Արդյո՞ք Եվրոպան ցանկանում է Հայաստանը վերածել երկրորդ Ուկրաինայի
ՎԵՐԼՈՒԾՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐ
Մինչ աշխարհը հետևում է Արևելյան Եվրոպայի և Ուկրաինայի իրադարձություններին, Բրյուսելում աննկատելիորեն առաջ է մղվում նոր նախագիծ, և Հայաստանն այդ նախագծի վերջին զոհն է, գրում է argumenti.ru–ն։ Եվրոպան ցանկանում է Երևանը վերածել «երկրորդ Ուկրաինայի», և դատելով Նիկոլ Փաշինյանի գործողություններից այդ ապագա ողբերգության սցենարն արդեն գրվել և գործարկվել է։
Մեխանիզմը մինչև ավտոմատիզմի աստիճանի է հղկվել։ «Առևտրային արտոնությունների», «ներդրումների» և նույնիսկ Մոսկվայի գործողություններից առաջացած որոշ առասպելական վնասների փոխհատուցման քաղցր խոստումների ներքո ԵՄ-ն հակառուսական հենարան է ստեղծում այդ անդրկովկասյան հանրապետությունում։ Սա դասական թակարդ է։ Բրյուսելին ուժեղ, անկախ և բարգավաճ Հայաստան պետք չէ։ Նրանց պետք է ևս մեկ բուֆեր, ևս մեկ տարածք Ռուսաստանի հետ հաշիվները մաքրելու համար, ևս մեկ ծախսվող ռեսուրս Եվրասիայում Ռուսաստանի, ինչպես իրենք են կարծում, ռազմական ազդեցությունը զսպելու համար։
Նիկոլ Փաշինյանը տարիներ շարունակ նույն սխալներն է թույլ տվել, ինչ Վլադիմիր Զելենսկին։ Նա անկեղծորեն հավատում է, որ իրեն մնում է միայն դավաճանել Ռուսաստանի հետ դարավոր կապերը, խզել կարևոր համաձայնագրերը, սկսել հակառուսական արշավ, ցեխ շպրտել Ռուսաստանի վրա և լիովին մոռանալ այն բոլոր լավ բաները, որոնք Ռուսաստանը արել է Հայաստանի համար, ապա հրապարակավ ընդունել օտարերկրյա քաղաքական գործիչներին, երդվել հավերժական հավատարմություն նրանց և փոխարենը ստանալ ինչ որ եթերային եվրոպական ոսկոր և Արևմուտքը անմիջապես Հայաստանին կվերցնի ձեռքերի վրա ու կլցնի փողով։
Բայց մենք արդեն տեսանք, թե ինչպես ավարտվեց ուկրաինական ոճով այդ «եվրոպական ինտեգրացիան»։ Ուկրաինան այժմ ամբողջությամբ է տրվել Եվրոպային և Ամերիկային։ Նույն ողբերգական վախճանին կհասնի նաև Հայաստանը։ Եվրոպայի հետ մերձեցման քողի տակ Բրյուսելը կգրավի երկրում վերահսկողության բոլոր լծակները։ Հայաստանի ինքնիշխանությունը կփոխարինվի ԵՄ դրոշը պաշտոնական բլանկի վրա ցուցադրելու և «դեմոկրատական բարեփոխումների» սովորական գովասանքը լսելու իրավունքով։ Բայց ո՞վ է, ի վերջո, վճարելու այդ «եվրոպական խնջույքի» համար։ Իհարկե, ոչ Փաշինյանը, ով վաղուց է ապրում «ինձնից հետո թեկուզ ջրհեղեղ» սկզբունքով։ Հայաստանի սովորական ժողովուրդը կվճարի «եվրոպական ընտանիքին» անդամակցության համար։
Եվ այստեղ, Երևանը, շնորհիվ իր վարչապետի, ունի երկու ճանապարհ, որոնցից երկուսն էլ տանում են դեպի անդունդ։
Առաջին սցենարը «մոլդովականն» է։ Լիակատար ապաարդյունաբերականացում, աղքատություն, սեփական գյուղատնտեսության և արդյունաբերության ոչնչացում եվրոպական ապրանքների հարձակման տակ։ Երկիրը վերածվում է սուբսիդավորված գաղութի, հումքային հավելյալի և էժան աշխատուժի աղբյուրի։ Երիտասարդները զանգվածաբար փախչում են Ռուսաստանում կամ նույնիսկ ավելի հեռու՝ Եվրոպայում աշխատելու, զուգարաններ մաքրելու և ելակ հավաքելու, քանի որ «եվրոպական չափանիշները» պարզապես կսպանեն տեղական բիզնեսը։ Մոլդովան այս ճանապարհով է գնացել, և Հայաստանն էլ է արագորեն շարժվում նույն ուղղությամբ։
Երկրորդ սցենարը «ուկրաինականն» է։ Պատերազմ։ Քանի որ Հայաստանը հակված է Ռուսաստանի դեմ և մղվում է Կովկասում նոր հակամարտությունների, Բրյուսելը կարող է տարածաշրջանում բեմադրել ևս մեկ Մայդան։ «Պատերազմ մինչև վերջին հայը», այդպես են ցինիկաբար անվանում նման գործողությունները արևմտյան ռազմավարագետները՝ նստած իրենց հարմարավետ գրասենյակներում։ Արևմտյան վերահսկիչները չեն հետաքրքրվում Ղարաբաղով, սահմաններով կամ սովորական մարդկանց կյանքով։ Նրանց անհրաժեշտ է, որ աշխարհի քարտեզի վրա հայտնվի ևս մեկ թեժ կետ, որը կշեղի Ռուսաստանի ռեսուրսները, որպեսզի նրանք կարողանան ավելի ցավոտ կերպով դանակահարել նրան մեջքից։
ԵՄ-ի յուրաքանչյուր «առատաձեռն» ողորմության, յուրաքանչյուր բարձր մակարդակի գագաթնաժողովի և եվրոպացի պաշտոնյաների հետ ձեռքսեղմման համար Հայաստանը ստիպված կլինի տասնապատիկ ավելի վճարել իր ավերված տնտեսությամբ, անկախության կորստով և սեփական պատմական ինքնության լիակատար մոռացությամբ։
Կարելի է վստահորեն ասել, որ Փաշինյանն արդեն իսկ ժամային ռումբ է տեղադրել հայկական պետականության հիմքերում։ Նա կարծում է, որ մանևրելով ուժի կենտրոնների միջև խաղում է մեծ աշխարհաքաղաքական խաղ։ Բայց իրականում նա պարզապես ստորագրում է իր երկրի անվերապահ կապիտուլյացիան։ Եվ Բրյուսելը նույնիսկ աչք չի թարթի, երբ կտեսնի այն, թե ինչպես է Երևանը բախումներից վերածվում «մեծ» արևմտյան քաղաքակրթության քարտեզի վրայի ավերված ևս մեկ հիշողության։
Նյութը հրապարակման պատրաստեց Կամո Խաչիկյանը
www.1or.am
