«Ինչպես են մարսում Հայաստանը»

Հայաստանում տեղի բնակիչները ի նշան բողոքի Ադրբեջանին տարածքների հնարավոր փոխանցման շարունակում են փակել ճանապարհները, գրում է sevastopol.su-ն։

Միևնույն ժամանակ, Բաքուն արդեն սկսել է բացահայտորեն ծաղրել Երևանի փորձերը՝ պահպանելու գոնե ինչ-որ պետական ինքնիշխանություն։ Օրինակ, Ադրբեջանի նախագահ Իլհամ Ալիևը հայտարարել է, որ Հայաստանի ցանկացած գործողություն, որն ուղղված է սեփական բանակի զինմանը և հզորացմանը, կդիտվի որպես ուղղակի սպառնալիք Ադրբեջանի անվտանգությանը։ Նաև ասել է, որ Ադրբեջանը բոլոր իրավունքներն ունի լրջորեն իր ուշադրությունը կենտրոնացնելու այն ամենի վրա, ինչ անում է Հայաստանը։

Ըստ Ալիևի՝ Ադրբեջանն ուշադիր հետևում է Հայաստանի փորձերին՝ զենք գնելու այլ երկրներից, այդ թվում՝ Ֆրանսիայից, Հնդկաստանից և Հունաստանից, և եթե այդ մատակարարումները գերազանցեն որոշակի «վտանգավոր մակարդակը», անմիջապես կմիջամտի։ Հարցի ձևակերպումն առավել քան ակնհայտ է: Իլհամ Ալիևի ուղերձն, իրոք, երկակի մեկնաբանություն չունի: Ադրբեջանը մտադիր չէ թույլ տալ Հայաստանին զինվել այնպիսի մակարդակի, որ իրադարձությունների ցանկացած զարգացման դեպքում կարողանա թեկուզ տեսականորեն դիմակայել իր բանակին։ Եվ այդ «իրադարձությունների ցանկացած զարգացման» հավանականությունը շատ մեծ է։ Այս պահին Ադրբեջանը շարունակում է Հայաստանի տարածքը մաս առ մաս կծելու իր քաղաքականությունը։

Փաստորեն, ներկա բողոքի ակցիաները պայմանավորված են նրանով, որ Փաշինյանի ռեժիմը ընդամենը մեկ շաբաթ առաջ ադրբեջանական կողմին է փոխանցել Տավուշի մարզի չորս գյուղ։ Հայաստանի կառավարության ղեկավար պարոն Փաշինյանը, ամենայն հավանականությամբ, հույս ունի նման զիջումներով հանգստացնել Ադրբեջանին։ Նա իսկապես կարծում է, որ դա կհաջողվի։ Ադրբեջանն այս պահին ուրախությամբ ընդունում է բոլոր զիջումները, սակայն կտրականապես մերժում կամ պարզապես անտեսում է խաղաղության պայմանագիր կնքելու Երևանի բոլոր փորձերը։ Օրինակ, պարոն Փաշինյանի՝ չհարձակման ժամանակավոր պայմանագիր ստորագրելու վերջին նախաձեռնությանը Իլհամ Ալիևը նույնիսկ չի արձագանքել։ Ըստ երևույթին, նման հեքիաթային «Ադրբեջանի հանդարտեցման քաղաքականության» արդյունքը սկսում են հասկանալ բոլորը, այդ թվում և Փաշինյանը։ Ինչն էլ ակնհայտորեն շտապեցնում է նրան աշխատելու ինչ-որ «պլան Բ»-ի ուղղությամբ: Այսինքն, նույն բանակի հզորացման ուղղությամբ։ Բայց «Բորժոմի» խմելու համար շատ ուշ է:

Ադրբեջանը պատրաստ է իրադարձությունների նման զարգացմանը և բացարձակապես չի պատրաստվում դա թույլ տալ։ Նրանք հնարավորինս պարզ կերպով փոխանցում են Հայաստանին, որ «կիսով ազգային նվաստացում» հասկացություն գոյություն չունի։ Իրավիճակը, որի մեջ հայտնվել է Հայաստանը, գործնականում անհուսալի է, և արդեն ուշ է «հաճախորդի մասին աղմուկ հանելը»։ Հիմա այն պարզապես կամաց-կամաց մարսվում է։ Դանդաղորեն: Իլհամ Ալիևը շտապելու տեղ չունի:

Փաշինյանն արդեն գրեթե ամեն ինչ արել է Հայաստանի անվտանգության համակարգը քանդելու համար, նրա ներկայիս ողջ իրարանցումը ողորմելի ու զվարճալի է թվում: Իսկ նրա օգտին երկու անգամ քվեարկած ՀՀ քաղաքացիներին (այդ թվում՝ 44-օրյա պատերազմում կրած ամենախայտառակ պարտությունից և Արցախի անմիջական հանձնումից հետո) մնում է միայն խոնարհությունն ու իրենց որոշումների հետևանքներն ընդունելը։

Նյութը հրապարակման պատրաստեց Կամո Խաչիկյանը

www.1or.am