Երբ ասում են Զարեհ, հասկանում են Նիկոլ. ինչպե՞ս է «Դիմադրություն» շարժումն ընկալվում օվկիանոսից այն կողմ

Օրերս Հայաստանի սփյուռքի գործերի գլխավոր հանձնակատար Զարեհ Սինանյանի հանդիպումը Լոս Անջելեսի հայ համայնքի հետ տապալվեց։ Համացանցում հրապարակված տեսանյութում երևում է, որ երբ Զարեհ Սինանյանը մտնում է դահլիճ, մասնակիցները «Զարեհ, դավաճա՛ն» վանկարկումներով  են դիմավորում նրան։ Իրավիճակն ավելի լարվեց, երբ հանդիպման մասնակիցները սկսեցին վանկարկել «Արցախը հայկական է, Նիկոլը թուրքական է», «Նիկոլ, թու՛րք», «Նիկոլ, դավաճա՛ն»:  Այդ ընթացքում Զարեհ Սինանյանը լքեց դահլիճը։

Լոսանջելեսաբնակ լրագրող Արթուր Սահակյանի խոսքով՝ կար մի ժամանակ, երբ Սինանյանն իսկապես ուներ բարձր վարկանիշ և ընտրվեց Գլենդելի քաղաքապետ.

«Իհարկե, այդ ժամանակ նա շատ ամուր ու սերտ կապեր ուներ «Դաշնակցության» և «Հայ Դատի» հետ, որն, իհարկե, որոշիչ նշանակություն է ունեցել իր կարիերայի գործում։ Այսինքն նա, ինչ-որ առումով իր կարիերայի համար պարտական է այն մարդկանց, որոնց հետ նա այսօր հակառակ բևեռներում է գտնվում։ Ինչ վերաբերվում է Զարեհի այսօրվա շատ սակավաթիվ աջակիցներին՝ նրանք տարիներ առաջ Զարեհին մեղադրում էին «դաշնակցական լինելու մեջ»։ Ճակատագրի հեգնանք է երևի։ Զարեհ Սինանյանը կորցրել իր երբեմնի քիչ թե շատ համբավը շատ պարզ պատճառներով․ նա դավաճանել է այն սկզբունքներին, որոնց «դավանել է» հայդատական եղած շրջանում և այսօր ստանձնել է Նիկոլի թրքամետ ու հայակործան քաղաքականությունը սփյուռքին հրամցնելու դավաճանական դերը։ Երբ ասում են Զարեհ, հասկանում են Նիկոլ։ Եվ, առհասարակ, բոլոր նրանք, ովքեր այսօր ասոցացվում են Նիկոլի ու նիկոլիզմի հետ, ազգի գիտակից ու պայքարող հատվածի կողմից ընկալվում են դավաճան ու թշնամու ծառա։

Այն, ինչ այս օրերին կատարվում է հայրենիքում, ցավոք, շատ տարբեր ընկալումներ ունի սփյուռքում։ Ճիշտ այնպես, ինչպես՝ Հայաստանում։ Ազգի գիտակից ու հայրենասեր հատվածի կողմից մի մեծ հատված ցավոք անտարբեր է, շատերը նույնիսկ տեղյակ էլ չեն, հետաքրքրված էլ չեն, ասենք՝ Ֆրանսիայի հարևանությամբ, Օպերայի սրճարաններում ամեն օր ռելաքս լինողների պես։ Մյուս հատվածը ֆեյսբուքյան հայրենասերներն են, որոնք առավոտից երեկո ուղերձներ են հնչեցնում, կոչեր ու քննադատություններ են անում, պայքարողներին խելք ու խրատ տալիս, բայց երբևէ որևէ ակցիայի չեն դուս գալիս։ Եվ, վերջապես հայրենասեր ու պայքարող հատվածը։ Դրանք քիչ են, բայց այդ մարդիկ են եղանակ ստեղծում ու փոխում։ Նրանց ես անձամբ տեսել եմ բոլոր ժամանակներում։ Թե՛ պատերազմի օրերին, թե՛ դավաճանական կապիտուլյացիայի ստորագրումից հետո ծայր առած բողոքի հավաքներում։

Վերջիններն, իհարկե, շատ վատ են վերաբերվում այն ամենին, ինչ իրականացվում է թրքամետների կողմից՝ հայրենիքի ինքնիշխանության համար պայքարի դուրս եկած մեր հայրենակիցների հանդեպ։ Նման վայրագություններ հայերի դեմ արել են երիտթուրքերը։ Այդ կարմիրբերետավոր ու գունագեղ բերետներով ոստիկանների մեջ կան ագրեսիվներ, որոնց անգամ խիստ կասկածում եմ, թե հայի արյուն ունեն։ Խոսակցություններ եմ լսել, թե նրանց մեջ հայախոս թուրքեր կան, «գռզոների» կողմից ներդրված թիկնապահներ կան․․․ չգիտեմ, երևի «Դիմադրություն» շարժման մեջ կան պրոֆեսիոնալներ, նրանք ավելի լավ կիմանան։ Ամեն դեպքում արժե զբաղվել դրանցով։ Մի բան էլ, ես օրինակ կոչ կանեի, որ համատարած բոյկոտ հայտարարվեր «նիկոլին ու նիկոլիզմին» հենասյուն հանդիսացող օլիգարխների, օրինակ՝ «գռզոյի» բիզնեսները։ Բոլոր բիզնեսները՝ սկսած պիցայանոցներից, վերջացրած բանկերով։ «Նիկոլները ու գռզոները» պետք է նախ հարված ստանան ֆինանսապես։ Դա նրանց վրա ավելի շատ կազդի, կարծում եմ»,- 1or.am-ի հետ զրույցում նշեց Սահակյանը։

Անդրադառնալով օվկիանոսից այն կողմ «Դիմադրությանն» օժանդակող ակցիաների վերաբերյալ մեր հարցին՝ լրագրողը նշեց.

«Այստեղ կազմակերպվող ակցիաները հիմնականում ինքնաբուխ են, ՀՅԴ երիտասարդական թևը, իհարկե, շատ ակտիվ է, բայց որևէ մեկի կողմից չի համակարգվում, կուսակցական բնույթ չեն կրում, մասնակցում են տարբեր մասնագիտության ու գաղափարների տեր մարդիկ։ Մարդիկ, որոնց համար թանկ է Հայրենիք կոչվածը և որը շատ լավ է հասկանում, որքան էլ հեռու լինի, ապահովված, միևնույնն է անհայրենիք մարդը ոչ մի գրոշի արժեք չունի։ Իսկ այսօր, ցավոք, մեր երկրի վերին բազմոցներին թառած են անհայրենիք, անսկզբունք, անսեռ, անհավատ ու անթասիբ մարդիկ, որոնք մեր բոլորիս հայրենիքը տանում են կործանման։ Ամեն ինչ պետք է անենք, որ նման մարդկանցից օր առաջ ազատվենք ու նրանց ուղարկենք իրենց արժանի աթոռներին նստելու, դրանք բանտի «նառերն» են»։

Մարիամ Նալբանդյան