Ճապոնիան, Ֆրանսիան և Գերմանիան միավորել են ուժերն էլեկտրամագնիսական թնդանոթ մշակելու համար
ՄԻՋԱԶԳԱՅԻՆ
Defence Romania մասնագիտացված ռեսուրսը հայտնել է, որ Ճապոնիայի գնումների, տեխնոլոգիաների և լոգիստիկայի գործակալությունը (ATLA) հայտարարել է էլեկտրամագնիսական թնդանոթի մշակման համար Ֆրանսիայի և Գերմանիայի հետ համագործակցության անհրաժեշտ տեխնոլոգիական առաջադրանքների որոշման վերջնական էտապի ավարտի մասին: Նման թնդանոթը հայտնի է նաև ռելսոտրոն կամ ռեյլգան անուններով, գրում է overclockers.ru-ն:
Վերջերս ճապոնական կողմը պատվիրակություն էր ուղարկել ԱՄՆ, որպեսզի մասնագետները կարողանան ծանոթանալ այդ տեխնոլոգիայի մշակման ամերիկյան փորձին։ Ինքը՝ Միացյալ Նահանգները, ժամանակավորապես կասեցրել է իր ռելսոտրոնի մշակումը։
Ռելսոտրոնն առաջադեմ էլեկտրամագնիսական զենք է, որն օգտագործում է մագնիսական դաշտեր, որոնք առաջանում են ուժեղ էլեկտրական հոսանքների արդյունքում, արկին չափազանց մեծ արագություններ հաղորդելու համար: Էլեկտրամագնիսական թնդանոթի և դասական հրետանային թնդանոթի հիմնական տարբերությունն այն է, որ վերջինն օգտագործում է վառոդի լիցքն արկին արագացում հաղորդելու համար, իսկ ռելսոտրոնի փողում նույնն անելու համար օգտագործվում է հզոր մագնիսական ուժը:
Ռելսոտրոնի հիմնական բաղադրիչները բաղկացած են էներգիայի աղբյուրից, երկու զուգահեռ մետաղական ուղղորդիչներից (ռելսերից) և հաղորդիչ կցամասերից: Երբ էլեկտրական հոսանքը հոսանքի աղբյուրից անցնում է ռելսերի միջով, ռելսերի շուրջ առաջանում է ուժեղ էլեկտրամագնիսական դաշտ։ Իր հերթին այդ դաշտը շատ մեծ արագությամբ շարժում է խարիսխը և դրան կցված արկը։
Ռելսոտրոնների հիմնական առավելությունը դասական հրետանային համակարգերի նկատմամբ, այն է, որ դրանք թույլ են տալիս արկեր արձակել մեծ հեռավորությունների վրա շատ բարձր արագությամբ և առանց պայթուցիկ նյութերի օգտագործման: Այսինքն ունեն «շատ ավելի ցածր» ֆինանսական ծախսեր։ Բացի այդ, էլեկտրամագնիսական թնդանոթի արկերն ավելի փոքր են և ավելի դժվար է հայտնաբերել ռադարի միջոցով: Բացի այդ, նման հրանոթների արկերը կարող են ավելի մեծ ճշգրտությամբ խոցել թիրախները շատ ավելի մեծ հեռավորությունների վրա: Ենթադրվում է, որ ռելսոտրոնի որոշ նմուշներ կկարողանան կրակել մինչև 400 կիլոմետր հեռավորության վրա։
Այնուամենայնիվ, ռելսոտրոնները ևս ունեն իրենց թերությունները: Դրանցից գլխավորը հսկայական քանակությամբ էլեկտրական էներգիայի անհրաժեշտությունն է, կպահանջվեն առաջադեմ էներգահամակարգեր, որոնք կարող են առաջացնել միլիոնավոր ամպերների հոսանք: Բացի այդ, ուժեղ ջերմային և մեխանիկական բեռնվածությունները, որոնք առաջանում են կրակելու ժամանակ, խնդիրներ են ստեղծում ռելսոտրոնների նախագծման մեջ օգտագործվող նյութերի դիմացկունության հետ կապված:
Ըստ Defense Romania-ի 2021 թվականին Ճապոնիան ներկայացրել է միջին ռելսոտրոնի իր նախատիպը, որը կարող է արձակել 320 գրամանոց արկ 2230 մ/վ արագությամբ (մախ՝ 6,5): Զենքն օգտագործում է 5 ՄՋ լիցքավորման հոսանքի էներգիա։ Ճապոնացի գիտնականները հավակնություններ ունեն այդ էներգիան հասցնել 20 ՄՋ-ի: Ճապոնիան 56 միլիոն դոլար է հատկացրել այդ ռելսոտրոնի նախագծի համար: Նախագիծն ինքնին նախատեսված է ավարտել մինչև 2028 թվականը։
Ինչ վերաբերում է էլեկտրամագնիսական թնդանոթ մշակելու ԱՄՆ-ի ջանքերին, ապա ԱՄՆ-ի հակահրթիռային պաշտպանության դաշինքի նախագահ Ռիկի Էլիսոնը դեռ 2022 թվականին ասել է, որ այդ զենքը «ընդունվել է օպերատիվ տեղակայման համար»: Հայտարարությունն արվել է գրեթե անմիջապես այն բանից հետո, երբ Պենտագոնը հրաժարվել է նախագծից: ԱՄՆ ռազմածովային նավատորմը մեկ տասնամյակ և 500 միլիոն դոլար է ծախսել ռելսոտրոնի մշակման վրա նախքան 2021 թվականի ամռանը, երբ հրաժարվել է այդ նախագծից և ջանքերը կենտրոնանացրել հիպերձայնային հրթիռների մշակման վրա:
Փաստացի Ճապոնիան է ստանձնել ռելսոտրոնի մշակման էստաֆետը 2016 թվականից, և թվում է թե եվրոպացի գործընկերների աջակցությամբ, պատրաստ է առաջ շարժվել:
Նյութը հրապարակման պատրաստեց Կամո Խաչիկյանը
