Ցտեսությո՞ւն Հայաստան

Argumenti.ru-ն գրում է, որ 90-ականներին «Good Bye America!» երգելը սխրանքի պես մի բան էր: Իշխանությունները քծնում էին նահանգներին, նրանց հետքերով ժողովուրդ-սիրողական Պետրոսյաններն էին քծնում: Այն ժամանակ անհնար էր հավատալ, որ նրանց փչացած ջինսերը մեզ համար կփոքրանան. եղբայրներ ընդմիշտ: Իսկ այսօր իգական սեռի փոխվարչապետը կոչ է անում ընդհանրապես ձեռնպահ մնալ նոր ջինսեր գնելուց։ Իսկ Ամերիկան ​​վերևից է նայում մեզ. դարավոր թշնամիներ:

Ռուսաստանը բարեկամ էր նաև մի փոքր երկրի հետ, որի բնակիչների անունները վերջանում են «յան»-ով։ Եվ այդ երկիրը Ադլերն ու Սոչին չի, թեև այնտեղ ևս շատ են «յաններ»-ը, անգամ ավելի շատ քան «ովեր»-ը։ Իսկ այդ երկիրը՝ Հայաստանը, խորհրդային հինգաստղանի կոնյակի և Արարատ լեռան գեղեցիկ տեսարանների ծննդավայրն է։ Ասեմ, որ նա ժամանակին մտերիմ ընկեր էր, ռազմաբազա տեղադրվեց, խաղաղապահներ տրվեցին, իսկ խանութների դարակները տրամադրվեցին հայկական կոնյակի համար և այլն, և այլն։

Բայց փոքր հետխորհրդային երկրների կառավարիչները ծննդաբերական ծանր տրավմաներով են լինում. նրանք բարությունն ընկալում են որպես թուլություն: Վերցնենք Պամիրի ենթադրյալ տիրակալին՝ կոլեկտիվ ֆերմեր Ռահմոնին։ Հիշո՞ւմ եք, թե նա ինչ միտք նետեց Սամարղանդում: Նա ուղիղ մեր նախագահի երեսին ասաց, որ «դուք մեզ վերաբերվում եք առանց հարգանքի»։ Ճիշտ այնպես, ինչպես Դոն Կարլեոնեն, սակայն, տաջիկական արտադրության:

Իսկ նրա հարևանը, նախագահ Շավքաթ Միրզիյոևը մեռած մեղավորներ էր փնտրում. «Չնայած անկախությունը ձեռք է բերվել 31 տարի առաջ, մեր պապերը փորձել են դա անել ավելի քան 100 տարի առաջ, 100 հազարավոր մեր հայրենակիցները բռնաճնշվել են, 13 հազարը անխնա գնդակահարվել։ Ինչու՞: Որովհետև նրանք մեր մեծագույն հերոսներն էին, ազգի պարծանքը, 2-3 լեզու գիտեին, ռեժիմը հասկացավ, որ կարող են ազատագրել մեր հայրենիքը, բերել այն բարգավաճման»։

Նման բաղձալի անկախության ձեռքբերումից հետո արդեն անցել է մեկ երրորդ դար,  բայց ուզբեկի գլխավոր երազանքը Նովի Ուրյուպինսկում կոպեկներով շինարարությունն է: Բայց դե, իհարկե, Ստալինն է մեղավոր։ Տեղ հասանք:

Եվ հիմա էլ հայկական ռադիոյի մասին կատակների սիրահար, վարչապետ Փաշինյանն է կծում իրեն կերակրողի ձեռքը:  Հայաստանի բացարձակ անկախ Սահմանադրական դատարանը սահմանադրությանը համապատասխան է ճանաչել Միջազգային քրեական դատարանի վերաբերյալ Հռոմի կանոնադրությամբ ամրագրված պարտավորությունները։ Ի՞նչ է դա, այն մասին, թե ինչի՞ մասին է և ինչո՞վ են ուտում այդ հայտարարությունը, գուշակեք ինքներդ։ Բայց քիչ հավանական է, որ մոտ ապագայում կայանա Ռուսաստանի ղեկավարի պետական ​​այցը Երևան։

Ռուսաստանում, ի դեպ, կա իր անկախ դատական ​​համակարգով Բասմանի դատարանը, որն իր ժողովրդականությամբ չի զիջում ՄՔԴ-ին։ Միգուցե նա սկսի՞ գործել։ Ի վերջո, կա տարածված ժողովրդական արտահայտություն. «Այն, որ դեռ բանտում չես, քո վաստակը չէ, այլ մեր թերությունը»։ Իսկ թերությունները պետք է շտկել։