Երկակի ստանդարտների քաղաքականությունը, կամ ինչո՞ւ Հայաստանը հրաժարվեց եռակողմ հանդիպումից Մոսկվայում
ՎԵՐԼՈՒԾՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐ
Tsargrad.tv-ն գրում է, որ քաղաքագետ Դերենիկ Խաչատրյանը կիսվել է ՌԴ-ում կայանալիք եռակողմ հանդիպմանը հայկական կողմի հրաժարվելու մասին իր կարծիքով։ Ըստ փորձագետի Հայաստանը ամենայն հավանականությամբ հրաժարվելով քաղաքական նպատակներ է հետապնդում:
ՌԴ ԱԳՆ ղեկավար Սերգեյ Լավրովն ասել է, որ Երևանը չի զգուշացրել իր որոշման մասին և պարզապես չի ներկայացել հանդիպմանը։ Խաչատրյանն այդ համատեքստում նշել է, որ, ըստ պաշտոնական վարկածի, Հայաստանը հրաժարվել է հանդիպել Բերձորի միջանցքում Ադրբեջանի սադրանքի պատճառով։
Սակայն քաղաքագետը հիշեցրել է, որ Բաքվի սեպտեմբերյան լայնածավալ ագրեսիայից հետո Հայաստանի իշխանությունները մի քանի օր անց մեկնեցին ԱՄՆ եռակողմ հանդիպման, միջնորդ էր դարձել ԱՄՆ պետքարտուղար Էնթոնի Բլինկենը։ Այն ժամանակ, չգիտես ինչու, ադրբեջանական սադրանքը պատճառ չդարձավ Վաշինգտոնում եռակողմ բանակցություններից հրաժարվելու համար, նշել է փորձագետը։ Ինչ վերաբերում է եվրոպական մշտական փաստահավաք առաքելությանը, Խաչատրյանը նշել է, որ գործնականում Եվրոպան, իհարկե, կարող է այդ գործընթացը իրականացնել Հայաստանում։ Սակայն այստեղ հարցն այլ է. որքանո՞վ դա կարող է ազդել հայ-ադրբեջանական շփման գծում առկա իրավիճակի վրա։
Խաչատրյանն ընդգծել է, որ Եվրամիության առաքելության աշխատանքը կարող է կազմակերպվել միայն միակողմանի ձևաչափով, այսինքն միայն Երևանի և Բրյուսելի համաձայնությամբ, բայց Բաքուն արդեն ասել է, որ ցանկացած այլ դերակատարի հայտնվել ենթադրում է բոլոր կողմերի համաձայնությունը։ Ընդ որում, Պրահայի հանդիպման ժամանակ ադրբեջանական կողմը, զարմանալիորեն առաքելությանը տվել է իր համաձայնությունը։ Հետաքրքիր է այն, որ առաքելությունը պետք է աշխատեր միայն Հայաստանի տարածքում, նշել է նա։
«Եթե Հայաստանի և Ռուսաստանի հարաբերություններում խոչընդոտներ կան, Եվրամիությունը և Արևմուտքն ընդհանուր առմամբ փորձում են օգտվել ստեղծված իրավիճակից։ Բրյուսելի ներկայացուցիչների վերջին հայտարարությունները, ինչպես նաև հայկական կողմի հետ հեռախոսազրույցները, ինչպես նաև Հայաստանում մշտական փաստահավաք առաքելություն տեղակայելու մտադրությունը կարելի է դիտարկել հենց այդ համատեքստում»,- նկատել է քաղաքագետը։
Ինչ վերաբերում է Լաչինի միջանցքին, ապա իրավիճակը միանգամայն այլ է, ասել է Խաչատրյանը։ Ի վերջո, Հայաստանի, Ռուսաստանի և Ադրբեջանի համաձայնության բացակայության դեպքում որևէ այլ կողմ չի կարող որևէ առաքելություն իրականացնել, այսինքն Արևմտյան կառույցների և քաղաքական գործիչների հայտարարությունները կարելի է դիտարկել որպես զուտ քաղաքական նպատակներ հետապնդող։
Նյութը հրապարակման պատրաստեց Կամո Խաչիկյանը
