«Ամերիկա՝ կովկասյան դատավոր»
ՎԵՐԼՈՒԾՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐ
Argumenti.ru-ն գրում է, որ հենց որ Ադրբեջանի և Հայաստանի ղեկավարների հետ Սոչիի ընթրիքը մարսվեց, նրանց երկու արտաքին քաղաքական վեզիրները հանդիպման թռան, ոչ թե Ռուսաստանի այլ այլ երկրի Սպիտակ տուն: Վաշինգտոնում կայացել է ԱԳ նախարարներ Արարատ Միրզոյանի և Ջեյհուն Բայրամովի հանդիպումը։ ԱՄՆ պետքարտուղար Էնթոնի Բլինկենի հետ հանդիպման ժամանակ արտգործնախարարները «կարծիքներ են փոխանակել պոտենցիալ խաղաղության պայմանագրի տարրերի շուրջ» ընդունելով, որ մի շարք հարցեր պետք է լուծվեն, և պայմանավորվել են արագացնել բանակցությունները և կրկին հանդիպել առաջիկա շաբաթներին։
Հետաքրքիր է, որտե՞ղ են նրանք նորից հանդիպելու՝ Մոսկվայում, թե՞ այնտեղ՝ օվկիանոսից այն կողմ։ Երկրորդն ավելի հավանականն է: ԱՄՆ-ն ավելի ու ավելի ակտիվ է խաղում հետխորհրդային դաշտում, որը մինչև վերջերս Մոսկվայի կալվածքն էր։ Թեև և՛ Երևանի, և՛ Բաքվի համար պարզ է, որ Վաշինգտոնը թքած ունի Լեռնային Ղարաբաղի խնդրի վրա, բայց նրանք իռացիոնալորեն «Կրեմլին ի հակառակ ականջներն են սառեցնում»։ Գումարած, իհարկե, որոշ ֆինանսական բարիքներ ստանում:
Կովկասը շատ առումներով է հետաքրքրում ԱՄՆ-ին։ Ռուսական դիվանագիտության վրա թքելը դրանցից մեկն է միայն։ Բանն այն է, որ Հայաստանը Ռուսաստանի համար զուգահեռ գորշ ներկրման ուղիներից է, իսկ Ադրբեջանը Իսրայելի խնդրանքով նայում է Իրանին: Այդ տարածաշրջան տեխնիկական և ոչ միայն տեխնիկական հետախուզությամբ լցնելը ԿՀՎ-ի վաղեմի երազանքն է, և Կովկասը կամաց-կամաց վերածվում է գլխացավանքի՝ ՌԴ ԱԳՆ-ի տարօրինակ լռությամբ։
Եվ ոչ միայն Կովկասը։ Կենտրոնական Ասիայում Վաշինգտոնի բանագնացներն իրենց գրեթե տանտերերի նման են պահում։ Հիմա, դատելով հեռագրային ալիքներից, արդեն իսկ ընդունված է որպես նորմ, որ Ղազախստանում ու Ղրղզստանում կեսօրից հետո տեղացի «կեղծավորները» կարող են հեշտությամբ փողոցում ծեծել սլավոնական ազգության մարդուն, և ստիպել նրան ասել, որՂրիմը Ռուսաստանի Դաշնության սուբյեկտ չէ, այլ ճիշտ հակառակը։
Նման տեսանյութերն այնքան շատ են, որ բեմականացման մասին խոսել պարզապես չարժե: Եվ այդ բոլոր «եղբայրական հանրապետություններում» ռուս դեսպանատները խոսում են միայն ժողովուրդների բարեկամության և ռազմավարական գործընկերության մասին անհասկանալի բաներ: Արտաքին գործերի նախարարությունը ձևացնում է, թե հեռագրային ալիքներ չի կարդում: Եվ նույնիսկ ավելի բարձր խելացի գլուխները ընդհանրապես ոչինչ չեն ասում ազգայնականության այն կրիտիկական մակարդակի մասին, որը սպառնում է հանգեցնել մեկ այլ կամ մեկից ավելի Հատուկ գործողությունների անհրաժեշտության:
Նյութը հրապարակման պատրաստեց Կամո Խաչիկյանը
