«Սերը ճակատագրից ուժեղ է». 7 հայկական սիրո պատմություն՝ Սուրբ Սարգսի օրվան ընդառաջ

Հունվարի 31-ին Հայաստանը նշում է սիրահարների հովանավոր Սուրբ Սարգսի օրը։

Հայկական ավանդույթում սերը միշտ ընկալվել է որպես վեհ, գրեթե սրբազան, բայց զարմանալիորեն փխրուն և ողբերգական զգացմունք։ Հայկական սիրային պատմությունները միշտ զգացմունքների բախում են՝ ուժի, ավանդույթի, վախերի և ճակատագրի հետ։ Այս օրվա համար մենք հավաքել ենք նման պատմություններ՝ և՛ լեգենդար, և՛ իրական, որոշներն արձագանք կգտնեն մեզ մոտ, իսկ մի քանիսն էլ մեզ հիշեցնում են, որ եթե երկու մարդ պայքարում են սիրո համար, ուրեմն՝ այն հնարավորություն ունի հաղթելու։

Նաբաթ. Անպատասխան սեր, սառած քարի մեջ

Դիլիջանում՝ անտառների և լռության մեջ, գտնվում են Աղավնավանքի տաճարի ավերակները։ Ըստ լեգենդի, այն նախկինում կոչվում էր Ախնաբաթ։ Մի հայ իշխան անպատասխան սիրահարվել է Նաբաթ անունով մի կնոջ։ Վերջինը չի փոխադարձել նրա զգացմունքները։ Նա չի ստիպել նրան և չի փորձել վրեժ լուծել։ Դրա փոխարեն նա հրամայել է կառուցել տաճար՝ իր զգացմունքների հուշարձանը։

Երբ շինարարությունն ավարտվել է, իշխանը ինքնասպան է եղել՝ արտաբերելով միայն. «Ա՜խ, Նաբաթ»։ Սա անպատասխան սիրո պատմություն է, որը ճանհետացավ առանց հետքի: Երբեմն զգացմունքը շարունակություն չի փնտրում. այն պարզապես պետք է ճանաչվի՝ անմահ դառնալու համար։

Արշիլ Գորկի և Ագնես Մագրուդեր։ Սերը, որը մեզ կենդանի պահեց

Արշիլ Գորկիի և Ագնես Մագրուդերի պատմությունը լեգենդ չէ, այլ իրական պատմություն: Եվ դա այն ավելի ցավոտ է դարձնում: Նրանք հանդիպել են Նյու Յորքում՝ 1940-ականների սկզբին: Նա ճգնաժամի մեջ գտնվող նկարիչ էր, կոտրված անցյալի և կասկածների պատճառով: Ագնեսը տասնինը տարեկան աղջիկ էր, որը փնտրում էր ազատություն և իր սեփական ուղին: Ագնեսը դարձավ ավելին, քան պարզապես կին կամ մուսա Գորկու համար: Նա դարձավ նրա հենարանը, նրա կապը աշխարհի հետ:

Նա օգնեց նրան, աջակցեց նրան, հավատաց նրա տաղանդին, բանակցություններ վարեց պատկերասրահների հետ և փրկեց նրան միայնությունից: Նրանց սերը բարդ, անհավասար և ցավոտ էր: Նա չկարողացավ փրկել Գորկիին ողբերգական ավարտից, բայց Ագնեսի շնորհիվ էր, որ նա կարողացավ ստեղծել այն աշխատանքները, որոնք նրան մեծ դարձրին:

Ախթամար: Սեր, որը դարձավ անուն

Աղթամար կղզու պատմությունը հայկական ամենահայտնի և ամենադառը լեգենդներից մեկն է։ Արտաշես թագավորի դուստրը՝ արքայադուստր Թամարը, թաքնված էր աշխարհից Վանա լճի կենտրոնում գտնվող մի կղզում։ Նրա հայրը վախենում էր նրա ճակատագրի և իր սեփական իշխանության համար։ Նա կարծում էր, որ հեռավորությունն ու ջուրը կարող են պաշտպանել իր դստերը սիրուց։

Բայց Թամարի սիրտն արդեն տրվել էր մի պարզ երիտասարդի։ Ամեն գիշեր նա լողում էր լճի սառը ջրերի վրայով՝ առաջնորդվելով միայն Թամարի կողմից ափին վառված կրակով։ Այս կրակը ավելին էր, քան պարզապես լույս. դա նրանց կապն էր, նրանց հույսը, նրանց պայմանագիրը միմյանց հետ։

