Ինչի՞ մասին չի կարելի խոսել Հայաստանում
ՀԱՍԱՐԱԿՈՒԹՅՈՒՆ
Հայերը շփվող մարդիկ են, ժպտալով և կոպիտ խոսքերից խուսափելով փորձում են գրավել իրենց զրուցակցին։ Սակայն հայերի հետ կապ հաստատելու համար պետք է խուսափել մի քանի թեմաներից, որոնց քննարկումը կարող է զգալի անհանգստություն առաջացնել։ Մենք ձեզ կասենք, թե ինչի մասին չպետք է խոսել հայերի հետ հանդիպելիս համարժեք զրույց պահպանելու համար, գրում է Vestikavkaza.ru-ն։
Ինչո՞ւ չի կարելի հայերի հետ քաղաքականությունից խոսել։
Հայաստանում քաղաքականությունից՝ թե՛ ներքին, թե՛ արտաքին, բառացիորեն բոլորն են «հասկանում»։ Ցանկացած չափահաս հայ մանրամասն կխոսի ԱՄՆ նախագահի վարչակազմի սխալների մասին, կբացատրի Ռուսաստանի զարգացման վեկտորը և անվերջ կխոսի հայկական դիվանագիտության խնդիրների մասին, և այն մասին թե ինչո՞ւ ազգային քաղաքականությունը լավը չէ։ Հայերը կարող են մինչև ուժերը կորցնելը վիճել քաղաքականության մասին չապացուցելով իրենց դիրքորոշումը որևէ փաստով կամ փաստարկով: Ընդ որում, վեճը, անշուշտ, հուզական է լինում անկախ քննարկողների տարիքից ու սեռից։ Տեղական հեռուստատեսությունը լի է քաղաքական թոք-շոուներով, իսկ ինտերնետի հայկական հատվածը հեղեղված է բլոգերներով, որոնք հեռարձակում են իրենց վերլուծական գնահատականները համաշխարհային ընթացիկ իրադարձությունների և հատկապես տարածաշրջանային նորությունների վերաբերյալ:
Բայց Հայաստանով շրջելիս ավելի լավ է քաղաքական հարցեր չբարձրացնել, նման խոսակցությունը վտանգում է երկար տևել, իսկ քո պատճառներն ու փաստարկները, անշուշտ, անհամոզիչ կլինեն, քանի որ նման դեպքերում հայերն ամենից հաճախ անհամաձայնություն են հայտնում։
Ինչո՞ւ չի կարելի հայերի հետ խոսել պատմության մասին:
Հայերը սիրում են խոսել իրենց ժողովրդի և պետականության հնության մասին։ Միաժամանակ, նրանք իրենք են կատակում, թե շատ հայ տղամարդկանց ցածր հասակը (միջինը 175-180 սմ) բացատրվում է նրանով, որ հայերը մինչև գոտկատեղը խրված են պատմության մեջ։ Միևնույն ժամանակ, ոմանք իսկապես լավ գիտեն պատմությանը, իսկ մյուսները դա լավագույն դեպքում գիտեն դպրոցական ուսումնական պլանի մակարդակով, բայց բոլորը միասին հաստատապես համոզված են հայ ժողովրդի հերոսական անցյալի հարցում: Հայերը հաճույքով կխոսեն պատմության մասին, բայց միայն այն դեպքում, եթե դա ինչ-որ կերպ կապված լինի հենց իրենց բնակության կամ ծննդյան վայրի հետ։ Մնացած դեպքերում զրուցակիցը կնախընտրի խուսափել խոսակցությունից։
Ինչո՞ւ հայերի հետ չի կարելի խոսել կրոնի մասին։
Հայաստանը ծայրահեղ կրոնական երկիր է, և կրոնի թեման ուղղակիորեն կապված է ժողովրդի պատմության հետ։ Հայերի խոսքում հաճախ կարելի է լսել Աստծուն շնորհակալություն հայտնելու կամ աղոթքով մաղթանքների կայուն բանավոր արտահայտություններ ուղղված ընտանիքին, ընկերներին և հարազատներին։ Այնուամենայնիվ, ամենօրյա հաղորդակցության մեջ կրոնի թեման հիմնականում տաբու է, քանի որ հայերը համոզված են, որ այն վերաբերում է զուտ անձնական տարածությանը: Շատ սովորական մարդիկ չեն մանրամասնում հայ քրիստոնեության դրույթները, հետևաբար պատրաստ չեն դրա մասին երկար խոսել, ինչպես նաև փորձում են չհամեմատել այն համաշխարհային այլ կրոնների հետ: Հայաստանում պետք է զերծ մնալ կրոնին վերաբերող թեմաներից, քանի որ նման զրույցը կարող է ընկալվել խիստ անձնական, և զրուցակցին խորհուրդ կտան այդ թեմաների շուրջ խոսել հոգևորականների հետ։
Ինչո՞ւ հայերի հետ փողի մասին չի կարելի խոսել։
Հայաստանում փողի նկատմամբ վերաբերմունքը սպառողական է: Ընդունված է այն ծախսել, ընդ որում անգամ եթե խոսքը մեծ գնումների կամ տոների մասին է։ Հայերը սիրում են հագուստ, օծանելիք, կենցաղային տեխնիկա գնել, բայց փողի մասին խոսելն ընդունված չէ, հատկապես եկամուտների ու վաստակի մասին միմյանց հարցնելը։ Եթե զրուցակիցը սկսի օգտագործել իր հարստությունը ցույց տվող արտահայտություններ, ապա նման պահվածքը կհամարվի պարծենկոտ։ Եթե մարդ սկսի խոսել իր ծանր վիճակի մասին, կորոշեն, որ նա փող է մուրում։ Հայերի ընկալման մեջ մարդու հարստությունը մատնանշվում է արտաքին տեսքով և ծախսերով, ուստի փողի մասին խոսելն անիմաստ է։ Բայց Հայաստանում սիրում են քննարկել բոլոր տեսակի համատեղ նախագծերն ու բիզնեսները, որոնք կարող են եկամուտ բերել։
Նյութը հրապարակման պատրաստեց Կամո Խաչիկյանը
