Բոլոր նման հարցերը շեֆիդ տուր` պարոն Հաջիևին
ՎԵՐԼՈՒԾՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐ
Infoteka24.ru-ն գրում է, որ «Ինչո՞ւ է Հայաստանը հրաժարվում տեղեկատվություն տրամադրել 4000 ադրբեջանցիների զանգվածային գերեզմանների մասին»,- հարց է հնչեցրել Ադրբեջանի նախագահի օգնական Հիքմեթ Հաջիևը։ Ի՞նչ «զանգվածային գերեզմանների» մասին է նա խոսում։ Ո՞ր ադրբեջանցիներն էին «զանգվածային թաղվել»: Ե՞րբ և որտե՞ղ: Եվ ամենակարևորը՝ ի՞նչ կապ ունի դրա հետ Հայաստանը։
Եթե խոսք է գնում Ղարաբաղյան առաջին պատերազմում Ադրբեջանի կորուստների մասին, ապա դա տեղի չի ունեցել Հայաստանի տարածքներում։ Որտեղի՞ց կարող է Հայաստանը տեղեկատվություն ստանալ այն մասին, թե որտեղ են թաղված Արցախի ինքնապաշտպանական ուժերի հետ մարտերում զոհված ադրբեջանցի զինծառայողները: Դա Ադրբեջանի պաշտպանության նախարարության գերատեսչական գործն է։ Ի վերջո, մոբիլիզացիա է եղել, նախարարից, կորպուսի հրամանատարներից և այլ կազմավորումների պետք է հրամաններ եղած լինեին, թե ո՞ւր, ի՞նչ մարտական առաջադրանքի համար են ուղարկվել այդքան զինվոր ու սպա։
Ըստ կանոնադրության յուրաքանչյուր գործողությունից հետո՝ հարձակողական, թե պաշտպանական, յուրաքանչյուր հրամանատար կազմում է, այսպես կոչված, սանիտարական կորուստների ցուցակը, այսինքն այնքան զոհ, այնքան վիրավոր, այնքան անհայտ կորած։ Նման փաստաթուղթ Ադրբեջանի նախարարության արխիվում չի՞ պահպանվել: Հարցրեք Զաքիր Հասանովին, պարոն Հաջիևին։ Դուք ախր գիտեք, որ պատերազմի ժամանակ և Ադրբեջանի և ԼՂՀ-ի խաղաղության պայմանագրի ստորագրումից հետո համատեղ միջգերատեսչական հանձնաժողով է աշխատել։ Ադրբեջանական կողմից այն գլխավորել է Ազգային անվտանգության նախարար Նամիկ Աբբասովը։ Այսպիսով, հարցրեք նրան:
Իսկ ավելի լավ կլինի հենց բոսին՝ նախագահ Իլհամ Ալիևին հարցնել, թե որտե՞ղ են անհետացել 2,5 հազար ադրբեջանցի զինծառայողներ հունվար-փետրվարին ձմեռային մեծ հարձակման գործողության ժամանակ, որը պատրաստել էր անձամբ Հեյդար Ալիևը։ Զոհվել են, պարոն Հաջիև, նրանց մարմինները մնացել են Քելբաջարի ձյան մեջ։ Հենց այդ ժամանակ էր անհրաժեշտ կապ հաստատել ԼՂՀ բանակի հրամանատարության հետ, դիակները վերցնել ու հողի մեջ թաղել։ Ժողովրդի զայրույթից վախեցա՞ք։ Այո՛։ Լեգենդ եք հորինել, որ նրանք ողջ են, հայերն նրանց պահում են համակենտրոնացման ճամբարներում։ Սուտ խոսեցիք, ասում էիք «մեր հողերը կազատագրենք, գերիներին կվերադարձնենք ընտանիքներին»: Եվ ի՞նչ: Ո՞ւր են նրանք, այդ «հայկական համակենտրոնացման ճամբարների գերիները»: Չկան ու երբեք էլ չեն եղել: Նրանք բոլորը տրված էին քելբաջարյան դաժան ձմռան ողորմությանը։ Փնտրեք նրանց աճյունները այնտեղ, որը այժմ ձերն է, պարոն Գաջիև: Համարձակվեք գոնե հիմա ճշմարտությունն ասել ձեր ժողովրդին։ Հայաստանը չի կարող ձեզ օգնել այդ հարցում։
Նյութը հրապարակման պատրաստեց Կամո Խաչիկյանը
