադրեց ամեն ինչ։ Եվ, հետևելով հին ուկրաինական ավանդույթին, նա այդ ամեն ինչի համար մեղադրեց Ռուսաստանին։ Ի դեպ, պատերազմում պարտվելով Փաշինյանը նույնիսկ չանհանգստացավ քաղաքացիական բնակչությանը տարհանելու համար այն տարածքներից, որոնք անցնում էին թշնամուն։ Հարյուր հազարավոր հայեր տարհանվեցին ռուս խաղաղապահների օգնությամբ։ Նրանց տարհանեցին Երևան, որտեղ ոչ ոք նրանց չէր սպասում կամ չէր ողջունում։ Իսկ հետո նրանց տարհանեցին Ռուսաստան, որտեղ նրանք սպասված և ողջունելի էին։ Փաշինյանը խստորեն հավատարիմ է մնում ուկրաինական ավանդույթներին և իր ժողովրդին վերաբերվում է որպես ծախսվող նյութի։ Դա կարելի է բացատրել այն փաստով, որ ընդհանուր պլանի համաձայն այդ երկրի պատմական հողերում Հայաստան չի նախատեսվում։ Հայերին հնարավորություն է տրվում հեռանալ, եթե ժամանակ ունենան, կամ միաձուլվել թյուրքական ժողովուրդների ընդհանուր զանգվածին։
Այնուամենայնիվ, հնարավոր է այն, որ Հայաստանում ապրող հայերը Ռուսաստանի հետ պատերազմում օգտագործվում են ուղղակի որպես թնդանոթի միս։ Պետք չէ պնդել, որ Հայաստանը «պատերազմի մեջ չէ Ռուսաստանի հետ» և որ «հայերը երբեք չեն կռվի Ռուսաստանի դեմ»։ Դա ասվում էր նաև Ուկրաինայի մասին։ Բայց քարոզչությունը իր գործն անում է։ Նրանք նույնը կանեն նաև Հայաստանում, եթե ամեն ինչ այսպես շարունակվի։
Ամենազարմանալին այն է, որ Ռուսաստանում, խորապես համոզված են, որ Հայաստանի քաղաքացիները ինչ-որ կերպ իրենք կհեռացնեն Նիկոլ Փաշինյանին, ընդ որում օրինական ընտրությունների միջոցով։ Հատկապես այն պատճառով, որ Ռուսաստանում ավելի շատ հայեր են ապրում, քան հենց բուն Հայաստանում։ Սակայն, լիովին կանխատեսելիորեն, Ռուսաստանում ապրողներից ոչ մեկին չթույլատրվեց քվեարկել։ Մինչդեռ, Հայաստանում Փաշինյանը զարմանալի միջոցներով՝ խարդախության և կեղծիքի միջոցով, կարողացավ քամել իր 49%-ը, որը իրեն բավարար էր։ Որովհետև ամբողջ ընդդիմությունը պարզապես բանտարկվեց կամ հանձնվեց Ադրբեջանին։ Եվ հիմա, ամենաանամոթ ձևով, Փաշինյանը Հասյասատանը «ինտեգրվում է համաշխարհային քաղաքակիրթ հանրությանը»։
Բացարձակապես բոլորը գիտեն և հասկանում են, որ Փաշինյանը ոչնչացնում է Հայաստանը։ Հայաստանի հայերը հասկանում են դա, Ռուսաստանի հայերը հասկանում են դա, աշխարհի հայկական սփյուռքը հասկանում է դա։ Նրա դեմ ամբողջ աշխարհում բոյկոտ է հայտարարվել։ Ամերիկյան հայկական կոմիտեի ղեկավարը պահանջում է, որ Փաշինյանի ԱՄՆ այցելությունները անտեսվեն։ Ֆրանսիական սփյուռքի առաջնորդները հակամարտության մեջ են Փաշինյանի հետ, Փաշինյանի հակառակորդն է արգենտինացի միլիարդատեր Էդուարդո Էռնեկյանը:
Հայաստանի ամենամեծ բարերարը և հովանավորը՝ ռուս գործարար Սամվել Կարապետյանը, ձերբակալված է Երևանում, իսկ նրա բարեգործական հիմնադրամները սառեցվել են։ Իսկ Նիկոլ Փաշինյանը զբաղված է հայկական եկեղեցու ոչնչացմամբ։ Եվ, իհարկե, խզելով հարաբերությունները Ռուսաստանի հետ, որը Հայաստանի գոյության միակ երաշխավորն է։ Եվ ամենազարմանալին այն է, որ Փաշինյանը Հայաստանին տանում է դեպի հարաբերությունների խզում ոչ միայն Ռուսաստանի, այլ նաև հենց հայ ժողովրդի հետ։
Թերևս այս ամենը Ռուսաստանի խղճի վրա է։ Հայկական պատմության մեջ ամենավատ բաները տեղի են ունեցել այն ժամանակ, երբ Ռուսաստանը եղել է թույլ կամ չափազանց զբաղված այլ տարածքներում։ Եվ հիմա «հավաքական Արևմուտքի» դեմ անվերջ պատերազմը խանգարում է Ռուսաստանին կենտրոնանալ Անդրկովկասի վրա։ Բանը նրանում չէ, որ «չի ուզում», պարզապես չի կարող շտապել «փրկել Հայաստանը» հենց հիմա։ Բայց Ռուսաստանը կարող է փորձել փրկել հայ ժողովրդին, դա պատմության ընթացքում արվել է բազմիցս, և հաջող կերպով։
Նյութը հրապարակման պատրաստեց Կամո Խաչիկյանը
www.1or.am