Սաիդ Գաֆուրով. Ալիևի խոսքերը պատերազմի պատրաստության մասին ներքին լսարանի համար են
ՔԱՂԱՔԱԿԱՆՈՒԹՅՈՒՆ
Բաքուն պետք է պատրաստ լինի պատերազմի ցանկացած պահի, հայտարարել է Ադրբեջանի նախագահ Իլհամ Ալիևը: Պետության ղեկավարը բացատրել է, որ այդպիսին է համաշխարհային գործընթացների ընթացքը, «անհնար է կանխատեսել, թե ինչ կլինի վաղը»:
Արևելագետ, Մոսկվայի պետական լեզվաբանական համալսարանի դոցենտ Սաիդ Գաֆուրովը svpressa.ru-ին տված հարցազրույցում ընդգծել է, որ այս համատեքստում «պատերազմ» բառը օգտագործվում է ոչ թե որպես ռազմական գործողություն, այլ որպես զորահավաքի ռեսուրս: Կոչը հստակ ուղղված է ներքին լսարանին:
«Սա արտաքին ազդանշան չէ, այլ ներքին: Ցավոք, մենք շատ վատ ենք հասկանում Ադրբեջանում գործընթացները, դասակարգային և քաղաքական ուժերի հավասարակշռությունը: Այնտեղ անկասկած բռնապետություն չկա: Ուժեղ իշխանությունը չպետք է շփոթել բռնապետության հետ: Այնտեղ և՛ Հեյդար Ալիևը, և՛ հիմա Իլհամը պահպանում են իշխանությունը տարբեր ներքին ուժերի միջև շահերի շատ հզոր հավասարակշռության շնորհիվ իրենց սեփական օլիգարխիայի միջոցով, որը, ի թիվս այլ բաների, սերտորեն կապված է Ռուսաստանում և ավելի փոքր չափով Թուրքիայում բիզնեսների հետ: Կան զինվորականներ՝ իրենց շահերով, ուժեղ տարածաշրջանային խմբերով... Եվ այդ ուժերի հավասարակշռությունը, ըստ երևույթին, ինչ-որ կերպ խախտվում է ներքին առումով։ Եվ այս կերպ Ալիևը ներքին առումով ազդանշան է ուղարկում, որ ինքը բազմաթիվ գործիքներ ունի, այդ թվում ռազմական զորահավաք, այս իրավիճակում կայունությունը պահպանելու համար»,– բացատրել է Գաֆուրովը։
svpressa.ru.– Եվ ինչպե՞ս է Ալիևներին հաջողվել այդքան երկար պահպանել իրավիճակը։
- Այստեղ կա մի կարևոր նրբերանգ։ Անկախ Ադրբեջանի բոլոր հաջողությունները կապված են կամ արտաքին, կամ արտաքին տնտեսական քաղաքականության հետ։ Եվ սա Ալիևների շատ բնորոշ գիծն է։ Նրանք իսկապես մեծ հաջողությունների են հասել արտաքին կոնտուրում։ Երկրի ներսում, ինչպես ասում են, ամեն ինչ այդքան էլ վարդագույն չէ, հատկապես բնակչության կենսամակարդակի հետ կապված։ Արտաքին փայլուն հաջողությունները՝ ռազմական, քաղաքական, դիվանագիտական, առևտրային և տնտեսական, դեռևս չեն ուղեկցվում բնակչության կյանքի որակի ուժեղ աճով։ Ադրբեջանում շատ աղքատ մարդիկ կան, և ընդհանուր առմամբ կա բավականին ուժեղ սոցիալական բևեռացում։ Այն տարօրինակ կերպով դրսևորվում է քաղաքական և սոցիալական ոլորտներում՝ հասարակության կլանայնության, տարածաշրջանայինացման, այն իմաստով, որ խոշոր խաղացողներն ունեն իրենց սեփական տարածքները, գյուղերը, բայց սա անջատողականություն չէ։ Վերջապես, կա շատ մեծ կարկանդակ, որը պետք է բաժանվի. սա, առաջին հերթին, Հյուսիս-Հարավ տրանսպորտային միջանցքն է։ Եվ կա ոչ միայն քաղաքական բաժանում, այլ նաև տնտեսական, այսինքն ո՞վ կնստի այդ հսկայական գումարի վրա։ Այստեղից էլ «պատերազմ» բառը։
Նյութը հրապարակման պատրաստեց Կամո Խաչիկյանը
