Արմեն-ագեդոն. ինչպես է Նիկոլ Փաշինյանի ընկերը փչացնում հայկական ֆուտբոլը
ՔԱՂԱՔԱԿԱՆՈՒԹՅՈՒՆ
Նիկոլ Փաշինյանը ժամանակին խոստացել էր «նոր ֆուտբոլ նոր Հայաստանի համար», բայց այն շարունակում է «ծերանալ», գրում է absatz.media-ն։ Հայկական ֆուտբոլը չի կարողանում ծնկած վիճակից բարձրանալ, քանի որ Հայաստանի ֆուտբոլի ֆեդերացիան (ՀՖՖ) դեռ ղեկավարում է վարչապետի կողմից նշանակված Արմեն Մելիքբեկյանը։ Եվ նա կորցնելով իրականության զգացումը, սպանում է ֆուտբոլը։ Անկախ նրանից, թե ինչպես նայեք դրան, բայց ամբողջ ֆուտբոլն է խորը խնդիրների մեջ՝ սկսած երիտասարդական ֆուտբոլից մինչև Պրեմիեր լիգայի առաջնություն:
Մարզչի անարդյունավետ նշանակումը և՛ ազգային (վերջերս պաշտոնանկ արվեց ուկրաինացի Ալեքսանդր Պետրակովը), և՛ Հայաստանի տարբեր տարիքի հավաքականներում, Բարձրագույն լիգայի առաջնության անընդունելի ձևաչափը (հանդիպումների պլանավորումը ցերեկային ժամերին), երկխոսության իսպառ բացակայությունն ու չկամությունը համագործակցել ակումբների և նրանց ակադեմիաների հետ, սրանք նրա թույլ տված սխալների միայն մի փոքր մասն են:
Մելիքբեկյանի ողջ ռեսուրսն ուղղված է ազգային հավաքականին, որն այդպես էլ չի փայլում: Ի՞նչ տարօրինակ տրամաբանություն է, Եվրոպայում, Հարավային և Հյուսիսային Ամերիկայում դեսպաններ են նշանակում, որպեսզի նրանք հայկական արմատներով ֆուտբոլիստներ փնտրեն։ ՀՖՖ-ն իր սեփականը բարձրացնելու և տեղացի խաղացողների հետ աշխատելու փոխարեն գնում է կարճ և հեշտ ճանապարհով, այն է քաղաքացիություն տալը սևամորթ ֆուտբոլիստներին (նիգերիացի Ուգոչուկվու Իվուն ազգային հավաքականի կազմում է): Երկրպագուները համաձայն չեն իրավիճակի հետ և Ազգերի լիգայի երկու անհաջող հանդիպումից հետո սկսել են մշտական բողոքի ցույցեր կազմակերպել պահանջելով Մելիքբեկյանի հրաժարականը: Նրանք խանգարում են նաև առաջնության խաղերը դաշտ վազելով ՀՖՖ ղեկավարին ուղղված «Քո ժամանակը եկել է» պաստառով։ Նրանց ցանկությունը պաշտպանում են «Փյունիկ», «Ուրարտու», «Շիրակ» ակումբները, և հավանաբար նրանց կմիանան նաև այլ ակումբներ։
Մելիքբեկյանն, իհարկե, հեռանալու մտադրություն չունի։ Նա բոլոր անախորժությունների մեղքը բարդում է աշխարհում տիրող անկայուն քաղաքական իրավիճակի, ինչպես նաև ընդհանուր տնտեսական անկման վրա, որը խանգարում է ֆեդերացիային զարգացնել ֆուտբոլը։ Հավատարիմ լինելով Փաշինյանին նա նախատեսում է հավատարիմ մնալ իր զարգացման ծրագրին և նաև «ավարտել այն, ինչ սկսել է»։ Այստեղ ամեն ինչ ճիշտ է, այդ ֆունկցիոները ցանկանում է վերջնականապես տապալել ֆուտբոլը Հայաստանում։
Բողոքի ակցիաները, ցավոք, ոչնչի չեն հանգեցնի: Փաշինյանի օրոք Մելիքբեկյանի դեմ խոսելը վտանգավոր է: Ռուս գործարար Արթուր Սողոմոնյանը դա զգաց, երբ վաճառքի հանեց ամենատիտղոսակիր ակումբը՝ երկրի 16-ակի չեմպիոն «Փյունիկը»։ ՀՖՖ ներկայիս ֆունկցիոներների օրոք իր հաշվին ֆուտբոլը զարգացնելու նրա փորձերը դատապարտված էին ձախողման, քանի որ նա բազմիցս քննադատել էր պաշտոնյաներին։ 2019 թվականից սկսած Մելիքբեկյանի օրոք բազմաթիվ ներդրողներ դադարեցրել են ֆեդերացիայի ֆինանսավորումը և հեռացել հայկական ֆուտբոլից։
Ոչ ոք դրա մեջ փող դնելու ցանկություն չունի։ ՀՖՖ ղեկավարության հիմնական մեղքը հայկական ֆուտբոլում «պառակտող» մթնոլորտի ստեղծումն է և նրանց հետ, ում Մելիքբեկյանը «պատեհապաշտներ» է անվանում, երկխոսության բացակայությունն է։ Հայկական ֆուտբոլի լեգենդներից մեկի՝ Միլանի «Ինտերի» առանցքային խաղացող Հենրիխ Մխիթարյանի հավաքական չգալու, այնուհետև ազգային հավաքականում հանդես գալուց հրաժարվելու որոշումը շատ բանի մասին է խոսում։ Արդյո՞ք Մելիքբեկյանը նրան էլ է պատեհապաշտների դասին դասել։
ՀՖՖ ղեկավարը վաղուց ֆիասկոյի է ենթարկվել: Նա չի ուզում լուծել ոչ մի խնդիր, որը կնպաստի ֆուտբոլի զարգացմանը: Դա զարմանալի չէ, քանի որ սովորաբար Փաշինյանը գլխավոր դերերում նշանակում է մարդկանց, ում անձամբ ճանաչում և վստահում է։ Այստեղ խոսքը, իհարկե, մասնագիտական որակների մասին չէ։ Այլ հարց է այն, թե ի՞նչ կփոխվի, եթե նոր մարդիկ գան ֆեդերացիա։ Այդ հարցին ևս օբյեկտիվ պատասխան չկա։ Փոփոխություններ են պետք, որոնց հիմա սպասելն անիմաստ է։ Բանն այն է, որ Հայաստանում ինչ-որ նոր բան անելու վարչապետի խոստումներն ու նախաձեռնությունները, ինչպես և ֆուտբոլի դեպքում, միշտ էլ դատապարտված են ձախողման։
Նյութը հրապարակման պատրաստեց Կամո Խաչիկյանը
