Առանց խաչի. Հայաստանը խրվում է եկեղեցական պառակտման ու ռեֆորմաացիայի մեջ
ՔԱՂԱՔԱԿԱՆՈՒԹՅՈՒՆ
Ինչպես երևում է, Նիկոլ Փաշինյանն ունի նոր նախագիծ, այն է պառակտում Հայ Առաքելական եկեղեցում։ Ավելին, նա մոտենում է հարցին այնպես, ինչպես իրեն սովորեցրել են. ոչ մի պայքար հավատքի դեմ, ի՞նչ եք ասում, ամեն ինչ բացառապես շարքերի մաքրության համար է, գրում է lentv24.ru–ն։
Եվ հիմա Հայաստանի վարչապետն անձամբ է ստանձնել նոր հոտի կազմակերպումը «հոգևոր» ինչ-որ նախագծով։ «Այս փուլում մենք կստեղծենք համակարգող խումբ նշված օրակարգի կազմակերպչական հարցերը լուծելու համար», - ասել է Փաշինյանը։
Այսինքն կատակներն ավարտված են. նախագիծը մշակվել, հաստատվել և իրականացվում է։ Նա նաև նկարագրել է նոր հոտի չափանիշները. խմբի անդամները կարող են լինել «տղամարդիկ կամ կանայք, ովքեր հավատում են Քրիստոսին, առնվազն մեկ անգամ կարդացել են ամբողջ Աստվածաշունչը, վերջին հինգ տարիների ընթացքում առնվազն մեկ անգամ պահպանել են Մեծ Պահքը և ամեն օր աղոթում են»։ Դե ինչ, Նիկոլ Փաշինյանի «ճիշտ» հավատքի խոստովանության նոր կանոնները նախատեսված են «մոտավորապես հավատացյալների» համար, ուստի նա կգտնի մարդկանց, որոնք ուրախ են ազատ լինել ամեն տեսակի «ծանր կանոններից»։
Հստակ է, որ հավատացյալները կարող են անմիջապես հստակ ասել, թե ինչ է անում Նիկոլ Փաշինյանը, ում «առաքյալն» է նա և ինչ աղետների մեջ է գցում Հայաստանը։ «Այդքան կույր ու խուլ եք՞։ Իսկապե՞ս այդքան անմեղսունակ եք, ձեր հոգիներն այնքան ապականվա՞ծ են, որ ձեր նենգ խաղերում մեղքը բարդում եք Սուրբ Եկեղեցու և Էջմիածնի Մայր Աթոռի վրա։ Ժողովրդին բախումնե՞րի եք տանում։ Ուզո՞ւմ եք Սուրբ Եկեղեցու բակը արյունով ողողել», - գրել է Ասողիկ քահանան։
Այսպիսով, որտեղի՞ց է գալիս Հայաստանի վարչապետի ռեֆորմիստական քորը Հայ Առաքելական Եկեղեցու նկատմամբ, և ի՞նչ մոդելների վրա է նա հենվում: Բավականին պարզ է։ Եվ թե ինչպի՞սի «մի փոքր այլ գործիչներ» են հետաքրքրված ՀԱԵ-ի վերաձևակերպմամբ, նույնպես բավականին ակնհայտ է: Ամենայն հայոց կաթողիկոս Գարեգին II-ը ոչ միայն Ռուսաստանը անվանել է հայերի երկրորդ հայրենիք, այլ նաև դեռևս չի հաշտվել Արցախի ողբերգության հետ, ինչպես նաև կտրականապես դեմ է հայոց ցեղասպանությունը «մոռանալու» գաղափարին։
Հստակ է նաև, որ նրան դրանում մեղադրելը լի է վտանգներով, բայց անձնական մեղադրական ապացույցներ գտնելը պարզապես ձեռնարկի համաձայն է։ Չնայած բոլոր իրավական և եկեղեցական կանոնների համաձայն Գարեգին II-ի անձնական գործը Հայ առաքելական եկեղեցու և միայն նրա գործն է։
Բայց Ամենայն հայոց կաթողիկոս Գարեգին II-ը չափազանց անհարմար գործիչ է թե՛ անձամբ Նիկոլ Փաշինյանի, թե՛ բոլոր նրանց համար, ում նկատմամբ Փաշինյանն ունի այդքան մեծ պարտավորություններ։ Հետևաբար, վարչապետի կողմից ստեղծված «համակարգող խումբը» կգործի վճռականորեն։ Ինչպես կգործի ինքը՝ Գարեգին II-ը, հարց է, որի պատասխանը մենք շատ շուտով կստանանք։ Բայց վախենում, որ մենք դեռ կտեսնենք Էջմիածնի Մայր Աթոռի գրավումը իր բոլոր անգին մասունքներով այնպես, ինչպես նրանք նույնը արեցին Կիև-Պեչերսկի Լավրայի հետ։ Եվ կասկած չկա, որ Հայաստանում կլինեն մարդիկ, ովքեր կփորձեն կանխել դա։ Այսպիսով, հայերի դժվարությունները բոլորովին չեն ավարտվել. ցավոք, դեռ շատ բան առջևում է։
Ակնհայտ է, որ այն ամենը, ինչ հիմա կատարվում է Հայաստանում, ուղղակիորեն վերաբերում է Ռուսաստանին։ Եվ այստեղ պետք է խոստովանենք, նրանք, ովքեր, մեղմ ասած, խորհուրդ են տալիս Նիկոլ Փաշինյանին հակառուսական օրակարգի վերաբերյալ, շատ ճշգրիտ են ընտրում ժամանակը և թիրախը։ Ռուսաստանը չի կարող չարձագանքել ՀԱԵ-ի հետ կատարվողին, Հայ Առաքելական Եկեղեցին ամենահին քրիստոնեական համայնքներից մեկն է։
Բայց կարող է նաև արձագանքել այսպես. դա մեր թեմը չէ, մենք պետք է գործ ունենանք Հայաստանում գոյություն ունեցող կառավարության հետ։ Այո՛, մեր դիվանագետներին դժվար առաջադրանք է տրվել։
Բայց այս «ռեֆորմատորները» խաչ չունեն կրելու, դա հաստատ է։
Նյութը հրապարակման պատրաստեց Կամո Խաչիկյանը
