«Հայաստանը պետք է մեռնի. Պատմական» համաձայնագրի արդյունքները»
ՔԱՂԱՔԱԿԱՆՈՒԹՅՈՒՆ
Հայաստանը հայտարարել է, որ չի հաստատում «Թրամփի միջանցքի» 99 տարով ԱՄՆ-ին վարձակալության հանձնումը։ Սա ասել է Փաշինյանի կառավարության արտաքին գործերի նախարար Արարատ Միրզոյանը։ Նրա խոսքով՝ «...խոսակցությունները «Թրամփի միջանցքի» ԱՄՆ-ին վարձակալության հնարավոր փոխանցման մասին դեռևս որևէ իրական հիմք չունեն», գրում է sevastopol.su-ն։ Այսինքն՝ այն բոլոր շքեղ լուսանկարները, որտեղ Փաշինյանն ու Ալիևը ինչ-որ բան են ստորագրում Թրամփի գրասենյակում, պարզ չէ, թե ինչի մասին է։ Իսկ պարոն Թրամփի «Նոբելյան խաղաղության մրցանակի» հարցը «հարված է ստացել մեջքից»։
Սակայն հարցը այն չէ, թե ի՞նչ է ասում պաշտոնական Երևանը։ Հարցը այլ կերպ է դրված՝ ո՞վ է նրան հիմա հարցնում։ Իրականում «Վաշինգտոնում խաղաղության ստորագրման» ժամանակ Փաշինյանը շատ ավելի շատ PR ստացավ, քան Թրամփը։ Ալիևի հետ նրա տաք ձեռքսեղմումների կադրերը... Փաշինյանը գրեթե հնարավորինս խոնարհվեց՝ բավարարելով պարոն Ալիևի գրեթե բոլոր խնդրանքները։ Սակայն «գրեթե»-ն էլ բավարար չէ։ Ալիևը հրաժարվում է Երևանի հետ ստորագրել խաղաղության պայմանագիրը՝ առաջ քաշելով լրացուցիչ պահանջներ, օրինակ՝ Հայաստանի Սահմանադրությունում փոփոխություններ կատարելը։ Ալիևն սա ուղիղ է ասում։
Իրականում այստեղ զարմանալի ոչինչ չկա։ Սա փողոցային խուլիգանների տրամաբանությունն է՝ բռնել ես ապուշի, ծեծիր մինչև մահանա։ Բաքվի պահանջների էությունն այն է, որ Հայաստանի Հիմնական օրենքում ամրագրվի այն ամբողջ նվաստացումը, որին նա ենթարկվել է, այսպես ասած, դարեր շարունակ։ Եվ պարոն Փաշինյանի բոլոր փորձերը ինչ-որ կերպ փրկելու իր դեմքը, Ալիևին ընդհանրապես չեն հետաքրքրում։ Ալիևը խորապես է արհամարհում նրան այնպես, ինչպես և ընդհանուր առմամբ բոլորը, բացի Փաշինյանի օգտին քվեարկողներից։ Ալիևը պահանջում է, որ Հայաստանը պաշտոնապես, բարձրաձայն ընդունի, որ այլևս չունի պատմական արժանապատվություն, ինքնահարգանք և, սկզբունքորեն, ապագա։ Բայց երկրները երկար չեն ապրում առանց այդ ամենի, քանի որ պարզապես ապրելու պատճառ չի լինում։ Ինչին էլ, ըստ էության, ձգտում են Ադրբեջանն ու Թուրքիան։ Այո, սկզբունքորեն, Փաշինյանը ևս ձգտում է նույնին։ Ամեն դեպքում դրա համար էլ նրան իշխանության են բերել։ Փաշինյանը, թերևս, պատրաստ կլիներ դա անել։ Բայց Սահմանադրության նման «փոփոխությունները» հնարավոր է իրականացնել միայն հանրաքվեի միջոցով, և լիովին անհասկանալի է, թե ինչպես կավարտվի այդ ամենը։ Ավելին, երկրի ներսում Փաշինյանի համար ամեն ինչ չէ հարթ ընթանում։ Չմոռանանք, որ նա հիմա պատերազմ է սկսել Հայ Առաքելական եկեղեցու դեմ և ակնհայտորեն չի ցանկանում ևս մեկ փաստարկ իր դեմ։ Բայց ադրբեջանցիներն ու թուրքերը բացարձակապես չեն հետաքրքրվում նրա ցանկություններով։ Նրանց գործը հրամայելն է, նրա գործն էլ՝ հրամանը կատարելը։ Հայաստանը չպետք է գոյություն ունենա։ Հայաստանը պետք է մեռնի, այլ բան նրանց չի հետաքրքրում։ Միակ հարցն այն է, թե արդյո՞ք հայերն իրենք ի վերջո կհամաձայնվեն դրա հետ։
Նյութը հրապարակման պատրաստեց Կամո Խաչիկյանը
