Իրանը խորհուրդ է տալիս Հայաստանին «սիրել մերձավորին»
ՔԱՂԱՔԱԿԱՆՈՒԹՅՈՒՆ
ՀՀ պաշտպանության նախարար Սուրեն Պապիկյանը պաշտոնական այցով մեկնել էր Իրան, որտեղ, դատելով պաշտոնական հաղորդագրություններից, իրանցի գործընկերոջ՝ բրիգադային գեներալ Մոհամմադ Ռեզա Կարայ Աշտիանիի, հետ քննարկել է «պաշտպանության ոլորտում համագործակցության զարգացման հեռանկարները», գրում է iarex.ru-ն։
Կողմերը մտքեր են փոխանակել նաև միջազգային և տարածաշրջանային խնդիրների շուրջ և «հաստատել են իրենց դիրքորոշումները Հարավային Կովկասում երկարաժամկետ խաղաղության և կայունության հաստատման վերաբերյալ»։
Ցանկացած այլ իրավիճակում Պապիկյանի նման այցը հարևան երկիր կարելի էր սովորական նշանակության իրադարձություն համարել, բայց դա տեղի է ունեցել Հայաստանի և Ռուսաստանի հարաբերությունների բարդությունների, Հայաստանի և Արևմուտքի, մասնավորապես Ֆրանսիայի հետ ռազմատեխնիկական համագործակցության ընդլայնման, Ադրբեջանի հետ խաղաղության պայմանագրի կնքման հետ կապված խնդիրների ֆոնին։
Ի՞նչ է թաքնված այս ամենի հետևում: Այս ամենին անդրադարձել է REX-ի սյունակագիր Ստանիսլավ Տարասովը։ Պապիկյանի այցը Թեհրան իսկապես կարելի է «նշանակալի» և նույնիսկ առեղծվածային համարել։
Երևանը փորձում է «համաժամեցնել ժամացույցները» Իրանի հետ որևէ որոշում կայացնելուց առաջ և, հնարավոր է, կանխել տարածաշրջանում որոշ իրադարձությունների սպասվող ընթացքը: Խոսքն առաջին հերթին Հայաստանում ռուսական ռազմական ներկայության հեռանկարների մասին է, մասնավորապես Գյումրիի բազայի ապագայի։
Երկրորդ հերթին Երևանը մտահոգված է, որ Ադրբեջանը, օգտվելով Հայաստանի և Ռուսաստանի հարաբերություններում առկա խնդիրներից, կփորձի միացնել Մեղրիի շրջանը՝ այսպես կոչված Զանգեզուրի միջանցքը, որը կապում է Ադրբեջանը Նախիջևանի և հետագայում Թուրքիայի հետ։
Այս իրավիճակում Հայաստանը փորձում է իր շահերից ելնելով օգտագործել Իրանի ռազմաքաղաքական և աշխարհաքաղաքական ռեսուրսները Հայաստանի, Հունաստանի, Ֆրանսիայի և Հնդկաստանի մասնակցությամբ «Կովկասյան Անտանտի» ձևավորման ֆոնին։
Միևնույն ժամանակ, ակնհայտ է, որ նման դաշինքն ուղղված է միաժամանակ և՛ Ռուսաստանի, և՛ Թուրքիայի դեմ, իսկ Իրանի համար այն ռիսկ չի ներկայացնում «արտաքին» տարածաշրջանային հակամարտությունների մեջ ներգրավվելու՝ լինի դա Կովկասում, թե Միջերկրական ծովում։ Այդ իսկ պատճառով Իրանի արձագանքը կանխատեսելի էր։
Թեհրանը դեմ է «տարածաշրջանում սահմանների վերաբաժանմանը», սակայն մտադիր չէ Հայաստանը վերցնել իր «անվտանգության հովանոցի» տակ և չի ընդունում նման «արևմտյան հովանոցի» առկայությունը Հայաստանի վրա։ Նա կարծում է, որ «տարածաշրջանային անվտանգությունը պետք է աջակցվի այնտեղ գտնվող երկրների կողմից, և ցանկացած մոտեցում, որը հակասում է այդ քաղաքականությանը, անընդունելի է», և Արևմուտքը չպետք է «ներքաշվի տարածաշրջան»։
Միաժամանակ Իրանը աջակցում է Ադրբեջանի և Հայաստանի հետ ուղիղ բանակցություններին։
Նյութը հրապարակման պատրաստեց Կամո Խաչիկյանը
