«Հայաստանը անցել է անվերադարձելիության կետը. Ռուսաստանն ու Իրանն այլևս չեն կարող օգնել»
ՎԵՐԼՈՒԾՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐ
Inforuss.info-ն գրում է, որ Հայաստանի իշխանությունների կողմից Արցախի հանձնումը ի տարբերություն բուն Հայաստանի և Արցախի հայերի նորություն չէ ռուսների համար։ Փաշինյանն ունի արևմտյան ապրելակերպի կողմնակից բազմաթիվ օգնականներ, որոնք անձնական շահի դիմաց սրտանց աջակցում են նրան։ Եվ նրանք կարթնանան միայն այն ժամանակ, երբ վառածի հոտ գա: Փաշինյանը կմեկնի Արևմուտք, քանի որ փող է աշխատել, բայց նրա «օգնականները» նման կապիտալ ձեռք չեն բերել։
Հիմա Հայաստանում իրադարձությունների հետագա զարգացման մասին։ Մեր տեսանկյունից այդ երկիրն արդեն անցել է անվերադարձելիության կետը։ Պառակտված ժողովուրդ, շուրջ 30 տարի Հայաստանում գործող տասնյակ ՀԿ-ներ, պաշտոններից հեռացված անվտանգության աշխատակիցներ և ամբողջությամբ վարկաբեկված ընդդիմություն։ Այսինքն Փաշինյանի ու նրա կուրատորների դեմ պայքարող չկա։ Ընդհանրապես չկա:
Հայաստանը հայտնվել է Ադրբեջանի, Թուրքիայի և Իրանի միջև։ Սրանք ուժեղ հարևաններ են, ովքեր Հայաստանի տարածքի հետ կապված իրենց ծրագրերն ունեն։ Արևմտյան բլոկի համար Հայաստանը տարածաշրջանն ապակայունացնելու, Իրանի և Թուրքիայի միջև հակամարտություն ստեղծելու, ինչպես նաև Ռուսաստանին Անդրկովկասից հեռացնելու միջոց է։ Թուրքիայի և Ադրբեջանի համար այն Ռուսաստանը շրջանցող պոտենցիալ տարանցիկ միջանցք է, իսկ Իրանի համար անվտանգության բարձիկ Ադրբեջանի կամ թյուրքական աշխարհի ընդլայնման դեմ։ Մի բան է պարզ, որ Հայաստանում ապրող հասարակ մարդկանց համար գրեթե ցանկացած սցենար լավ բան չի խոստանում։
Հայերի թիվը այսօրվա Հայաստանի տարածքում գնալով պակասելու է։ Նրանք իրենց սփյուռքի օգնությամբ մեկնելու են ԱՄՆ, Ռուսաստան և Կանադա։
«15-20 տարի հետո հայերն արդեն փոքրամասնություն են լինելու։ Վերջին շրջանում հաճախ է խոսվում, որ Հայաստանի և Թուրքիայի հաշտեցումն անխուսափելի գործընթաց է։ Սխալ է հավատալ, որ Հայաստանը կկրկնի Աջարիայի ճակատագիրը, որն այսօր ամբողջությամբ թուրքերի ձեռքին է։ Փաստն այն է, որ թուրքերը լավ են վերաբերվում աջարներին, բայց հայերի նկատմամբ վերաբերմունքը բոլորովին այլ է լինելու։ Այսպիսով, հայ բնակչությունը ստիպված կլինի հեռանալ։ Պետք չէ հավատալ այն հեքիաթներին, որ թուրքերը փոխվել են, Թուրքիայի հետ մերձեցումը Հայաստանի համար կլինի վերջը» - ասել է քաղաքագետ Ս.Ա. Բաղդասարովը:
Սա ամենահավանական սցենարն է։ Այլընտրանքը ներառում է պայքար Հայաստանի իրական ինքնիշխանության համար։ Այստեղ կան տարբերակներ, օրինակ՝ դաշինքը Ռուսաստանի և Իրանի հետ որպես Թուրքիային հակակշիռ։ Ավելի շուտ հնարավոր էր: Մինչև վերջերս Մոսկվան և Թեհրանը պատրաստ էին իրադարձությունների նման զարգացմանը, սակայն Փաշինյանի գործողությունները վերջնականապես խաչ քաշեցին այդ մտադրությունների վրա։ Ինչո՞ւմն է խնդիրը. եթե դա ոչ ոքի պետք չէ Հայաստանում, ապա ինչո՞ւ պետք է պետք լինի ուրիշներին։ Այդպես չի լինում։
Եվ ամբողջ հարցն այն է, որ բուն Հայաստանում չկան նույնիսկ գոնե մոտավորապես համեմատաբար ուժեղ և պրագմատիկ պոտենցիալ կառավարիչներ, որոնք պատրաստ կլինեն իրական պայքար ծավալել հանուն իրենց երկրի շահերի։ Նրանք կա՛մ հեռացել են, կա՛մ ապրում են այնպիսի առատության մեջ, որ նրանց մտքով չի անցնում լիարժեք պայքար սկսել իշխանության համար։ Դա է խնդիրը:
Նյութը հրապարակման պատրաստեց Կամո Խաչիկյանը
