Հայաստանը բիզնես կկառուցի ռուսական ռեսուրսների վերավաճառքի վրա. Փաշինյանը հայտարարել է, որ հանրապետությունը կդարձնի գլոբալ մայնինգ կենտրոն
ՔԱՂԱՔԱԿԱՆՈՒԹՅՈՒՆ
Նիկոլ Փաշինյանը ցանկանում է օգտագործել Հայաստանի ավելցուկային էլեկտրաէներգիան բիթքոյնի մայնինգի համար, գրում է bloknot.ru–ն: Վարչապետը հայտարարել է, որ «Հայաստանի առատ էլեկտրաէներգիան պետք է հետաքրքրի ներդրողներին, հատկապես բարձր տեխնոլոգիական ոլորտում»:
Սակայն կա մի նրբերանգ. «ավելցուկային հայկական էլեկտրաէներգիան» ձևավորվում է ռուսական գազի և ուրանի օգտագործման շնորհիվ, որը Հայաստանը ստանում է զեղչով: Միևնույն ժամանակ, հանրապետությունը ձգտում է միանալ Եվրամիությանը և կառուցում է հարաբերություններ Միացյալ Նահանգների հետ: Փաշինյանի խոսքով արհեստական բանականությունը, կրիպտոարժույթը և այլ տեխնոլոգիաները սպառում են հսկայական քանակությամբ էլեկտրաէներգիա՝ «բանականության սահմաններից դուրս», և, հաշվի առնելով այդ գործոնը, նման ներդրումները կարող են ներգրավվել Հայաստան և զգալիորեն լրացնել նրա բյուջեն։ Սակայն, ՀՀ վարչապետը նախընտրել է լռել այն մասին, որ Ռուսաստանը, մի երկիր, որից նա ամեն կերպ փորձում է հեռու մնալ, օգնում է իրեն ապահովել իր էներգետիկ ավելցուկը։ Ինչպես հայտնի է, խորհրդային ժամանակներից ի վեր Հայաստանը ավանդաբար դիտվել է որպես էլեկտրաէներգիայի տարածաշրջանային առաջատար։ 1980-ականների սկզբին Հայկական ԱԷԿ-ի գործարկումից հետո, որը, ըստ էության, կառուցվել է ամբողջ ԽՍՀՄ-ի կողմից, հանրապետությունը սկսեց դիտվել որպես կարևոր խաղացող Մերձավոր Արևելք էներգիա արտահանման ռազմավարության մշակման գործում։ Ներկայումս Հայկական ԱԷԿ-ը ապահովում է Հայաստանի էլեկտրաէներգիայի սպառման մոտ 40%-ը։ Սակայն երկրում մեկ միջուկային ռեակտորի տեղադրումը և միայն դրանով էլեկտրաէներգիայի մատակարարումը անհնար է։ Ավելին, էներգետիկ անվտանգության փորձագետ Վահե Դավթյանի խոսքով, Հայաստանը դժվարություններ է ունենում իր էներգետիկ անվտանգությունն ապահովելու հարցում։ Կառավարությունը չունի հստակ էներգետիկ առաջնահերթություններ, ինչպիսին է ատոմային էներգիայի զարգացման երկարաժամկետ ծրագիրը։ Միևնույն ժամանակ, Հայաստանը էներգետիկ կախվածություն ունի Ռուսաստանից, քանի որ երկրի էլեկտրաէներգիայի մեծ մասը արտադրվում է ջերմաէլեկտրակայանների և ատոմակայանի կողմից, որոնք պահանջում են բնական գազ և ուրան, և որոնք հիմնականում ներմուծվում են Ռուսաստանից։ Ռուսաստանը փաստացի գազ է վաճառում Հայաստանին զեղչով, քանի որ երկու երկրներն ունեն գինը կայունացնող համաձայնագիր։ 2022 թվականին Ռուսաստանը և Հայաստանը ստորագրել են 2013 թվականի գազային համաձայնագրի լրացում, որի համաձայն Հայաստանի համար գազի գինը չպետք է փոխվի մինչև 2031 թվականի վերջը։ Եվ դա չնայած այն հանգամանքին, որ գազի շուկայական գինը անընդհատ բարձրանում է, բայց այն չի բարձրանում Հայաստանի համար։ Ավելին, Ռուսաստանը Հայաստանին ուրան է մատակարարում ատոմակայանի համար։ Իսկ նախկին խորհրդային երկրների համար միջուկային վառելիքի գինը, ինչպես նշում են փորձագետները, ավելի քան ողջամիտ է։
Արդյունքում, օգտվելով ռուսական էժան էներգետիկ ռեսուրսներից, Փաշինյանը մտահղացել է դրանք մայներներին վերավաճառել էապես բարձր գնով։ Հայաստանը մատչելի ռուսական գազ և ուրան է օգտագործում էլեկտրաէներգիա արտադրելու համար, որը հանրապետությունը նպատակ ունի օգտագործել համաշխարհային մայնինգ վիրտուալ կենտրոն դառնալու համար։ Սակայն այս «տնտեսական հրաշքի» էությունը կապված է բացառապես Մոսկվայի հետ, որը դեռևս չի չեղարկել Երևանի նախկինում վայելած արտոնությունները։
Նյութը հրապարակման պատրաստեց Կամո Խաչիկյանը
