Միխայիլ Ալեքսանդրով. Ռուսաստանի ԱԳՆ-ն խաղում է Արցախի հայերին շրջափակելու Բաքվի ջանքերի հետ համատեղ
ՎԵՐԼՈՒԾՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐ
Realtribune.ru–ն գրում է, որ այն թե ի՞նչ է փորձում հասնել Բաքվի ռեժիմը Արցախում, ինչո՞ւ են ՌԴ իշխանությունները լռում Ստեփանակերտ-Գորիս ռազմավարական նշանակության ավտոճանապարհի շրջափակման հարցում և IA Realist-ի այլ հարցերի պատասխանել է քաղաքական գիտությունների դոկտոր Միխայիլ Ալեքսանդրովը։
Հարց. Ի՞նչն է խանգարում ՌԴ զինված ուժերին ապաշրջափակել Ստեփանակերտ-Գորիս ավտոճանապարհը։
Միխայիլ Ալեքսանդրով. Այնպես չէ, որ պետք է ապաշրջափակել ուղին, հարցն այն է, որ մեր ղեկավարությունը պետք է որոշի թե ինչ անել։ Ռուսաստանի Դաշնության արտաքին գործերի նախարարությունը պետք է ճիշտ գնահատի իրավիճակը, ճիշտ եզրակացություններ անի և ճիշտ գնահատականներ տա։ Միգուցե այդ ժամանակ գործը չհասնի երթուղին ուժով ապաշրջափակելու անհրաժեշտությանը։ Արտաքին գործերի նախարարությունը, եթե գործում է Ռուսաստանի ազգային շահերի շրջանակում, և չի գտնվում ադրբեջանական լոբբիստների ազդեցության տակ, ապա առաջին հերթին պետք է հայտարարություն անի առ այն, որ Ադրբեջանը խախտել է եռակողմ պայմանագիրը։
Պետք է արձանագրել այդ խախտումը, եթե արձագանք չլինի, պետք է պահանջել այդ բնապահպանների դուրսբերումը Լաչինի միջանցքից, քանի որ ադրբեջանական կողմը պետք է կատարի եռակողմ պայմանագրով ստանձնած իր պարտավորությունները, իսկ դա խախտում է իր դաշնակցին պարտավորությունները Ռուսաստանի նկատմամբ, որը արձանագրված է դաշնակցային հարաբերությունների մասին հռչակագրում։ Ի՞նչ է պատասխանելու Ադրբեջանը դրան։
Արդյո՞ք այն կրկին անտեսվելու է: Եթե այո, ապա դա նշանակում է, որ ռուսական կողմը պետք է չեղարկի Ադրբեջանի հետ դաշնակցային հարաբերությունների մասին պայմանագիրը։ Եվ դրանից հետո, կարծում եմ, Ադրբեջանը կմտածի այդ մասին և կսկսի դուրս բերել այդ բնապահպաններին, իսկ եթե ոչ, ապա ռուսական կողմը պետք է այդ պայմանագիրը ներկայացնի Պետդումա չեղարկման, և եթե դա ևս չստացվի, ապա մեր ձեռքերը ազատ կլինեն ուժային գործողության դիմելու, ուժ կիրառելու համար։ Պետք չէ կրակել, այլ մեր 200-300 զինվորներին ուղարկել ու մաքրել այդ հատվածը։
Մեր ռուսական բազան գտնվում է Հայաստանում, մենք կարող ենք ավելի շատ մարդկանց տեղավորել այդ գոտի։ Եվ եթե Ադրբեջանը կրակ բացի մեր զինծառայողների վրա, ապա մենք պետք է անենք այն, ինչ արեցինք [Միխայիլ Սահակաշվիլիի ռեժիմի հետ և հարվածենք արդեն Ադրբեջանի ենթակառուցվածքին։ Ես արդեն խոսել եմ այդ մասին, ինչի համար էլ ինձ ազատել են աշխատանքից։ Ադրբեջանցի փորձագետները կարծում են, որ մենք հիմա ճահճացել ենք Ուկրաինայում գործողությունների մեջ, և իրենք կարող են պարզապես վերցնել ու նոկաուտի ենթարկել մեր խաղաղապահներին և գրավել ողջ Ղարաբաղը։ Այնպես որ, պետք է իմանան, որ հարվածն այնպիսին է լինելու, որ իրենց համար ամեն ինչ կաթվածահար է լինելու, նույնիսկ առանց ռուս և ադրբեջանցի զինծառայողների միջև ռազմական բախումների։
Նրանք պետք է գնահատեն, թե իրենց համար ավելի կարևորը որն է. Լաչինի միջանցքի խայտառակությունը, թե՞ ամբողջ էներգետիկ ենթակառուցվածքը։ Կարծում եմ, որ Իլհամ Ալիևը այնուամենայնիվ ողջամիտ մարդ է, այլ ոչ թե հոգեկան հիվանդ, և պետք է որոշակի փուլում ճիշտ որոշում կայացնի։ Եվ եթե նա իրեն պահի Սահակաշվիլիի պես, ապա կստանա լրիվ չափով։
Հարց. Ինչո՞ւ են արևմտյան խորհրդարանականներն ուշադրություն դարձնում արցախահայերի իրավունքների ոտնահարմանը, իսկ ռուս խորհրդարանականները լռում են:
Միխայիլ Ալեքսանդրով.- Որովհետև արևմտյան խորհրդարանականներին ոչինչ պետք չէ անել, նրանք կարող են խոսել այնքան, որքան ցանկանում են, քանի որ Ռուսաստանը, ռուս խաղաղապահները այլ ոչ թե ֆրանսիացիները կամ ամերիկացիները կլուծեն խնդիրը: Ուստի նրանք կարող են իրենց թույլ տալ լեզուն թափահարել։ Բայց եթե մենք պետք է ասենք «Ա», ապա պետք է ասենք և՛ «Բ», և՛ «Գ»: Ես արդեն ուրվագծել եմ իրադարձությունների ամբողջ շղթան։ Բայց մենք չենք ուզում դա անել, քանի որ մենք ունենք շատ ուժեղ ադրբեջանամետ լոբբի, և նրանք չեն ուզում, որ մենք վտարենք այդ բնապահպաններին։ Նրանք ցանկանում են Լաչինի միջանցքը դնել Ադրբեջանի վերահսկողության տակ: Եվ դրանում նրանց հետ համահունչ խաղում է Ռուսաստանի Դաշնության արտաքին գործերի նախարարությունը։
Հարց. Ի՞նչ նպատակներ են հետապնդում Ալիևը և Մոսկվայի թուրքամետ քաղաքական շրջանակները։
Միխայիլ Ալեքսանդրով. Սկզբում նրանց նպատակն է փակել Լաչինի միջանցքը, հետո սովի մատնել մարդկանց, ստիպել նրանց մեծ մասին հեռանալ, հետո ասել, որ այնտեղ ոչ ոք չի ապրում, և ռուս խաղաղապահներն այնտեղ անելիք չունեն, չնայած նրանք այնտեղ են 5 տարով։ Ժողովուրդ չկա՝ նրանք էլ պետք չեն։ Եվ կստացվի մեղմ էթնիկ զտում՝ ժամանակի ընթացքում ձգված։ Ահա թե ինչին են նրանք ձգտում։
Նյութը հրապարակման պատրաստեց Կամո Խաչիկյանը
