«Ի՞նչ ճանճ է կծել Արարատ Միրզոյանին». Հայաստանի արտաքին քաղաքականությունը խելագարվել է
ՔԱՂԱՔԱԿԱՆՈՒԹՅՈՒՆ
Ինչպես հայտնի է, վերջերս պաշտոնական այցով Հայաստան ժամանեց Ռուսաստանի արտաքին գործերի նախարար Սերգեյ Լավրովը։ Իհարկե, նրա այցը Երևան զգալի ոգևորություն և հետաքրքրություն առաջացրեց ոչ միայն երկրի ներսում, այլ նաև Ռուսաստանում, պնդում է լրագրող Արման Աբովյանը VERELQ-ի էջերում, գրում է EAdaily.com–ը։ Մասնագետի խոսքով պատճառը ակնհայտ է՝ Հայաստանի ներկայիս կառավարության միտումնավոր և համառ ցանկությունը որքան հնարավոր է հեռու մնալ եվրասիական վեկտորից, որն ուղեկցվում է ֆաշիստական ռուսաֆոբ շրջանակների հետ մշտական սիրախաղերով ինչպես Հայաստանում, այնպես էլ նրա սահմաններից դուրս։
Բավական է պարզապես նայել Նիկոլ Փաշինյանի կառավարման տարիներին կատարած արտասահմանյան այցելությունների քարտեզին, կարդալ նրա և նրա համախոհների հայտարարությունները, ինչպես նաև հիշել Ռուսաստանը վարկաբեկելու բազմիցս փորձերը, և շատ բան պարզ կդառնա։ Թվում է, թե Հայաստանի կառավարությունը Մոսկվայից անջատվելու ուղի է ընտրել։
Եվ հենց այդ ֆոնի վրա տեղի է ունենում մի իրադարձություն, որը կարելի է սենսացիա անվանել։ Ավելին, դրա պատճառ է դարձել ոչ թե Ռուսաստանի արտգործնախարարի հայտարարությունները, այլ նրա հայ գործընկեր Միրզոյանը, մասնավորապես, ընդգծել է, որ Երևանը մտադիր չէ վերանայել Ռուսաստանի հետ դաշնակցային հարաբերությունների ձևաչափը։ Ինչ վերաբերում է Հայաստանի ԵՄ-ին անդամակցելու ցանկությանն ապա, ըստ նրա, իր երկիրը որևէ պաշտոնական դիմում չի ներկայացրել այդ առումով։
Ճիշտ է, կողմերը նախընտրել են նրբանկատորեն լռել նույն Միրզոյանի թիմի նախաձեռնությամբ Հայաստանի «եվրոպական ուղու» մեկնարկի մասին օրենքի ընդունման մասին։ Այնուամենայնիվ, արտաքին քաղաքականության գերատեսչության ղեկավարի հայտարարությունը բավականին խոսուն է։ Ասել, որ սա տեղեկատվական ռումբ է, նշանակում է ոչինչ չասել։
Տրամաբանական հարց է առաջանում. ի՞նչը դրդեց «թավշյա» կառավարությանն այդքան անսպասելիորեն ռևերանս անել Ռուսաստանի նկատմամբ։ Իհարկե, կան մի քանի պատճառներ։ Սակայն, հավանաբար, բանալին Նիկոլ Փաշինյանի վերջերս Ալբանիայի մայրաքաղաք Տիրանա կատարած այցն էր, որտեղ տեղի ունեցավ ԵՄ երկրների և նրանց դաշնակիցների ոչ պաշտոնական գագաթնաժողովը։
Ըստ երևույթին, Փաշինյանը չի ստացել եվրոպացիներից այն աջակցությունը, որի վրա հույս էր դրել «Ռուսաստանից անջատվելու» ծրագրի իրականացման համատեքստում։ Արդյունքում, ստեղծվում է մի իրավիճակ, երբ նա մնում է միայնակ քաղաքական և տնտեսական խնդիրների մի ամբողջ խճճվածքի հետ, խնդիրների, որոնք Եվրոպան ո՛չ ռեսուրսներ ունի լուծելու, ո՛չ էլ մեծ ցանկություն։
