Հայաստանի Իրանի հետ ռազմական գործարքն անսպասելի քայլ է. եթե դա ճիշտ է, ապա ՆԱՏՕ-ն կվրդովվի
ՔԱՂԱՔԱԿԱՆՈՒԹՅՈՒՆ
«Майоръ Гусаров» հեռագրային ալիքը գրել է, գրում է dzen.ru-ն:
«Վերջերս մի շարք լրատվամիջոցներ և հեռագրային ալիքներ տարածել են տեղեկատվություն, որին անձամբ ես մեծ դժվարությամբ եմ հավատում։ Տեղեկությունը լրացուցիչ հաստատում է պահանջում։ Այնուամենայնիվ: Այսպիսով, հաղորդվում է, որ Հայաստանի Հանրապետությունը և Իրանի Իսլամական Հանրապետությունը կնքել են կես միլիարդ դոլարի գաղտնի գործարք, որը կազմում է Հայաստանի պաշտպանության տարեկան 1,4 միլիարդ դոլարանոց բյուջեի մեկ երրորդը։ Պայմանագրի համաձայն՝ պարսիկները հայերին կմատակարարեն «Շահեդ 136», «Շահեդ 129», «Շահեդ 197», «Մոհաջեր» անօդաչու թռչող սարքեր, ինչպես նաև «Արման», «Մաջիդ» և «Խորդադ» հակաօդային պաշտպանության համակարգեր։
Հարկ է պարզաբանել, որ այդ տեղեկատվությունը տարածվել է այնպիսի հեռագրային ալիքներով, որոնց ես մեծ հարգանքով եմ վերաբերվում, ինչպես և նրանց հարյուր հազարավոր բաժանորդները, և որոնք նախկինում կեղծիքներ չեն տարածել։ Ես փորձեցի գտնել տեղեկատվության սկզբնական աղբյուրը, և ոչ մի հաստատում չգտա իրանական լրատվամիջոցներում: Թվում է, թե առաջինը, ով այդ լուրը հասցրել է լայն զանգվածներին, Լոնդոնից պարսկերեն հեռարձակվող Iran International հեռուստաալիքն է։
Այսինքն «Ազատություն» ռադիոկայանի նման ինչ-որ բան: Այդ ալիքը դիվերսիոն քաղաքականություն է վարում Իրանի պետական կառույցների նկատմամբ, և անգլո-սաքսոններն այն համարում են ամենաազդեցիկ ընդդիմադիր հրատարակությունը, որը հեռարձակվում է դեպի Իսլամական Հանրապետության տարածք։
Սակայն, եթե այդ տեղեկությունը հաստատվի, այն իսկական ռումբ կդառնա Ադրբեջանի ու Թուրքիայի համար։ Բայց այդ երկրները դրանից գլուխ կհանեն և, հավանաբար, նույնիսկ որոշակի օգուտ կստանան հայտարարելով, որ Հայաստանը զինվում է վրեժխնդրության և Լեռնային Ղարաբաղի վրա հնարավոր հարձակման համար։ Լուրը պատճառ կդարձնեն Զանգուրի միջանցքը կտրելու համար։
Սակայն ԱՄՆ-ի, ԵՄ-ի և ՆԱՏՕ-ի համար իրանական զենք գնելու մասին լուրը (եթե ճիշտ է) տհաճ անակնկալ կլինի։ ՆԱՏՕ-ն դժգոհ կլինի: Ի՞նչ է նշանակում այդ տեղեկությունն ամերիկացի և եվրոպացի պարոնների համար: Միայն մի բան: Հայաստանը դուրս է եկել նրանց վերահսկողությունից և գործարք կնքել Արևմուտքի երդվյալ թշնամու՝ Իրանի հետ։ Ընդ որում Ռուսաստանի դե ֆակտո դաշնակից պետության հետ։ Ինչպե՞ս դա կարող է լինել: Այնքա՜ն ջանք է ներդրվել Փաշինյանի աճեցման համար, և նա իր դեմոկրատ գործընկերների թիկունքում բիզնես է անում ավտոկրատների ու դեսպոտների հետ։
Իրականում, նման գործարքի փաստը կնշանակեր Հայաստանին հպատակեցնելու Արևմուտքի ջանքերի ձախողումը։ Բայց, ավաղ, ես չեմ հավատում այդ համաձայնագրին, ինչպես գրել էի հոդվածի սկզբում։ Ես չեմ հավատում Փաշինյանին և նրա կարողությանն իրապես գործելու իր պետության շահերից: Ինչպես և ես չեմ հավատում Հայաստանի ընդդիմությանը: Նրա բողոքի ակցիան, որը մոլեգնում էր մի քանի ամիս առաջ, ամբողջությամբ լցվել է կոյուղի։ Ամեն ինչ գնում է դեպի այն, որ Հայաստանը դառնում է Մոլդովայի նման կառավարվող պետություն, և պատմական տեսանկյունից նրան վիճակված է վիլայեթի դերը թյուրքական խալիֆայության կազմում։ Հուսով եմ, որ սխալվում եմ:»
Նյութը հրապարակման պատրաստեց Կամո Խաչիկյանը
