Հայաստանն իջնում է ռուսական աթոռից. ի՞նչ է հաջորդիվ
ՎԵՐԼՈՒԾՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐ
Trtrussian.com-ը գրում է, որ Հայաստանը դադարեցրել է իր մասնակցությունը ՀԱՊԿ-ին, ասել է վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանը պարզաբանելով, որ կազմակերպությունը չի կատարել իր պարտավորությունները 2021-2022 թվականներին: «Մենք կասեցրել ենք մեր մասնակցությունն այդ համաձայնագրին։ Տեսնենք, թե հետո ինչ կլինի»,- ասել է նա: Միաժամանակ, ըստ նրա, Գյումրիից ռուսական 102-րդ ռազմակայանի դուրսբերման մասին դեռ խոսք չկա։
Կրեմլն էլ հայտնել է, որ Երևանից որևէ պաշտոնական ծանուցում չի ստացել։ ՌԴ նախագահի մամուլի քարտուղար Դմիտրի Պեսկովը նշել է, որ այժմ անհրաժեշտ է հասկանալ այդ գործողությունների մանրամասները. «Հուսանք, որ մեր հայ ընկերները մեզ ամեն ինչ կբացատրեն»։ Այս ամենի ֆոնին Հայաստանի մայրաքաղաքում կայացել են բանակցություններ Ֆրանսիայի Զինված ուժերի նախարար Սեբաստյան Լեկորնուի և Հայաստանի պաշտպանության վարչության պետ Սուրեն Պապիկյանի միջև։ Նրանք քննարկել են ռազմական համագործակցության ամրապնդմանն ու հակաօդային պաշտպանության համակարգերի մատակարարման հարցեր։
ՄԳԻՄՕ-ի Հետխորհրդային հետազոտությունների կենտրոնի ավագ գիտաշխատող Ստանիսլավ Պրիտչինը TRT-ին ասել է, թե այն որոշումն ինչպես կազդի ռուս-հայկական հարաբերությունների վրա.
— Խոսքը նախ կասեցման մասին է, ոչ թե ՀԱՊԿ-ից ուղղակի դուրս գալու։ Փաշինյանը խաղում է մի խաղ, որում փորձում է հնարավորինս ցույց տալ, որ կրճատում է ֆորմալ հարաբերությունները Ռուսաստանի հետ և միաժամանակ ակտիվացնում համագործակցությունը Ֆրանսիայի և Հնդկաստանի հետ։ Ավելի վաղ, օրինակ, Երևանն առաջարկել էր Նյու Դելիին իր աջակցությունը երկիրը Եվրոպայի հետ կապող այլընտրանքային առևտրային ճանապարհի ձևավորման հարցում։
- Այդ որոշումը ինչպե՞ս կանդրադառնա Ռուսաստանի հետ հարաբերությունների վրա։
- Դա բացասական ազդեցություն կունենա։ Մոսկվան տեսնում է Հայաստանի մոտեցման երկակիությունը: Այսինքն Երևանում մի կողմից ասում են, որ դադարեցնում են անդամակցությունը ՀԱՊԿ-ին, մյուս կողմից պահպանում են երկրների միջև գործող մնացած բոլոր պայմանագրերը։ Բայց բացի ՀԱՊԿ-ից, պետությունների հարաբերությունները կարգավորվում են երկկողմ համագործակցության մեծ թվով պայմանագրերով։ Երկրներն ունեն զարգացած կարգավորող դաշտ, և ամեն ինչ չէ, որ կախված է Հայաստանի ՀԱՊԿ մտնելուց կամ չմտնելուց։ Հասկանալի է, որ Հայաստանը չի համաձայնի ամբողջությամբ փակել ռուսական բազան երկրում, քանի որ դա նրանց կզրկի Ռուսաստանի անվտանգության հովանոցից։ Կասկածում եմ, որ Հայաստանի իշխանությունները ցանկանում են մեն մենակ մնալ շրջապատված ոչ ամենաբարեկամ երկրներով։ Այնուամենայնիվ, երկրների միջև փոխգործակցության դաշտը նվազում է։
— Ֆրանսիայի հետ համագործակցությունն ավելի արդյունավետ կլինի՞, քան ՀԱՊԿ-ի հետ։
— Ֆրանսիայի հետ ռազմական դաշինքի ամրապնդումը չի ազդի Հայաստանի անվտանգության վրա: Կլինեն միայն որոշ կոնկրետ կետերի շուրջ: Փարիզն ուղղակի մուտք չունի դեպի Երևան, և այդ համագործակցությունը չպետք է դիտարկել որպես հուսալի կամ ռազմավարական կարևոր բան։
Նյութը հրապարակման պատրաստեց Կամո Խաչիկյանը
