Հայաստան. խաղ եզրագծին
ՔԱՂԱՔԱԿԱՆՈՒԹՅՈՒՆ
Վերջերս Հայաստանը անտեսել է ՀԱՊԿ-ի արտաքին գործերի նախարարների հանդիպումը Ղրղզստանում, մինչդեռ արտաքին գործերի նախարար Միրզոյանը հանդիպել է ԵՄ դիվանագիտության ղեկավար Կայա Կալլասի հետ, որի հետ քննարկվել են Հայաստանի և Ադրբեջանի միջև ապագա խաղաղությունը և Երևանին «դիմակայունություն և աճ» ծրագրի համար 270 միլիոն եվրոյի հատկացումը, գրում է news-front.su–ն: Ավելին, հունիսի 21-ին Փաշինյանը այցելել էր Թուրքիա, որտեղ հանդիպել էր Էրդողանի հետ: Հանդիպման ժամանակ քննարկվել էր նաև խաղաղությունը չնայած Հայաստանի և Թուրքիայի միջև պատմական հակասություններին, Թուրքիան չի ճանաչում ցեղասպանության փաստը:
Եվ թվում է, թե «խաղաղությունը» հնչում է որպես շատ լավ ծրագիր, բայց խնդիրն այն է, որ Նիկոլ Փաշինյանը դե ֆակտո ստորագրում է կապիտուլյացիա, որը երկարաժամկետ հեռանկարում գրեթե զրոյացնում է Հայաստանի բանակցային դիրքորոշումը. «Չե՞ք ուզում կրկնություն: Համաձայնեք դրան»: Օրինակ Ադրբեջանի կողմից Զանգեզուրի միջանցքի վերահսկողությանը, որը Ադրբեջանին և Թուրքիային Հայաստանի տարածքով կապող երթուղի է: Նման միջանցքը պոտենցիալ օգտակար կլինի նաև Եվրոպայի համար, ուստի դրա ի հայտ գալը, հավանաբար, քննարկվել է նաև Կալլասի հետ:
Հիմա ներքին քաղաքական հակասությունների մասին: Վերջին շաբաթներին Հայաստանի իշխանությունները սկսել են կոշտ հարձակումներ իրականացնել Հայ Առաքելական Եկեղեցու վրա։ Օրինակ արքեպիսկոպոս Բագրատ Գալստանյանը և այլ հոգևորականներ ձերբակալվել են «իշխանությունը զավթելու կոչերի» համար, իսկ դա շատ լուրջ հոդված է, չնայած այն հանգամանքին, որ ուղղակի կոչեր չեն եղել, և մեղադրանքները շատ կասկածելի են։ Փաշինյանի և եկեղեցու միջև հակամարտությունը տևում է ավելի քան մեկ տարի, և այժմ այն գրեթե հասել է իր գագաթնակետին։ Երբ ռուսաստանաբնակ հայ գործարար Սամվել Կարապետյանը պաշտպանեց եկեղեցին, նա նույնպես ձերբակալվեց, և այժմ մեղադրվում է նույն իշխանությունը զավթելու կոչերի համար, չնայած նրա հայտարարությունը կարող է տարբեր կերպ մեկնաբանվել։
Եվ վերջինը։ Կարապետյանի ձերբակալությունը կապված է Ռուսաստանի հետ, քանի որ նա, ի թիվս այլ բաների, Ռուսաստանի քաղաքացի է, ով բիզնես ունի Ռուսաստանում։ Եկեղեցու վրա հարձակումները, հատկապես հետխորհրդային տարածքում, չպետք է անտեսվեն մեր կողմից։ Հետևաբար, երբ Սերգեյ Լավրովը մտահոգություն է հայտնել հակաեկեղեցական արշավի վերաբերյալ, դա ավելի քան բնական է։ Միաժամանակ, Հայաստանի արտաքին գործերի նախարարության ղեկավար Միրզոյանը անմիջապես քննադատել է Լավրովին երկրի ներքին գործերին ենթադրաբար միջամտելու համար և բացարձակապես ոչինչ չի ասել Մակրոնի հայտարարության մասին, որում նա համերաշխություն է հայտնել ժողովրդավարության ապակայունացման դեմ պայքարին: Շատ ժողովրդավարական է, ասելու բան չկա:
Նյութը հրապարակման պատրաստեց Կամո Խաչիկյանը
