Արմեն Գասպարյանը Ռուսաստանի հզորացման ֆոնին Ուկրաինայում, Հայաստանում և Մոլդովայում զարգացման բարդ սցենարների մասին
ՎԵՐԼՈՒԾՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐ
Նախկին խորհրդային մի շարք հանրապետություններում անցած շաբաթ իրավիճակը շատ լարված էր, ասել է քաղաքական մեկնաբան, ռադիոհաղորդավար և ՌԴ Հանրային պալատի անդամ Արմեն Գասպարյանը Ukraina.ru-ին տված հարցազրույցում։
– Եկեք առանձին նայենք Հայաստանին։ Հայաստանն այս շաբաթ փայլում էր: Որքա՞ն շուտով կփորձեն հեռացնել մեր ռազմաբազան Գյումրիում, և ի՞նչ կարող է նշանակել այդ շրջադարձը:
– Կարծում եմ, որ այս ամենը կավարտվի պետության, որպես այդպիսին, լուծարմամբ, այն պարզապես չի լինի։ Այդքանից հետո ազգը, հավանաբար, ամբողջովին կցրվի, չնայած արդեն իսկ ցրված է էթնիկ հայերը Հայաստանից դուրս շատ ավելի շատ են, քան բուն Հայաստանում։ Ժողովուրդը կմնա, իսկ պետությունը, ըստ ամենայնի, չի լինի։
Որովհետև մարդը, նկատի ունեմ ոչնչություն Փաշինյանին, վերցնում ու ցուցադրաբար քանդում է պետականության բոլոր հիմքերը։ Ի՞նչ է Գյումրիի ռուսական ռազմաբազան. նա անվտանգության երաշխավորներից է։
Պատկերացրեք, թե ի՞նչ խելք պետք է ունենա գլխում, թեկուզ Փաշինյանի նման ոչնչությունը, որ մի կողմից գոռա, թե Ադրբեջանն ուզում է քո դեմ պատերազմ սկսել, իսկ հետո, ընդհակառակը, դուրս գա ՀԱՊԿ-ից, որի կանոնադրության մեջ ասվում է, որ եթե ինչ-որ մեկը հարձակվում է անդամ երկրի տարածքի վրա, մնացածները աջակցություն են ցուցաբերում։ Ֆրանսիայի անվտանգության երաշխիքները... լսեք, ֆրանսիացիներն արդեն անվտանգության երաշխիքներ են տվել Ուկրաինային, կարդացե՞լ եք այս զարմանալի փաստաթուղթը։
– Եվ ժամանակին նաև Յանուկովիչին։
- Ես նույնիսկ չեմ ուզում որևէ բան ասել Վիկտոր Ֆեդորովիչի մասին, քանի որ այդ պատմությունը բացարձակապես էպիկական է: Այնպես է ստացվել, որ աշխատավայրում հաճախ եմ խոսում, այդ թվում Հայաստանի բնակիչների հետ։
Լսում եմ նրանց ու մտածում, թե ինչո՞վ է այս ամենը տարբերվում Ուկրաինայում տեղի ունեցածից։ Սրանք նույն կոշիկի երկու զույգերն են: Միակ բանն այն է, որ այս տղաները դեռ չեն սկսել ոգևորված թռչկոտել և քանդել հուշարձանները, բայց ես կարծում եմ, որ դա ևս տեղի կունենա: Միկա Բադալյանն այսօր ինձ ասաց, որ պարզվում է ինչ-որ գործողություններ են տեղի ունեցել կաթողիկոսի դեմ։ Նրանց կաթողիկոսը նման է մեր պատրիարքին: Սա ձեզ չի՞ հիշեցնում նույն Ուկրաինան: Ինչո՞վ է մեկը տարբերվում մյուսից: Այն, որ ոմանք հիմա ավելի դաժան են, ուրեմն, կներեք, նրանք էլ ունեն իրենցը։
Իրենց անասնաֆերմայում նրանք էլ ունեն իրենց Ֆարիոն, ով կռվում է ամեն ռուսականի դեմ, ունեն Գասպարյան ազգանունով մարդ (ինձ համար շատ անհարմար), նա իմ ազգականը չէ, Աստված մի արասցե: Ցավոք սրտի, ես այնտեղ այդպիսի տականք ազգակից ունեմ: Հենց այդ այլասերվածն էր ակցիաներ կազմակերպել ՌԴ դեսպանատան շուրջ։ Երևի տեսել եք, թե ինչպես էին նրանք ցատկոտում պլակատներով, թափահարում ուկրաինական դրոշները, «փառք հերոսներին», այսքանը։
Այնտեղ ամեն ինչ նույնն է: Դրա համար եմ ասում՝ կաթսայականությունը միջազգային հասկացություն է։ Ցանկացած մարդու կարելի է ապուշացնել, դա կախված է միայն ցանկությունից։ Հայաստանի համար իմ կանխատեսումն այն է, որ արդյունքում այն պարզապես չի լինի։ Որոշ հողեր կանցնեն Ադրբեջանին, և ամեն ինչ կավարտվի դրանով:
– Մերձդնեստրն օգնության համար դիմել է Ռուսաստանին։ Առայժմ տնտեսական, բայց որքա՞ն հեռու կարող է գնալ, և ինչպե՞ս պահպանել իրավիճակը տարածաշրջանում։
– Սանդուն լա Զելենսկի է, մարդուն մղում են երկրորդ ճակատ բացելու։
– Եվ ոչ միայն Մերձդնեստրի, այլ նաև Գագաուզիայի դեմ։
– Գագաուզիան միշտ այնտեղ է եղել, դա «մոլդովական Ղրիմ» է։ Սանդուն դեռևս դիմադրում է, փորձում է ինչ-որ կերպ ստիպել Մերձդնեստրին որոշ ոչ պոպուլյար քայլեր ձեռնարկել տնտեսական խնդիրների հետ կապված։ Ես կասկածում եմ, որ այնտեղ ջարդ է լինելու։
Չպետք է իմ կանխատեսումը ահազանգող համարել, պարզապես պետք է հասկանալ, որ բրիտանական MI6-ի ղեկավար պարոն Մուրն է ղեկավարում ամբողջը: Նաև պարոն Մուրն էր, որ ապասառեցրեց ղարաբաղյան հակամարտությունը։ Եկեք ելնենք դրանից:
Ես հասկանում եմ, որ բոլորն ուզում են երազել լավ, վեհ ու գեղեցիկ բաների մասին։ Ի սեր Աստծո, երազեք, բայց բրիտանացիները պարզապես չեն հանգստանա, քանի դեռ չեն հունցել ամեն ինչ: Ավելին, տիկին Սանդուն ինքն է գրկաբաց թռչում այնտեղ, այնտեղ եվրաինտեգրում կա և այլն։ Հետևաբար, մենք պետք է
պատրաստվենք բարդ սցենարի։
Նյութը հրապարակման պատրաստեց Կամո Խաչիկյանը
