«Անողնաշար ղեկավարը դժբախտություն է երկրի համար. Փաշինյանը հրաժարվում է Արցախից»
ՎԵՐԼՈՒԾՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐ
Dzen.ru-ն գրում է, որ ռուսերեն ասացվածք կա՝ խմող հայրը դժբախտություն է ընտանիքի համար։ Այնպես որ, ստեղծված իրավիճակում եթե մի փոքր վերաձևակերպենք այս ասացվածքը և այն տարածենք Հայաստանի, Ադրբեջանի և Լեռնային Ղարաբաղի շուրջ ստեղծված իրավիճակի վրա, ապա կարող ենք ասել, որ անողնաշար ղեկավարը դժբախտություն է երկրի համար։
Հայաստանի վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանը հայտարարել է, որ պատրաստ է ճանաչել Բաքվի ինքնիշխանությունը Ադրբեջանական ԽՍՀ սահմաններում, այսինքն ասել է, որ ինքնահռչակ Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետությունը (Արցախը) Ադրբեջանի անբաժանելի մասն է։
Փաստորեն, Փաշինյանը, հիշեցնենք, որ նա իշխանության եկավ գունավոր հեղափոխության արդյունքում, Ռուսաստանի համար կտրելով դեպի Իրան ցամաքային միջանցքը և փաստացի Ռուսաստանի խաղաղապահ զորախմբի ներկայությունը տարածաշրջանում իրավական տեսանկյունից ոչ լեգիտիմ դարձնելով կատարում է Արևմուտքի կամքը:
Սակայն Փաշինյանը սխալվում է, երբ կարծում է, որ Ադրբեջանն այդտեղ էլ կանգ է առնելու։ Փաստն այն է, որ Բաքուն ունի Նախիջևանի անկլավը, և այնտեղ տանող ուղին անցնում է Հայաստանի Սյունիքի մարզով, որը երջանիկ «պատահականությամբ» Ադրբեջանը նույնպես համարվում է իր սկզբնական (առնվազն դրա մի մասը) տարածքը։ Իսկ Ալիևի վերջին հայտարարությունները դրա վառ հաստատումն են: Դե նա խաղաղություն չի ուզում, երբ հակառակորդը տալիս է այն ամենը, ինչ խնդրում են ինչո՞ւ խաղաղություն։
Հետաքրքիր է, իսկ Փաշինյանը մտածե՞լ է Արցախում ապրող բնակչության մասին։ Երկու տարբերակ կա. կա՛մ ստիպողաբար կվտարեն տարածքներից, կա՛մ... ավելի լավ է այդ տարբերակի մասին չխոսենք։ Ահա արևմտյան հովանավորյալի այսպիսի անփառունակ կառավարումը:
Նյութը հրապարակման պատրաստեց Կամո Խաչիկյանը
