«Սրացում»
ՎԵՐԼՈՒԾՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐ
Rossaprimavera.ru–ն գրում է, որ Անդրկովկասը աշխարհաքաղաքականապես պայթյունավտանգ տարածաշրջան է։ Դա պատմականորեն միշտ էլ եղել է, բայց այդ պայթյունավտանգությունը մշտապես սնվել է դրսից։ Պատճառը հայտնի է. կրակ բորբոքել Ռուսաստանին թուլացնելու, նրա հարավային սահմաններում մշտական լարվածության օջախ ստեղծելու, բարեկամ քաղաքական ռեժիմները թշնամականի վերածելու նպատակով։
Ադրբեջանին և Հայաստանին հաշտեցնելու Ռուսաստանի անշնորհք փորձերը ձախողվում են արտաքին խաղացողները, ինչպես նաև այն փաստը, որ Հայաստանում իշխանության ղեկին է մի մարդ, ով երկար ժամանակ է ինչ հավատարմության երդում է տվել ոչ թե իր ժողովրդին, այլ Ամերիկային: Բոլոր ցուցանիշներով պատրաստվում է նոր պատերազմ, որում Հայաստանը վերջնականապես կպարտվի վերածվելով թուրք-ադրբեջանական գաղութի, իսկ Ռուսաստանը կկորցնի մոտ 200 տարի առաջ նվաճված իր ազդեցության գոտին։ Ուկրաինայում ռուսական ռազմական հատուկ գործողությունն է հանդիսանում կատալիզատոր այլ տարածաշրջաններում գործընթացների համար։
Ուկրաինական ճակատում Ռուսաստանի անհաջողությունները դրդել են նրա արտաքին քաղաքական հակառակորդներին խաթարել Մոսկվայի հեղինակությունը այն տարածաշրջաններում, որտեղ նա ավանդաբար ուժեղ է եղել: Իսկ դիրքերի թուլացումը Մոսկվային ստիպում է այս կամ այն կերպ արձագանքել ու նվազեցնում է ուկրաինական ուղղությամբ գործողությունների արդյունավետությունը։ Իրավիճակը հիշեցնում է 1943 թվականը, երբ Թուրքիան սպասում էր, և միայն Ստալինգրադի ճակատամարտում հաղթանակը ստիպեց Անկարային ձեռնպահ մնալ ԽՍՀՄ-ի դեմ պատերազմի մեջ մտնելուց։
Եթե Ռուսաստանն իսկապես չզսպի Ադրբեջանի ախորժակը, ապա նա կստանա Զանգեզուրի միջանցքը, ինչպես նաևՀայաստանի որոշ այլ տարածքներ։ Խնդիրն այն է, որ խաղաղապահ լուրջ միջամտության համար անհրաժեշտ են մարդիկ և զինտեխնիկա, որոնք արդեն իսկ անբավարար են։ Չափազանց անցանկալի է մտնել հերթական պատերազմի մեջ չունենալով ռեսուրսներ և ցամաքային մուտք Հայաստանի տարածք։
Բայց պատերազմը միակ գործիքը չէ ռուսական զինանոցում։ Ինչու՞ է դիվանագիտությունն այդքան դանդաղ օգտագործվում։
Ինչո՞ւ է ՀԱՊԿ-ի արձագանքն այդքան դանդաղ: Ինչո՞ւ չեն օգտագործվում ռուսական ազդեցության ֆինանսատնտեսական լծակները երկու կողմերի վրա, վերջապես ու՞ր են հատուկ ծառայությունները։ Թե՞ դրանք չկան։ Հայաստանն ու Ադրբեջանն ունեն այնպիսի ուժեղ զգացողություն, որ Ռուսաստանը ինքնաբացարկվել է Անդրկովկասում իրավիճակի լուծումից, և դա է հենց ամենավտանգավորը:
Նյութը հրապարակման պատրաստեց Կամո Խաչիկյանը
