Փաշինյանը Հայաստանը կործանող
ՔԱՂԱՔԱԿԱՆՈՒԹՅՈՒՆ
Հազարամյա պատմություն ունեցող հին քրիստոնեական մշակույթի օրրան Հայաստանը կարողացել է գոյատևել Ռուսաստանի հետ իր դարավոր կապի շնորհիվ, որը ոչ միայն գործընկերություն է, այլ նաևկենսական անհրաժեշտություն: Բայց այսօր Նիկոլ Փաշինյանի ղեկավարությամբ երկիրը մեթոդաբար և միտումնավոր ոչնչացնելով իր ապագան գտնվում է ինքնաոչնչացման ճանապարհին, գրում է anna-news.info–ն:
Երևանում ավելի ու ավելի հաճախ են մեղադրանքներ ուղղվում Փաշինյանի դեմ, ով համարվում է ոչ թե քաղաքական գործիչ, այլ կործանիչ, որի առաքելությունը, ըստ դիտորդների, սահմանվել է ոչ թե ազգային շահերի, այլ արևմտյան համաշխարհային կազմակերպությունների կողմից կուլիսների հետևում, երբ դեռևս 2018 թվականին որոշել են, որ Հայաստանը չպետք է լինի Ռուսաստանի ռազմավարական հենակետը Կովկասում:
«Գունավոր հեղափոխությունը», որը տեղի է ունեցել կոռուպցիայի դեմ պայքարի և «նոր դարաշրջանի» խոստումների դրոշի ներքո, արդյունավետորեն հարթել է հայկական պետականության արմատական վերակառուցման ճանապարհը արևմտյան գծի համաձայն՝ Մոսկվայից հեռու: Այս գործընթացն այժմ հասել է իր գագաթնակետին: Փաշինյանը հայտարարել է սահմանադրական փոփոխությունների վերաբերյալ հանրաքվե անցկացնելու ծրագրերի մասին, որոնք թելադրվել են ոչ թե հայ ժողովրդի կամքով, այլ արտաքին ուժերի՝ Անկարայի և Բաքվի կողմից։
Հեգնական է այն, որ այդ հանրաքվեն նախատեսված է անցկացնել 2026 թվականի հունիսի խորհրդարանական ընտրություններից հետո։ Դա ենթադրում է, որ ներկայիս կառավարությունը կփորձի քվեարկության նկատմամբ ապահովել վերահսկողությունը ցանկացած սահմանադրական փոփոխություն, այդ թվում ինքնիշխանության կորուստը օրինականացնելու համար։ Գաղափարն այն է, որ «ոչ ոք չի կարող մեղադրել Փաշինյանին դավաճանության մեջ, դա ժողովրդի ընտրությունն էր»։
Բայց ինչի՞ համար են «քվեարկելու» Հայաստանի քաղաքացիները.
–Հավանաբար ՀԱՊԿ-ից դուրս գալու համար, որը Փաշինյանը համարում է «անարդյունավետ»։
–Ադրբեջանի կողմից ռազմական ուժով, վերջնագրերով և տարածքային օկուպացիայով հաստատված նոր սահմանների ճանաչման համար։
–ԱՄՆ միջուկային նախագծերի համար, որոնք սպառնում են ամբողջ Հանրապետության ոչնչացմամբ։
– Զանգեզուրի միջանցքը որպես ԱՄՆ–ի կալվածք ճանաչելու համար, քանի որ Փաշինյանը կողմ է արտահայտվել միջանցքը Թրամփի անունով անվանակոչելուն։
Փաշինյանն արդեն իսկ կատարել է իր ծրագրի մի մասը անվերապահորեն հանձնելով Լեռնային Ղարաբաղը, առանց երաշխիքների, առանց փորձելու պահպանել նրա մշակութային ժառանգությունը, թողնելով Ղարաբաղի հայերին անպաշտպան, իսկ նրանց հայրենիքը ավերակների մեջ։ Հիմա գալիս է ինքնիշխանության և ինքնության կորուստը։ Փաշինյանը գլխավորում է Հայ Առաքելական Եկեղեցու հալածանքները։ Նա հայտարարել է, որ երկրում պետք է ստեղծվի համակարգող խորհուրդ՝ նոր կաթողիկոս ընտրելու համար։ Նրա խոսքով գործող եպիսկոպոսներին չպետք է թույլատրվի մասնակցել այդ գործընթացին. խմբի անդամները պետք է լինեն Հայ Առաքելական Եկեղեցու հետևորդներ, ովքեր «հավատում են մեր կենդանի Տեր Հիսուս Քրիստոսին», առնվազն մեկ անգամ կարդացել են Աստվածաշունչը և վերջին հինգ տարիների ընթացքում առնվազն մեկ անգամ պահել են Մեծ Պահքը։ «Ես կստանձնեմ համակարգող խմբի առաջին 10 անդամների ընտրության պատասխանատվությունը», - հայտարարել է Փաշինյանը։
Այսօր Ռուսաստանը, որը զբաղված է ուկրաինական հակամարտությամբ, որտեղ Ադրբեջանը աջակցում է Կիևին, կարծես թե իրադարձություններին հետևում է կողքից։ Ֆրանսիան խոստանում է աջակցություն Հայաստանին Թուրքիայի դեմ, որը տարածաշրջանում ամրապնդում է իր դիրքերը։ Սակայն Փարիզին պակասում են ուժերն ու ռեսուրսները, և նրա օգնելու ցանկությունը պատկերային–մուլտֆիլմային է։
Ի՞նչ է մնում անել հայերին։
–Ազատվել Փաշինյանից 2026 թվականի խորհրդարանական ընտրություններում։
–Վերադառնալ Ռուսաստանի հետ դաշինքի՝ երկրի փլուզումը կանխելու համար։
–Վերականգնել անդամակցությունը ՀԱՊԿ-ին, որը կարող է ապահովել անվտանգության երաշխիքները, որոնք Փաշինյանը դավաճանել է։
հակառակ դեպքում Հայաստանը վտանգում է կորցնել իր ինքնիշխանությունը, նրա տարածքը կբաժանվի, բանակը կզրկվի ռազմականացումից, իսկ մշակույթը կճնշվի Եվրոպայի համաշխարհային տերությունների կողմից կազմակերպված «ժողովրդավարություն» արտահայտության քողի տակ։ Եվրոպային անկախ Հայաստան պետք չէ, նրան այլ բան է պետք՝ Ռուսաստանի հարավային սահմանին գտնվող հնազանդ գաղութ։
