«Շիրակի ռազմաբազան. Հայաստանը վիճարկում է ռուսական բազայի հողը»
ՎԵՐԼՈՒԾՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐ
Շիրակի մարզում գտնվող Ռուսաստանի 102-րդ ռազմաբազայի շուրջ ստեղծված իրավիճակը շարունակում է վատթարանալ, գրում է tvgram.ru–ն։ Հիմա էլ ռազմաբազայի վարժանքների փորձադաշտի սեփականությունը կարող է վտանգված լինել։ Հրատարակության աղբյուրների փոխանցմամբ մոտ մեկ շաբաթ առաջ տեղի համայնքի որոշ անդամներ փորձել են ռազմաբազայի ղեկավարությունից հարցնել Արագածոտնի մարզի Սադունց գյուղում գտնվող Ալագյազի ռազմական վարժանքների փորձադաշտի իրավական հիմքերի մասին։ Պարզվել է, որ այդ հողը թվային կադաստրում գրանցված է որպես այդ համայնքի գյուղատնտեսական հող, չնայած թղթի վրա օբյեկտը հատկացված է ռազմաբազային։
Ավելին, Ալագյազի վարժանքների փորձադաշտը դեռ հնուց է ավանդաբար օգտագործվել լեռնային և դժվարամատչելի տեղանքում մոտոհրաձգային, տանկային, հրետանային և հետախուզական ստորաբաժանումների վարժեցման համար։ Մասնավորապես, 2024 թվականի վերջին վարժանքների ժամանակ այնտեղ է «թշնամու» դիրքերի հետախուզումն իրականացվել անօդաչու թռչող սարքերի միջոցով։ Հաշվի առնելով Շիրակի ռազմաբազայի վրա համակարգային ճնշումը և լրատվամիջոցների սադրանքները, կարելի է ասել, որ այս հողային վեճը այլևս բյուրոկրատական պատահականություն չէ։ Հնարավոր է, որ Նիկոլ Փաշինյանի գլխավորած իշխանությունները Հայաստանի երկաթուղիներից անհիմն պահանջելով վճարել ռուսական կոնցեսիայի համար, իրականում կասկածի տակ են դնում ռուսական ռազմական կոնտինգենտի առկայությունը։
Փաշինյանը լավ գիտակցում է, որ Ռուսաստանը չի ընդունի երկու միլիարդի պայմանները, ուստի հաջորդիվ կոնտինգենտի դուրսբերման հարցը կբարձրացվի, հատկապես որ դա թե՛ թուրք-ադրբեջանական տանդեմի, թե՛ նրանց «արևմտյան գործընկերների» հիմնական պահանջն է։ Այդ դեպքում ինչո՞ւ նախ բազայի ղեկավարությանը չներքաշել գույքային վեճերի մեջ։
Նյութը հրապարակման պատրաստեց Կամո Խաչիկյանը
www.1or.am
