Լավ է այնտեղ, որտեղ մենք ենք
ՎԵՐԼՈՒԾՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐ
Kommersant.ru-ն գրում է, որ ներկայացվել են Ռուսաստանի և նրա մարդասիրական քաղաքականության վերաբերյալ նկատմամբ հետխորհրդային երկրների բնակիչների վերաբերմունքի լայնածավալ սոցիոլոգիական հարցման արդյունքները։ Հետազոտությունն իրականացվել է VTsIOM-ի կողմից Եվրասիական մոնիտորինգների ասոցիացիայի հետ համատեղ մերձավոր արտասահմանի տասը երկրներում՝ Ադրբեջանում, Հայաստանում, Բելառուսում, Ղազախստանում, Ղրղզստանում, Մոլդովայում, Տաջիկստանում, Ուզբեկստանում, Աբխազիայում և Հարավային Օսիայում:
Արդյունքները շատ անհամապատասխան են:
Սոցիոլոգները առանձնացրել են երկրների երեք խումբ: Հետխորհրդային մի շարք երկրների բնակիչներ շատ դրական են վերաբերվում Ռուսաստանին. դրանք են Հարավային Օսիան (որտեղ հարցվածների 97%-ը դրական է վերաբերվում Ռուսաստանի Դաշնությանը), Տաջիկստանը (95%), Աբխազիան (92%) և Ղրղզստանը (80%): Այդ երկրներում հարցվածների բացարձակ մեծամասնությունը Ռուսաստանն է համարում ամենաբարեկամը, ում աջակցության վրա կարող է հույս դնել դժվար պահերին:
Միջանկյալ կատեգորիայի մեջ են հայտնվել երեք երկրներ՝ Բելառուսը և Ղազախստանը (երկուսն էլ հարցվածների 62%-ը դրական են վերաբերվում Ռուսաստանին), և Հայաստանը (52%)։ Միևնույն ժամանակ, բելառուսներն իրենց ամենաբարեկամ երկրների շարքում առաջին տեղում նշել են Ռուսաստանին, ղազախները՝ Ղրղզստանին (Ռուսաստանի Դաշնությունը երրորդ տեղում է), իսկ հայերը՝ Ֆրանսիային (Ռուսաստանի Դաշնությունը երկրորդ տեղում է)։ Անբարյացակամ երկիր (որի հետ հարաբերությունները հակասական են և սպառնացող) Ռուսաստանը համարում է բելառուսների 6%-ը, ղազախների 2%-ը և հայերի 26%-ը:
Ռուսաստանի նկատմամբ դրական վերաբերմունք ունեցողների ամենափոքր թիվը եղել է Մոլդովայում (40%) և Ադրբեջանում (38%)։ Մոլդովացիները Գերմանիան են համարում իրենց համար ամենաբարեկամ երկիրը (Ռուսաստանը հինգերորդ տեղում է), իսկ ադրբեջանցիները՝ Թուրքիան (Ռուսաստանն այնտեղ արդեն 12-րդ տեղում է)։ Ե՛վ Մոլդովայում, և՛ Ադրբեջանում Ուկրաինան համարվում է ավելի բարեկամ երկիր, քան Ռուսաստանը։ Ռուսաստանը ոչ բարեկամական է համարում մոլդովացիների 28%-ը և ադրբեջանցիների 26%-ը։
Մի շարք երկրներում, ինչպես նշվում է ուսումնասիրության մեջ, կա տարիքային սկզբունքով Ռուսաստանի նկատմամբ վերաբերմունքի տարբերակում։ Բելառուսում, Մոլդովայում, Ադրբեջանում և Աբխազիայում երիտասարդները (18-24 տարեկան) ավելի քիչ են Ռուսաստանը համարում բարեկամ երկիր: Ղազախստանում, Ղրղզստանում, Տաջիկստանում, ինչպես նաև Հայաստանում և Հարավային Օսիայում, ընդհակառակը, նման կախվածություն չի հայտնաբերվել։
Ուզբեկստանը ոչ մի կատեգորիայի չի դասվել։ Այս երկրում հարցվածների 74%-ը դրական է վերաբերվում Ռուսաստանին, իսկ ճնշող մեծամասնությունը նրան առաջին տեղում է դնում «բարեկամության» առումով։ Այնուամենայնիվ, Ուզբեկստանի քաղաքացիները հետագա հարցաքննության ընթացքում հաճախ ընտրում էին «դժվար է պատասխանել» տարբերակը, որպեսզի սոցիոլոգները չկարողանան միանշանակ պատկերացնել իրենց կարծիքը։
Բոլոր տասը երկրների քաղաքացիները հետաքրքրված են Ռուսաստանի և այլ պետությունների կողմից հումանիտար օգնության որոշակի տեսակներով, բայց տարբեր աստիճանի:
Տնտեսապես ավելի հարուստ և համեմատաբար «ինքնաբավ» երկրներում, ինչպիսիք են Ադրբեջանը, Բելառուսը, Ղազախստանը և Ուզբեկստանը, արտաքին մարդասիրական օգնության խնդրանքը քիչ է, Հայաստանում, Մոլդովայում, Տաջիկստանում և Հարավային Օսիայում՝ ընդհակառակը՝ շատ է»։
Ֆինանսական աջակցությամբ ամենաշատը հետաքրքրված են Մոլդովայի և Հայաստանի բնակիչները (82-ական %): Մեքենաների և սարքավորումների մատակարարման մեջ՝ Մոլդովայի և Տաջիկստանի քաղաքացիներ (84-ական %): Անվճար մշակութային միջոցառումների և բարեգործական համերգների նկատմամբ հետաքրքրությունը քիչ է, դրանք առավել պահանջված են Աբխազիայում (62%)։ Սակայն շատերը պահանջում են բժշկական սարքավորումների, գույքագրման, դեղերի և պատվաստանյութերի մատակարարում. Տաջիկստանը (90%), Մոլդովան և Հարավային Օսիան (յուրաքանչյուրը 89%), Աբխազիան (87%), Ղրղզստանը (83%) և Հայաստանը (82%): Դա ակնհայտորեն կորոնավիրուսի համաճարակի հետևանքն է:
Նյութը հրապարակման պատրաստեց Կամո Խաչիկյանը
