Հայաստանի ու հայության մասին
ՎԵՐԼՈՒԾՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐ
Ok.ru-ն գրում է, որ Հայաստանը կոչվում էր Ուրարտու, և ըստ հնագույն քարտեզների գտնվում էր երեք ծովերի միջև, իսկ Վան քաղաքը մայրաքաղաքն էր։ Հետո եկավ Տիգրան Մեծը` քաջարի մարտիկ, Հայոց թագավոր, և նրա ժամանակ քարավանը երկրի մի սահմանից մյուսն էր հասնում երկար օրերով գնալուց հետո։ Մեկ այլ թագավոր էր Արարատնը՝ երկգլխանի գագաթ ունեցող լեռը: Նա տղամարդ հերոսի պես իշխում էր բերրի հովտի վրա: Իզուր չէ, որ Նոյը՝ հավաքելով բոլոր կենդանի արարածներին տապանում, ջրհեղեղից հետո Արարատի վրա նավամատույց գտավ ու ընդմիշտ հաստատվեց այդտեղ:
Մեսրոպ Մաշտոցը ստեղծել է այնպիսի այբուբենը, որից ուրիշ ոչ ոք չունի: Յուրաքանչյուր տառ ունի իր զարդը, օվալը, կառուցվածքը, հազվադեպությունը: Իսկ Երևան քաղաքի մատենադարանում ամբարված են հպարտ հայկական հողի մասին պատմությունները։
Չորրորդ դարում եկավ Հայաստան եկավ Գրիգոր Լուսավորիչը. քրիստոնեությունը, որպես հավատք գտավ Հայաստանում, և տեղի լանդշաֆտը զարդարվեց հարյուրավոր եկեղեցիներով և տաճարներով: Խոր Վիրապը, Գառնին, Գեղարդը, հիասքանչ Տաթևը և այլ վանքեր կանգնած են մնացել հազարամյակների ընթացքում արհամարհելով աշխարհիկ ուրախությունները: Ղարաբաղը, և Զանգեզուրը, և Ծաղկաձորը, Դիլիջանը. աշխարհում չկան ավելի գեղեցիկ վայրեր, և չկա այդպիսի գեղեցիկ երկր:
Այդ ժամանակից ի վեր շատ դարեր են անցել, բայց դեպի ծով ելքեր չկային, երկրում քիչ հող էր մնացել, և հայեր գրեթե չկային։
Լեռան զառիթափերի մեջ, չոր հարթավայրերում, որտեղ երկիրը խանձվում է արևից, միայն հայը կարող էր քարերի միջև դաշտեր ստեղծելով գոյատևել, և հյութալի խաղող աճեցնել գինիների ու կոնյակների համար, նույնիսկ Ֆրանսիայում նման համեղ կոնյակ չկա։
Հայի աչքերը թախծոտ են, պարունակում են ցեղասպանություն, ցավ և տխրություն, նրանց մեջ կարելի է կարդալ ժողովրդի պատմությունը: Դուդուկն է բուժում սրտի բոլոր վերքերը, իսկ հետո դեպի Սևանի ափ, համտեսելու թարմ իշխան։
Թերևս այսօր աշխարհում չկան այնպիսի վայրեր, որտեղ հայերը չապրեն, նրանք ամենուր հաջողությամբ ստեղծում են իրենց սփյուռքներն ու համայնքները։ Թաթլյանն ու Շերը, Շառլ Ազնավուրը և հազարավոր այլ հայեր իրենց սերն ու գեներն են տվել տարբեր երկրների մշակույթներին:
Եվ ես ասում եմ բոլոր հայերին - բարև ձեզ, ես սիրում եմ ձեզ, մաղթում եմ, որ ձեր հոգին երիտասարդ լինի, երկիրը ապրի սրտի բաբախյունով, որի մեջ կիրքն է, սերն ու քնքշանքը հայրենի Հայաստանի հանդեպ: Եվ հա՛յ, չնայած դու կարող ես ապրել ամենուր, հավատարիմ եղիր հայրենի երկրին:
Նյութը հրապարակման պատրաստեց Կամո Խաչիկյանը
