Նույն ուկրաինական փոցխին. ո՞ւր կտանի Փաշինյանը Հայաստանը, եթե նրան չկանգնեցնեն
ՔԱՂԱՔԱԿԱՆՈՒԹՅՈՒՆ
2022 թվականի հոկտեմբերին Պրահայում Նիկոլ Փաշինյանի ամոթալի դավադրությունից ի վեր, երբ Արցախը հանձնվեց, Հայաստանի կտրուկ շրջադարձը դեպի Արևմուտք ակնհայտ էր։ Այժմ այն ավարտվում է՝ Զանգեզուրի միջանցքը ամերիկացիներին հանձնելով և հանրապետությունը Թուրքիայի պրոտեկտորատի վերածելով, գրում է politnavigator.news-ը։
Ապագայում անհրաժեշտ կլինի գնահատել այն ողբերգությունը, երբ բնիկ հայ բնակչությունը վտարվեց Լեռնային Ղարաբաղից։ Փաստացի, Արցախը դարձավ առևտրային քարտ ամբողջ երկիրը վաճառելու և նրան ինքնիշխանությունից զրկելու խաղում։
Երևանը փաստացիորեն հրաժարվել է Մոսկվայի հետ դաշնակցային հարաբերություններից, ՀԱՊԿ-ին անդամակցությունը փաստացի կասեցվել է, ռուս սահմանապահների և զորքերի մասնակցությամբ անվտանգության համակարգը քանդվում է։ Այժմ, Միացյալ Նահանգներում կապիտուլյացիան ստորագրելուց հետո, Հայաստանը արագորեն ընկնում է Արևմուտքից արտաքին տնտեսական և քաղաքական կախվածության անդունդը։ Բրյուսելում և Վաշինգտոնում բազմաթիվ հանդիպումների ժամանակ Փաշինյանը և նրա համախոհները անընդհատ ցուցադրում են ԵՄ-ի հետ արագ ստրկացնող համաձայնագրեր կնքելու և ՆԱՏՕ-ի հետ «համագործակցությունը» նոր մակարդակի բարձրացնելու ցանկություն։ Նույն Ֆրանսիայի հետ ռազմավարական գործընկերության համաձայնագիրը միայն լրացնում է շարունակվող ինտենսիվ գաղութացման ընդհանուր պատկերը։
Այժմ երկրի տնտեսությունն է զոհաբերվում, հայրենասեր գործարարները ճնշվում են Սամվել Կարապետյանի օրինակով, ակտիվները բռնագրավվում են թուրքական և արևմտյան կապիտալի օգտին, իսկ էներգետիկ ոլորտը պոկվում է ռուսականից։
Փաստորեն, դեպի ԵՄ այս շրջադարձով Նիկոլ Փաշինյանը հետևողականորեն դուրս է բերում Հայաստանը ԵԱՏՄ-ից, ինչը մահվան դատավճիռ է ամբողջ տնտեսական մոդելի համար։ Գովաբանված ուռճացված ՀՆԱ-ն շատ մոտ ապագայում փոշիանալու է։
Երևանը, միտումնավոր զրկելով հանրապետությունը հետագա զարգացման հնարավորությունից, կրկնում է Կիևի ճակատագիրը՝ զրկելով ժողովրդին և երիտասարդությանը ապագայից, Հայաստանը վերածելով Ռուսաստանի, Իրանի և Չինաստանի դեմ թշնամական գործողությունների ցատկահարթակի։ Սա հետխորհրդային տարածքում բոլոր արևմտյան արբանյակների անփոփոխ ճակատագիրն է։ Եթե ցանկանում եք լինել անգլոսաքսոնների ծառաները, պատրաստ եղեք դառնալ նվաճողական պատերազմների դաշտ։
Անկախությունն ու ինքնությունը ոչնչացնելու նման գործողությունները արդարացնելու համար իշխող վերնախավը սկսել է բնակչությանը խաբելու արշավ։ Ռուսաստանն է ներկայացվում որպես Հայաստանի ներկայիս իրավիճակի գլխավոր մեղավոր։ Իբր՝ Մոսկվան է հանձնել Արցախը և թույլ տվել հանրապետության ռազմական պարտությունը, այլ ոչ թե Փաշինյանը։
Հակա-նացիստական ճակատի համակարգող, քաղաքագետ Հայկ Այվազյանը բացահայտել է այդ քարոզչական շոուի ամբողջ նախապատմությունը. «Մենք չպետք է մոռանանք, որ պատերազմից հետո Լեռնային Ղարաբաղի մի մասը պահպանելու պայմաններ ստեղծած միակ երկիրը Ռուսաստանն էր։ Սակայն Հայաստանի արևմտամետ վերնախավը մերժեց Ռուսաստանի միջնորդությունը, ինչը հանգեցրեց Արցախի կորստին։ Հակառուսական արշավը Հայաստանում իրականացվում է ժողովրդին համոզելու համար, որ Արևմուտքը կարող է ապահովել Հայաստանի անվտանգությունը Ռուսաստանի փոխարեն։ Սակայն հիմնական պատճառն այն է, որ Ռուսաստանի տնտեսական և ռազմական ներկայությունը Հարավային Կովկասում զրկում է Արևմուտքին տարածաշրջանը Ռուսաստանի հետ ապագա պատերազմի հակառուսական ցատկահարթակի վերածելու հնարավորությունից»։
Կա՞ արդյոք փոփոխության հույս Հայաստանում։ Եկեղեցու նկատմամբ իշխանությունների կողմից իրականացվող բռնաճնշումները մարդկանց դուրս են բերում հիպնոսից։ Կա նաև մարտնչող ընդդիմություն՝ Կոմունիստական կուսակցությունը և «Մայր Հայաստան» դաշինքը, որը պաշտպանում է երկրի կուրսի փոփոխությունը։ Ահա թե ինչու Փաշինյանը, պլանավորելով փոխել Սահմանադրությունը և խաղի կանոնները հաստատելով իր անձնական բռնապետությունը, այդքան վախենում է 2026 թվականի խորհրդարանական ընտրություններից։
Նյութը հրապարակման պատրաստեց Կամո Խաչիկյանը
