ՀԱՊԿ-ի և Ռուսաստանի դեմ Փաշինյանի դեմարշը ոչ մի լավ բան չի բերի Հայաստանին
ՎԵՐԼՈՒԾՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐ
Pravda.ru-ն գրում է, որ վերջին տարիներին շատ երկրների արտաքին քաղաքականության մեջ միանշանակ ավելի ու ավելի տարածված է դառնում «վիրավորված երեխա» հասկացությունը, այսինքն ինձ՝ նման հրաշալի մարդու «վատ» են վերաբերվել, և դա նշանակում է, որ ես այլևս «ընկեր» չեմ քո հետ: Այս մոտեցման տիպիկ օրինակ է Հայաստանի ներկայիս ղեկավարությունը՝ ի դեմս Նիկոլ Փաշինյանի։
2020 թվականի Ղարաբաղյան պատերազմից ի վեր Հայաստանի ղեկավար Նիկոլ Փաշինյանը մեծ դժգոհություն է ցույց տալիս ՀԱՊԿ-ի նկատմամբ: Ասում է ՀԱՊԿ-ը՝ այսինքն «Ռուսաստանը» չօգնեց պահպանել Հայաստանի վերահսկողությունը Ղարաբաղի նկատմամբ, և քանի որ չօգնեց, ուրեմն եզրակացությունը պարզ է՝ մենք ավելի ակտիվ ենք լինելու Եվրոպայի հետ բարեկամանալու հարցում։
Ինչպես ասում էր «Տասներկու աթոռների» հայտնի հերոս Օստապ Բենդերը «Արևմուտքը մեզ կօգնի»։ Եվ այդ երկու մարդկանց միջև հաստատ ինչ-որ ընդհանրություն կա։ Հավանաբար նույն արկածախնդրությունը։
Դե, Արևմուտքը սկսեց «օգնել».
- Միացյալ Նահանգների մասնակցությամբ համատեղ զորավարժություններ Հայաստանի տարածքում
- Եվրոպայից դիտորդների հրավիրում Ադրբեջանի հետ սահմանին դիտորդական առաքելության համար
- զրահատեխնիկայի մատակարարում Ֆրանսիայից
- Հայաստանի և Ադրբեջանի միջև խաղաղության գործընթացի մշտական խաթարում
- Հայաստանի կողմից ՀԱՊԿ-ի շրջանակներում համատեղ միջոցառումների հերթական անտեսում:
ՀԱՊԿ հերթական գագաթնաժողովը տեղի ունեցավ առանց Հայաստանի։ Ինչպե՞ս մեկնաբանեց Փաշինյանը. շատ խոնարհ, և միևնույն ժամանակ խղճուկ ու հպարտ. «Մենք մտածելու ժամանակ ենք տալիս և՛ մեզ, և՛ ՀԱՊԿ-ին»։
Հայաստանի ղեկավարության արևմտամետ կողմնորոշումն ընդհանրապես հասկանալի է: Բայց եթե անկեղծ ու լուրջ մտածեք, իսկապե՞ս սխալվում է Փաշինյանը, երբ ասում է, որ ՀԱՊԿ-ն անգործունակ կազմակերպություն է։ Ի վերջո, եթե ՀԱՊԿ-ը համեմատենք ՆԱՏՕ-ի հետ, ապա ինտեգրման, ստանդարտացման, ընդհանուր կառավարման և ռազմական պլանավորման աստիճանի առումով ՀԱՊԿ-ը պարզապես կամավոր ջենթլմենների ակումբ է։ Եթե ուզեմ՝ կգամ, եթե ուզեմ՝ չեմ գա, լիբերալիզմ իր լավագույն վիճակում: Եվ դա վերաբերվում է ոչ վերջերս ստեղծված կազմակերպությանը: ՀԱՊԿ-ը գոյություն ունի արդեն 30 տարի, և այդ ընթացքում կազմակերպությունը որակապես առանձնապես չի փոխվել։ Եվ այդ առումով Փաշինյանի կշտամբանքը կարելի է մասամբ արդարացի համարել, ինչպես և ՀԱՊԿ-ին ուղղված ցանկացած քննադատական խոսք։ Դե քննադատելը հեշտ է։ Բայց միգուցե՞ այս իրավիճակն առայժմ հարիր էր ՀԱՊԿ մասնակից երկրներին։ Եվ ի դեպ, Հայաստանն ինքը ի՞նչ է արել իր կողմից կազմակերպության աշխատանքը բարելավելու և ՀԱՊԿ անդամ երկրների համար։ Կազմակերպությունը բարեփոխելու նախաձեռնություններ եղե՞լ են: Ոչ: Կարծես թե այս ամբողջ ընթացքում Հայաստանի ղեկավարությունը բավական գոհ էր նրանից, որ երկրի սահմանները հսկում էին ռուս սահմանապահները, Հայաստանի ներսում կա ռազմակայան, իսկ ռուսական զենքի մատակարարումները վարկով են։
Այո՛, այդ համակարգը զարգացել է Փաշինյանից առաջ, բայց ի՞նչ է արել Հայաստանի նոր վարչապետը 2018 թվականից ի վեր երկրի ռազմական անվտանգության ամրապնդման առումով, կամ գուցե՞ Հայաստանն ինքն է օգնել ինչ-որ մեկին դժվարին պահերին։
Դե, իրակե, 2022 թվականի հունվարին Ղազախստանում զանգվածային անկարգություններ եղան, ՀԱՊԿ երկրները հստակ աշխատեցին և օգնեցին երկրում սահմանադրական կարգի վերականգնմանը, և Հայաստանն էլ իր փոքրիկ ներդրումն ունեցավ։ Երևանը ՀԱՊԿ առաքելության շրջանակներում մի քանի տասնյակ հոգուց բաղկացած ստորաբաժանում ուղարկեց Ղազախստան։ Այդ խումբը կատարեց մի շատ կարևոր և վեհ առաքելություն՝ հսկեց Ալմաթի քաղաքի ջրառը և խոհանոցը, այսինքն հացի փուռը։
Նյութը հրապարակման պատրաստեց Կամո Խաչիկյանը