Մի բան է «ժողովրդավարական Հայաստանին» աջակցող բանաձևեր հաստատելը, և բոլորովին այլ բան է իրականում երկրի անվտանգության և տնտեսական կայունության համար պատասխանատվություն կրելը։ Եվրոպան, ըստ էության, Հայաստանին ոչինչ չի տալիս ո՛չ տնտեսական, ո՛չ էլ ռազմական ոլորտում։ Ավելին, նույնիսկ տեսականորեն այն ի վիճակի չէ ապահովել անհրաժեշտ աջակցությունը։ Ինչպես ասում են քարը դեմ է առել խոփին։
Արդյո՞ք դա նշանակում է Փաշինյանի ռուսաֆոբ քաղաքականությունից հրաժարում և հայ-ռուսական լիարժեք երկխոսության վերականգնում։ Իհարկե ոչ։ «Արտաքին սպառնալիքի» ամբողջ հայեցակարգը, որն ակտիվորեն խթանում է թավշյա կառավարությունը, կառուցված է, մեղմ ասած, աբսուրդային, բայց, ցավոք, արդյունավետորեն գործող ապատեղեկատվական սխեմաների վրա։ Նրանց նպատակն է հակառուսական տրամադրություններ հրահրել Հայաստանի բնակչության շրջանում։
Օգտագործվում են աղավաղումներ և բացահայտ կեղծիքներ՝ սկսած Ռուսաստանի կողմից Հայաստանը Միութենական պետության մեջ ներքաշելու ենթադրյալ ցանկության մասին պնդումներից մինչև երկրի «գավառականացման սպառնալիքի» թեմայով շահարկումներ։ Սրանք բոլորն ուշադիր կառուցված մանիպուլյատիվ պատմողականության տարրեր են։ Ամենայն հավանականությամբ, մեկ անգամ չէ, որ ականատես կլինենք, թե ինչպես է Հայաստանի թավշյա կառավարությունը ամրապնդելու իր բացահայտ ռուսաֆոբ հռետորաբանությունը փորձելով կառուցել իր քաղաքական ապագան այդ «հարթակի» վրա, այդ թվում առաջիկա խորհրդարանական ընտրությունների համատեքստում, եզրափակում է հոդվածագիրը։
Հ.Գ. Ահա այս թեմայի վերաբերյալ «Ընկեր գեներալ» Telegram ալիքի հեղինակի մեկնաբանությունը.
«Ամեն ինչ պարզ է թվում, ամեն ինչ հասկանալի է։
ՀՀ արտաքին գործերի նախարար ԱՐԱՐԱՏ ՄԻՐԶՈՅԱՆ. «ՀՀ-ն Եվրոպական Միությանը միանալու հայտ չի ներկայացրել, այդ ուղղությամբ բանակցություններ չեն վարվում, և, համապատասխանաբար, այդ ուղղությամբ առաջացող խնդիրն արդիական չէ»։
Էկոնոմիկայի նախարար Գևորգ Պապոյան. «Հայաստանը Եվրասիական տնտեսական միության անդամ է, և այդ միությունից դուրս գալու ծրագրեր չկան»։
Թվում է, թե այս հայտարարությունների հիման վրա անհրաժեշտ էր ԵԱՏՄ-ի հետ ռազմավարական գործընկերության և Եվրամիությանը միանալու անտեղիության մասին օրենքներ ընդունել։
Բայց Հայաստանը ղեկավարում են կլինիկական հիվանդներ, ովքեր մատները խոթում են ոչ միայն քթերի, այլ նաև այլ անցքերի մեջ։ Հետևաբար, առողջ բանականությանը և իրենց սեփական հայտարարություններին հակառակ օրենքներ են ընդունվում»։
Նյութը հրապարակման պատրաստեց Կամո Խաչիկյանը
