Քաղաքագետ Գասպարյանն անվանել է Նիկոլ Փաշինյանի «գլխավոր տխրությունը»
ՎԵՐԼՈՒԾՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐ
Regnum.ru-ն գրում է, որ անցած դարի 90-ականներին Լեռնային Ղարաբաղում զինված հակամարտությունում տարած հաղթանակը համազգային հաղթանակ էր և լուսավոր կետ Հայաստանի պատմության մեջ վերջին 100 տարիների ընթացքում, սակայն Հայաստանի ներկայիս վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանը հրաժարվեց այդ ամենից։ Այդ մասին regnum-ի թղթակցին ասել է քաղաքագետ Արմեն Գասպարյանը։
«Ընկեր Փաշինյանն իր «հմուտ» գործունեության շնորհիվ պարտվեց վերջին պատերազմում։ Դա 2020 թվականի աշնանն էր։ Ռուսաստանի միջնորդության շնորհիվ կնքվեց խաղաղություն, որը ենթադրում էր որոշակի պայմաններ։ Եվ ընկեր Փաշինյանը սկսեց դրանք իրականացնել։ Եթե դա որևէ ազդեցություն ունենար նրա քաղաքական ճակատագրի վրա, ապա դա ակնհայտ կդառնար 2021 թվականի հունիսի ընտրություններում։ Բայց հայ ժողովուրդը դուրս եկավ և զանգվածաբար, քննադատական մեծամասնությամբ աջակցեց Փաշինյանի գործունեությանը»,- ասել է Գասպարյանը։
Սակայն, ինչպես համաձայնվել է քաղաքագետը, Հայաստանի իշխանություններն արդեն փորձում են Ռուսաստանին մեղադրել Ղարաբաղի հետ կատարվածի համար։ Եվ ոչ միայն հիմա, այլ նաև դա անում էին դեռ 2020 թվականի աշնանից։
«Սեփական թուլությունն ու ժողովրդի հանդեպ դավաճանությունը պետք է բարդել ինչ որ մեկի վրա։ Եվ քանի որ Փաշինյանը ողջ կյանքն անցկացրել է Սորոսի կառույցների ներքո, ակնհայտ է, որ նա օգտվելու է այդ փորձից և ամեն ինչ բարդելու է Ռուսաստանի վրա»,- հայտարարել է Գասպարյանը։
Նա հիշեցրել է, որ Փաշինյանն իր ողջ քաղաքականությունը հիմնել է այսպես կոչված ղարաբաղյան կլանի քննադատության վրա, որոնք են նախկին նախագահներ Ռոբերտ Քոչարյանը, Սերժ Սարգսյանը և այլ քաղաքական գործիչները։
«Եվ ինձ համար դա ամենազարմանալի պահն է։ 100 տարվա ընթացքում դա միակ լուսավոր կետն էր կովկասյան այդ փոքրիկ երկրի պատմության մեջ։ Որովհետև մնացած ամեն ինչ ողբերգություններ և աղետներ էին։ Նրանք ունեցան ազգային հաղթանակի պահ, նրանք հաղթեցին պատերազմում, իսկ հետո Փաշինյանն ամեն ինչ հանձնեց ամենահաջող ձևով», - դժգոհել է քաղաքագետը։
Քննարկելով այն, թե ի՞նչ է լինելու հետո Գասպարյանը ենթադրել է, որ հիմա Լեռնային Ղարաբաղի բնակչության մի մասը կտեղափոխվի Հայաստան։ Եվ դա էլ հենց այն է, ինչը Փաշինյանը չի ցանկանում: Որովհետև այս մարդիկ հիպերկրիտական են տրամադրված լինելու Փաշինյանի նկատմամբ: Իսկ դա խթան է ղարաբաղյան կլանի համար, որը դեռ քաղաքականության մեջ է։
«Դա է պարոն Փաշինյանի գլխավոր տխրությունը: Իսկ այն, որ Ղարաբաղն Ադրբեջանի կազմում ցուցադրաբար ու արագ կվերակառուցվի ու կկարգավորվի միջազգային դիտորդների մի խմբով՝ նրա համար ընդունելի տարբերակն է»,- եզրափակել է քաղաքագետը։
Նյութը հրապարակման պատրաստեց Կամո Խաչիկյանը
