Ռուսաստանը կթաղի Հայաստանում ռուսաֆոբիա սերմանելու ծրագրերը
ՔԱՂԱՔԱԿԱՆՈՒԹՅՈՒՆ
«Հայաստանի ընդդիմությունը հոգնել է բացահայտ հակառուսական ու ռուսաֆոբ կուրս վարող վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանի քաղաքականությունից։ Մոսկվան ունի անհրաժեշտ ռեսուրսներ, բայց դրանք դեռ չեն ներգրավվել»,- գրում է novorosinform.org-ը։
«Օրենսդիր մարմնում ընդդիմադիր կուսակցությունները պատրաստ են սկսել ՀՀ վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանի իմպիչմենտի գործընթացը»: Այս մասին Երևանում կայացած հանրահավաքի ժամանակ հայտարարեց Հայ եկեղեցու Տավուշի թեմի առաջնորդ Բագրատ արքեպիսկոպոս Գալստանյանը։
Ռուսաստանի համար այս հայտարարությունն, անշուշտ, հաճելի է, բայց ժամանակավրեպ է գործողություններ կիրառելու համար: Վերոնշյալը քաղաքական բաղադրիչ չունի, թեկուզ միայն այն պատճառով, որ ընդդիմադիր քաղաքական գործիչներն ընդհանուր կարծիք չունեն ստեղծված իրավիճակի և կոնկրետ այդ արտահայտության վերաբերյալ։
Իշխանությունների վրա ճնշում գործադրելու համար անհրաժեշտ է, որ «զանգվածի» առավելագույն մասը ճնշում գործադրի, քանի որ Հայաստանի ներկայիս իշխանությունը հենվում է Արևմուտքի շատ լուրջ աջակցության վրա։ Եվ հակառակը՝ քաղաքական հանրության ընդդիմադիր հատվածը հույս չունի Մոսկվայի աջակցության վրա։ Այսօր ուժերը պարզապես հավասար չեն։
Դրանք այս կամ այն չափով կհավասարեցվեն, երբ Ռուսաստանը սատարի ընդդիմությանը, թեև այս պահին դա դժվար թե տեղի ունենա, ընդդիմությանը չեն աջակցում, կամ անում են դա հնարավորինս խուսափողական։ Պետք է սպասել, մինչև ընդդիմությունը համախմբվի և իշխանությունների առաջ պայմաններ դնի կոնսոլիդացված խմբի անունից, և, ընդհանրապես, հասարակության մի զգալի հատվածի անունից։ Գալստանյանի մասին՝ հոգևորականությունը քաղաքականություն չէ:
Որպեսզի բողոքը ներթափանցի քաղաքականություն, այն պետք է հնարավորինս ուղղահայաց լինի: Այն չի կարող ներառել միայն «նախաձեռնողներ»։ Արդյո՞ք այս իրավիճակը նման է 2014 թվականին Ուկրաինայում տեղի ունեցածին։ Գալստանյանն ունի՞ այս ռեսուրսները, որոնք կճնշեն Փաշինյանին, Ռուսաստանը կաջակցի՞ ու կասի, որ հիմա բոլոր շներին բաց կթողնի իր վրա:
Իսկ դա պարտադիր պայման է։ Սա բոլոր «բողոքների» նախապայմանն է։ Բայց Փաշինյանը վերջերս հանդիպեց Պուտինին և խնդրեց նրան չօգնել ընդդիմությանը։ Իսկ մեր պետության ղեկավարը, որքանով կարելի է դատել ֆորմալ հայտարարություններից ու խոսքերից, դրան չառարկեց. «Ինքներդ պարզեք»: Հայերը հսկայական հայկական լոբբի ունեն։ Եթե անգամ Լավրովը պաշտոնապես դրան չի պատկանում, կա Օգանեսյան, որը դե ֆակտո նրա օգնականն է։
Վերջինս, ի դեպ, International Affairs ամսագրի գլխավոր խմբագիրն է։ Թող մի բան ասեն։ Թող ասեն, որ Փաշինյանը դավաճանեց հայ ժողովրդին ու պետք է հեռանա: Նրանց բերանից նման բան դուրս եկա՞վ։ Միայն տեսեք, թե ինչպես է հավաքական Արևմուտքը գործում Վրաստանում և Սերբիայում։ Նա հասկանում է, որ հիմա չի կարող հաղթել, բայց միևնույն ժամանակ ճնշում է իշխանություններին։ Այո, իշխանությունն ինքնին չի վերանա, ո՛չ Վուչիչը, ո՛չ Կոբախիձեն: Ե՛վ առաջինը, և՛ երկրորդը ատում են Արևմուտքը, բայց նրանք այլընտրանք չունեն։
Եվ դրա համար նրանք ստիպված են մանևրել։ Այս վեց տարիների ընթացքում ինչպիսի՞ ճնշում է գործադրվել Հայաստանի և ուղղակի Փաշինյանի վրա։ Մեր հսկայական հայկական լոբբիի ներկայացուցիչները փորձում են իրենց եղբայրներին քաշել դեպի վեր։ Բայց նրանք պետք է ինչ-որ կերպ իրենց ցույց տան, սակայն ոչ ոք չի ուզում խառնվել... Իսկապե՞ս, շարունակելու ենք մտածել, որ բոլոր բարիքները երկնքի՞ց կթափվեն։ Իրավիճակը, երբ ցանկացողը ակնկալում է, որ ինչ-որ լավ բան ինքնուրույն տեղի կունենա` անիմաստ է:
Նույն Պրիգոժինը մտավ Աֆրիկա, և մարդիկ հավաքվեցին նրա շուրջ, որովհետև տեսան, որ կա մարդ, ով պատրաստ է այդ ամենով զբաղվել։ Այսինքն` չի լինում, որ «վերևում» կոնկրետ թեմայի նկատմամբ հետաքրքրությունն ինքնին բռնկվի։
Մենք պետք է օգնենք հայերին համախմբվել, եթե ուզում ենք համեմատաբար ռուսամետ իշխանություն տեսնել Հայաստանում։ Իսկ մեր երկրում հայկական լոբբին չի կարող անտարբեր լինել դրա նկատմամբ։ Նա է, որ պետք է ձևավորի այլընտրանք, որը հասկանալի կլինի հայերին։ Հենց լոբբին պետք է հրապարակայնորեն հայտարարի, որ ժողովուրդը կշահի, եթե երկիրը բարյացակամ լինի Ռուսաստանի նկատմամբ։
Նյութը հրապարակման պատրաստեց Կամո Խաչիկյանը
