Ի՞նչ Ճապոնիա, ի՞նչ ԱՄՆ. ցույց եմ տալիս Երևանն իմ օբյեկտիվով
ՀԱՍԱՐԱԿՈՒԹՅՈՒՆ
Մեկ տարի առաջ այցելեցի արևոտ Երևանը (գուշակեք, թե ինչ հանգամանքներում): Այդ քաղաքը թողեց անջնջելի տպավորություններ, որոնք ես դեռ պահում եմ իմ սրտում։ Մարդիկ, բնություն, սնունդ, ճարտարապետություն... այդ ամենը շատ է նման ինձ ծանոթ պատկերներին, բայց դրանք փոփոխված են տեղական մշակույթով, գրում է dtf.ru-ն։
Սկսենք նրանից, որ Երևանում մնացել է հսկայական քանակությամբ հին, հազվագյուտ ավտոտեխնիկա։ Մարդիկ ոչ թե ամաչում են նման մեքենաներից, այլ նույնիսկ հպարտանում: Թեև կենտրոնում հիմնականում հանդիպում են թանկարժեք մեքենաներ, սակայն այնտեղից դուրս մարդիկ նախընտրում են հին ավտոպրոմը: Ավելին, մեքենաներն իրենք լավ վիճակում են:
Երևանում կարող եք գտնել մեծ քանակությամբ օրիգինալ տաղավարներ: Մենք էլ ունենք Ռուսաստանում։ Բայց ինձ թվում էր, որ այնտեղ դրանք սովորականից ավելի շատ են: Ի դեպ, կենտրոնից դուրս գտնվող տեղական խանութների մեծ մասը մեր քաղաքներին տիպիկ «24-ժամյա մթերային խանութների» տեսք ունեն:
Այնտեղ ոչ ոք իսկապես չի անհանգստանում, թե ինչպես թաքցնել էլեկտրամատակարարման համակարգը և նմանատիպ բաները: Դրանք պարզապես կան: Բայց դա ինձ դուր է գալիս, այն ունի իր հաճույքը: Հին տները ծածկված են էլեկտրական հաշվիչներով, կարծես թե կարդիոգրամմա է արվում։
Կասկադը Հայաստանի գլխավոր խորհրդանիշն է։ 450 մետր երկարությամբ հինգ առաձգական բացվածքներ: Ցավոք սրտի, Հայաստանի գլխավոր խորհրդանիշն այդպես էլ չի ավարտվել, ինչը խորհրդանշական է։
Այնտեղ շատ հետաքրքիր արձաններ կան։ Ես սովոր եմ այն փաստին, որ Ռուսաստանում, ամենից հաճախ, արձանը պարզապես քարից պատրաստված մարդ է, 2 մետր բարձրությամբ, ձանձրալի: Այնտեղ զգում ես, որ ճարտարապետները փորձել են ինչ որ բան ստեղծել, այլ ոչ թե կրկնօրինակել:
Արարատը կարելի է տեսնել քաղաքի գրեթե ցանկացած կետից։ Գեղեցիկ ու ողբերգական լեռ հայերի համար:
Այս ու այն կողմ սփռված են անցյալ դարաշրջանի զանազան արտեֆակտներ, ինչը զարմանալի է, դրանք շատ ավելին են, քան ես սովոր եմ տեսնել իմ հայրենիքում, և դրանց վիճակը գերազանց է։ Երբեմն հանդիպում են մոնումենտալ կառույցների մնացորդներ, որոնք ընդհանրապես ոչ մեկին այլևս պետք չեն։
Ցավոք սրտի, պատմության ոչ մի հետք չի մնացել քաղաքի կենտրոնում, ամեն ինչ քանդվել է և կառուցվել են նոր շենքեր: Ինձ ասացին, որ ժամանակին հարյուրավոր հին բակեր են եղել, բայց հիմա կա միայն մեկ բարեկարգ բակ՝ Միրզոյան գրադարանը, որը ֆուդ-քորթ է, գրադարան, թանգարան և համատեղ աշխատանքային տարածք, և բոլորը միացված: Եվ դա շատ օրգանական է:
Իսկ դուք գիտեի՞ք, որ Երևանն աշխարհի հնագույն քաղաքներից է։ Այն հայտնվել է մոտ 3 հազար տարի առաջ: Բայց փաստացի, դուք դա չեք զգա այնտեղ: Բայց կա այսպես կոչված «Հին քաղաք»:
Մի խոսքով, դա հինավուրց տարածք է, որը վերածվել է տնակային թաղամասի: «Քաղաք քաղաքի մեջ», որը բաղկացած է քարե տնակների լաբիրինթոսից:
Երևանի յուրահատկություններից է սպիտակեղենը։ Այն ամենուր է: Ինչպես հասկացա, մարդիկ նեղ բնակարաններ ունեին, դրա համար էլ որոշել են իրենց լվացքը կախել փողոցում՝ տնից տուն պարաններ ձգելով։ Դա հիանալի տեսք ունի: Հիշում եմ, որ երբ ես լուսանկարում էի այդ վարտիքներով պարանները, և մի կին հարցրեց. «Ինչո՞ւ եք ընդհանրապես լուսանկարում սա»: Կինը զարմացավ, որ դա կա միայն Երևանում և նույնիսկ հպարտություն զգաց։
Քաղաքի ճարտարապետությունը չափազանց անսովոր է, չնայած ճանաչելի են մեզ ծանոթ տարրերը: Բայց տները կարմիր տուֆից են, ինչը մեզ համար անսովոր է, և ինչը դիսոնանտ էֆեկտ է ստեղծում։ Թվում է, թե դա խրուշչովյան շենք է, բայց ինչ-որ բան այն չէ: Դա այդպես է նաև այն պատճառով, որ բնակիչները բարեկարգում են իրենց տները: Օրինակ ես ապրում էի տանիքում։ Դա բառացիորեն վերնաշենք էր, որը կառուցվել էր տեղի բնակիչների կողմից: Իմ տարածքի գրեթե բոլոր տանիքները կառուցապատված էին, կամ պատշգամբներ կամ նոր բնակարաններ։
Հայերը քրիստոնյա են և նրանց կրոնն ընդհանուր առմամբ նման է մերին, բայց այն ուրիշ է: Ի դեպ, հայերը մեզանից շատ առաջ են ընդունել քրիստոնեությունը, և կարող են վիրավորվել, եթե շփոթեք նրանց կրոնական համոզմունքները: Նրանք ունեն բոլորովին յուրահատուկ եկեղեցիներ ու վանքեր: Երբ ես մտա մի հինավուրց լքված եկեղեցի և լսեցի, թե ինչպես են մարդիկ աղոթում այնտեղ, ես նույնիսկ մի փոքր վախեցա...
Սնունդը Հայաստանում հիանալի է։ Մսի, տեղական սննդի, խմիչքի հետ կապված ամեն ինչ հաճույք է։ Բայց ասիական խոհանոցի հետ կապված խնդիրներ կան։ Ավելի թանկ հաստատություններում դա ընդունելի է, ավելի էժան հաստատություններում սարսափելի։ Եվրոպական խոհանոցը տանելի է:
Խոշոր խանութներում կգտնեք ռուսական, հայկական, վրացական և եվրոպական ապրանքներ։ Դրա պատճառով ձեր աչքերը կարող են շաղվել, այնքան շատ բաներ կան, որ կուզենաք փորձել:
Գներն այնտեղ Մոսկվա-Սանկտ Պետերբուրգ են, դա վերաբերվում է և բնակարանին, և սննդին և այլին:
Իսկ ընդհանրապես. Հայաստանը գեղեցիկ երկիր է, իսկ Երևանը գեղեցիկ քաղաք։ Անպայման այցելեք, եթե հնարավորություն ունեք:
Նյութը հրապարակման պատրաստեց Կամո Խաչիկյանը