Երբ թագավորի ծառաները մարեցին բոցը, երիտասարդը կորցրեց իր կողմնորոշումը։ Նա երկար ժամանակ պայքարում էր խավարի և ջրի դեմ, մինչև որ ուժերը լքեցին նրան։ Նրա վերջին ճիչը՝ «Ա՜խ, Թամար», - արձագանքեց լճի վրայով։

Եղիշե Չարենց և Արմենուհի Տիգրանյան

Չարենցի և Արմենուհի Տիգրանյանի պատմությունը երկար ժամանակ մնաց ստվերում՝ ինչպես բանաստեղծի կենսագրության աղմկոտ գլուխների միջև հանգիստ գիծ։ Նրանք հանդիպեցին 1919 թվականին. Արմենուհին ավելի մեծ էր, ամուսնացած և արդեն հաստատված, մինչդեռ Չարենցը՝ երիտասարդ, բաց և կրակոտ։ Գրեթե անմիջապես առաջացավ մի զգացմունք, բայց հենց սկզբից այն դատապարտված էր. պարտականությունը, հանգամանքները և ընտրության անհնարինությունը կանգնած էին նրանց միջև։

Չարենցի համար այս սերը դարձավ ոգեշնչման և ցավի աղբյուր։ Նա «Էմալե պրոֆիլը Ձեր» շարքը նվիրեց Արմենուհուն՝ բարձրաձայն կարդալով այս բանաստեղծությունները, բացահայտ արտահայտելով իր զգացմունքները։ Նա չկարողացավ մինչև վերջ հետապնդել այս զգացողությունը, և նրանց ուղիները բաժանվեցին՝ լուռ, առանց վիճաբանության։ Տարիներ անց, նրա մահից հետո, Չարենցի անհայտ ձեռագրերը, որոնք նվիրված էին նրան, ուղարկվեցին Հայաստան։ Այս սերը չդարձավ ճակատագիր, այլ մնաց պոեզիայում, այսինքն՝ այն դիմացավ ժամանակին։

Արա Գեղեցիկ․ Սեր, որ պատերազմ սկսեց

Արա Գեղեցիկի լեգենդը սիրո պատմություն է, որը վերածվեց կործանման։ Ասորեստանի թագուհի Շամիրամիսը տարված էր Արայով։ Նա նրան նվերներ, դեսպաններ, առաջարկներ էր ուղարկում։ Նա մերժում էր դրանք մեկը մյուսի հետևից։ Նրա համար սերը չէր կարող պարտադրվել։

Այնուհետև զգացումը վերածվեց զայրույթի։ Սկսվեց պատերազմ։ Մարտում Արան մահացավ թունավորված նետից։ Շամիրամիսը նրա մարմինը փնտրեց ընկածների մեջ, բայց երբեք չգտավ։ Ավանդազրույցի համաձայն՝ նույնիսկ մահը չէր կարող նրան պահել։ Երբեմն Արա լեռան վերևում գտնվող երկնքում մարդիկ տեսնում են թռչուններից կազմված գեղեցիկ երիտասարդի ուրվագիծը։

Գևորգ Բաշինջաղյան և Աշխեն։ Հաղթանակած սեր

Գևորգ Բաշինջաղյանի պատմությունը հազվագյուտ հիշեցում է այն մասին, որ սերը կարող է երջանիկ ավարտ ունենալ։ Երիտասարդ նկարիչ, որը փող չուներ կամ կայունություն, սիրահարվեց ուսուցչի դստերը՝ Աշխենին։ Աղջկա հայրը դեմ էր ամուսնությանը։ Նա վախենում էր աղքատությունից, անորոշ ապագայից և նկարչի ճակատագրից։

Աշխենը ստիպված էր պայքարել։ Նա չհանձնվեց, պնդեց և ընտրեց սերը։ Ժամանակի ընթացքում նրա դիմադրությունը կոտրվեց, և ամուսնությունը տեղի ունեցավ։ Նրանք երկար կյանք ապրեցին միասին՝ աջակցելով միմյանց և երբեք չբաժանվելով։ Սա պատմություն է այն մասին, թե ինչպես կարող է սերը լինել ոչ միայն լեգենդ, այլև կյանք, երբ երկու մարդ պայքարում է դրա համար։