Լուկաշենկոն հարվածել է միանգամից երկու դաշնակիցների

Հայաստանի և Բելառուսի միջև դաշնակցային հարաբերությունները շարունակում են վատթարանալ, գրում է ng.ru-ն: Ինչպես ասել է Բելառուսի նախագահ Ալեքսանդր Լուկաշենկոն, ոչ մեկին պետք չեն հայերը, բացի Մոսկվայից և Մինսկից։ Դրանից հետո կարտոֆիլներ են թռել Երևանում Բելառուսի դեսպանատան վրա։

«Եկեք միասին լինենք: Հեռու չէ այն օրը, երբ կգան նույն Ռուսաստան ու նրանից աջակցություն ու օգնություն կխնդրեն... Ղազախստանում մի բան եղավ, ո՞ւմ խնդրեցին, Չինաստա՞նին, Հնդկաստանի՞ն, Պակիստանի՞ն: Ո՛չ, Պուտին և Լուկաշենկո, օգնե՛ք: Եվ մենք մեր ինքնաթիռները տեղափոխեցինք այնտեղ... Եվ հետո, մենք ստեղծել ենք տնտեսական տարածք, ինչո՞ւ կորցնել այն։ Ի՞նչ, Ղազախստանին կամ Ուզբեկստանին իրենց ապրանքներով սպասո՞ւմ են ինչ-որ տեղ Ամերիկայում կամ Եվրամիությունում: Չէ... Ինչու՞ կորցնել այն, ինչ ունես: Սրան էլ հավելենք... Հայաստան, սա ի՞նչ քաղաքականություն է։ Լավ, մեզնից բացի հայերը ո՞ւմ են պետք։ Նրանք ոչ մեկին էլ պետք չեն։ Ի՞նչ Ֆրանսիա, ի՞նչ Մակրոն։ Վաղը Մակրոնը չի լինի, և բոլորը կմոռանան այս Հայաստանի մասին»,- ասել է Լուկաշենկոն «Россия» հեռուստաալիքին տված հարցազրույցում։

Ընդ որում սա առաջին դեպքը չէ, երբ դաշնակիցների միջև դիվանագիտական ​​հարաբերությունները լուրջ փորձության են ենթարկվում։ Օրինակ, մայիսի կեսերին Լուկաշենկոն Շուշայում Ադրբեջանի նախագահ Իլհամ Ալիևի հետ հանդիպման ժամանակ Ղարաբաղի համար պատերազմն անվանել էր «ազատագրական»։ Ի պատասխան Հայաստանի վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանը հայտարարել էր, որ ՀԱՊԿ դաշնակիցներից մեկը հայտարարել է պատերազմի նախապատրաստմանը մասնակցելու մասին, քաջալերել է Բաքվին և հաղթանակ մաղթել։ «Ես հայտարարում եմ, որ այսուհետ այլևս Բելառուս չեմ մեկնի։ Քանի դեռ նախագահ Ալեքսանդր Լուկաշենկոն Բելառուսում է»,- ասել էր նա։

Քաղաքագետ Միքայել Զոլյանը կարծում է, որ Լուկաշենկոյի վերջին ելույթի արձագանքը երկու մակարդակ ունի: Նախ, հայ հասարակությունը, սկզբունքորեն, ցավագին է արձագանքում Բելառուսի ղեկավարի բոլոր նման հայտարարություններին, քանի որ նրան համարում է Ադրբեջանի դաշնակիցը։ Երկրորդ հերթին դա ընկալվում է Ռուսաստանի հետ Հայաստանի հարաբերությունների պրիզմայով։ «Մոսկվան, ելնելով ինչ-որ քաղաքական կոռեկտությունից, կարող է որոշ բաներ չբարձրաձայնել։ Բայց Լուկաշենկոն նման խնդիր չունի։ Նա ոչ միայն խոսում է, այլ նաև սրում է իրավիճակը։ Ըստ այդմ, Լուկաշենկոյի խոսքերին հայերի արձագանքը նաև որոշակի ուղերձ է Մոսկվային։ Իսկ ընդհանրապես, Ռուսաստանի դիրքորոշումն Ադրբեջանի նկատմամբ ներկայումս ուղղակիորեն է հակադրվում հայկական շահերին»,- ասել է Զոլյանը։

Ինչևէ, Ղազախստանը նույնպես անմասն չի մնացել Լուկաշենկոյի հարձակումներից։ Ճիշտ է, Աստանան, ի տարբերություն Երևանի, գործել է դասական դիվանագիտության շրջանակներում։ Կենտրոնական Ասիայի այդ հանրապետության արտաքին գործերի նախարարությունը հրավիրել է Բելառուսի դեսպանին։ «Մեր երկիրը հաստատապես համոզված է, որ պետությունների միջև բոլոր տարաձայնությունները պետք է լուծվեն քաղաքական և դիվանագիտական ​​ճանապարհով։ Ներկա աշխարհաքաղաքական պայմաններում պետության ղեկավարի կողմից մշակված երկրի արտաքին քաղաքական կուրսն ապացուցել է իր արդյունավետությունը»,- նշել են գերատեսչությունում։